WHITE WILLOW - “Futures Hopes” (The Laser's Edge)

Wednesday, 29 March 2017 17:25
Published in Where Prog meets Art

"In a prog world where quality is too often measured through virtuosity alone, White Willow embodies the simple and uncertain beauty of shadows."

Γράφει η Ελένη Λιβεράκου Eriksson

Χρησιμοποιώντας μια φράση που τους χαρακτηρίζει 100% σαν project, μπάντα ή όπως θες πες το, η παραπάνω... για να μπω κατευθείαν στο θέμα.
Σκανδιναβία 2017. Μέσα στα πολλά που μας μαγεύουν από το Βορρά, ήρθε και αυτό.
Το 7 studio album – των κατά την πλειοψηφία Νορβηγών – ήρθε στην πιο κατάλληλη εποχή.

Το 1995 και το πρώτο τους album "Ignis Fatuus" φαίνεται να είναι μακριά πια, η μουσική τους όμως, το καλλιτεχνικό τους υπόβαθρο και το εκλεπτυσμένο προοδευτικό στοιχείο που πλημμυρίζει κάθε κυκλοφορία τους είναι οι σταθερές τους για ένα σίγουρο και εξαίσιο παρόν.

Το “Futures Hopes” είναι εδώ.
Μπορεί να κάνουν μεγάλα χρονικά διαστήματα - (“Terminal Twilight” 2011 το προηγούμενο) - να βγουν στο φως αλλά η κάθε επιστροφή τους είναι ένα καινούργιο γιατρικό.
Δεν θα αισθανθείς ποτέ πως πέφτεις σε τέλμα με τις μουσικές τους. Το σίγουρο που σου παρέχουν είναι ηρεμία, γαλήνη και ένα είδος ψυχικής κάθαρσης.

Τα κομμάτια κυλούν σαν το ρυάκι. Αφήνεσαι μόνο στους ονειρικούς ήχους και τα – κάτι πάρα πάνω από αιθέρια και μαγευτικά – φωνητικά της Venke Knutson. (Παρουσιάστηκε σαν guest singer κάποια στιγμή στους The Opium Cartel το άλλο project του Jacob Holm-Lupo και αυτό ήταν αρκετό για να κυλήσει η ιστορία).
Το Ambient στοιχείο εδώ είναι πιο πλούσιο και τα πλήκτρα του Lars Fredrik Frøislie (Wobbler, Tusmørke) ικανά για τα πάντα. Το Μellotron που τόσο γλυκά ηχεί. Μοναδικό.

Γλυκιές και απόμακρες κιθάρες σε κάποια από τα κομμάτια από τον Jacob Holm-Lupo ενώ σε άλλα σημεία όπως το “A Scarred View” μας υποδεικνύει με την δεξιοτεχνία του τις κλασσικές Prog καταβολές του.
Όμορφες λιτές μπασογραμμές από την Ellen Andrea Wang (Pixel, Manu Katché Quartet) και ο ιδιόμορφος και εκκεντρικός Mattias Olsson (Änglagård, Kaukasus, Vly) στα τύμπανα και ότι αυτό συνεπάγεται! Τον έχουμε συναντήσει σε αρκετά σχήματα / μπάντες / projects και κάθε του συμμετοχή κάπου είναι και μια έκπληξη.
Ένα από τα κερασάκια όμως στην εδώ τούρτα την αποτελεί και ο Ketil Einarsen (Jaga Jazzist, Motorpsycho) με την μαεστρία του στο φλάουτο.

Αν έχεις υπάρξει φανατικός των Scorpions θα έχεις ακούσει (επιβάλλεται) το “Animal Magnetism”. Εδώ λοιπόν μέσα υπάρχει αυτό σαν bonus track και μπορεί να σε κάνει να ξεχάσεις ότι ξέρεις. ΥΠΕΡΟΧΗ εκτέλεση με έναν απίθανο David Krakauer στο κλαρινέτο!
Άλλο ένα bonus track, instrumental, το “Damnation Valley” έρχεται να κλείσει το άλμπουμ με ένα ωραίο πιανιστικό μέρος και το μόνο με το οποίο έρχεται αντιμέτωπο είναι τα synths.
Θα συνιστούσα με κλειστά μάτια ακούσματα όπως των Wobbler, The Opium Cartel και Vly που είναι σχετικά με τους White Willow.

Το άλμπουμ αυτό θα σου δημιουργήσει μια ψυχική ευεξία. Χαλαρή και ταξιδιάρικη διάθεση. Όλα αυτά οφείλονται βέβαια στην “πολύπλοκη απλότητα” που διακατέχει το “Futures Hopes”.

Κατά την γνώμη μου με την κυκλοφορία αυτή οι White Willow σιγουρεύουν ακόμα περισσότερο το θρόνο τους στις ποιοτική μουσική σάλα που λέγεται Prog. Aυτό όμως δεν τους ρίχνει στην παγίδα της επανάληψης και τις αναβίωσης παλιών καλών αλλά ανεπιστρεπτί εποχών.

Οι μοντέρνοι ήχοι ταιριάζουν απόλυτα με το σήμερα. Η φρεσκάδα, η αρμονία και η τέχνη τους αφήνουν πίσω σίγουρα πολλά άλμπουμ που κυκλοφορούν τώρα που μιλάμε. Μπορεί όμως να γίνει και ένα άλμπουμ που θα αφήσει το στίγμα του για καιρό. Θα δούμε.
Κομμάτι των αυθεντικών προοδευτικών Änglagård, Anekdoten, και Landberk μεταξύ άλλων και οι White Willow. Η Δύναμη της προοπτικής.

Ο Roger Dean κοσμεί το εξώφυλλο του “Futures Hopes”. Ο άνθρωπος αυτός που έχει καλύψει με τα υπέροχα αριστουργήματα του εξώφυλλα από μπάντες θρύλους όπως: Yes, Asia και Uriah Heep.

Σίγουρα μια από τις πιο ενδιαφέρουσες κυκλοφορίες της χρονιάς. Μην την αφήσεις να περάσει απαρατήρητη.

Read 376 times