Monuments on Facebook

BLACK STRAT BAND – ΚΥΤΤΑΡΟ, Αθήνα, Κυριακή 16 Δεκεμβρίου 2018

Thursday, 20 December 2018 13:14
Published in Live Reviews

Μια καθ’ όλα άψογη ζωντανή παρουσίαση στο ιστορικό στέκι από του σύγχρονους Δον Κιχώτες της Κέρκυρας!

Κείμενο – φωτογραφίες: Χρήστος Κισατζεκιάν

Λίγο πριν την εκπνοή της χρονιάς που σβήνει, λίγο πριν τις γιορτές που όλοι προσμένουμε λες και θα βρούμε κάπου εκεί τη ζαρωμένη μας «νιότη», με τσέπες διάτρητες στα παντελόνια από τα χίλια μύρια όσα απαιτεί το ανελέητο Κράτος, και την επομένη εργάσιμη, οι art/blues/hard rockers επέλεξαν με θάρρος να προσκαλέσουν όσους επικρότησαν ή πόσο μάλλον αγάπησαν την πολύ πρόσφατη δισκογραφική τους κυκλοφορία που παρουσιάστηκε δυο μήνες νωρίτερα στο μουσικό χωριό μας. Το πανέμορφο “Absence”.

 

Ίσως για αυτό λοιπόν το «Κύτταρο» οριακά δεν θεωρήθηκε άδειο κείνο το βράδυ της παγερής Κυριακής. Κι όμως. Καθώς πρέπει, το αναβαθμισμένο σχήμα κατέλαβε τα ιστορικά αυτά σανίδια λες και βγήκε στο Shea Stadium: δέσιμο-μπετόν, απόλυτη αίσθηση των δυναμικών, άψογος ήχος πάνω και κάτω από τη σκηνή, απίστευτο light show και ένα πρόγραμμα χορταστικότατο που πάντρεψε την καθ’ ολοκληρίαν παρουσίαση του εν λόγω album (μέρος πρώτο) και γόνιμες, επιδραστικές για τα μέλη του σχήματος διασκευές (μέρος δεύτερον). Η προσθήκη των δύο νεότερων μελών κρίνεται σοφή, αφού ο Σωτήρης Βογιατζόγλου πλούτισε καίρια το απαιτητικό ορχηστρικό υπόβαθρο των μεγαλόπνοων συνθέσεων και η Λία Κολυτά εντυπωσίασε όχι μόνο με το εύρος της φωνής της, μα και αυτή καθαυτή τη blues rock αισθητική της.

Συγχωρήστε με λιγάκι, μα πρέπει να αναφέρω στο σημείο αυτό για του λόγου το αληθές πως, αυτές οι αράδες, ανήκουν σε ένα αμετανόητο εραστή των συναυλιών που από το 1989 έκανε την τρέλα του επάγγελμα και, μεταξύ άλλων, έχει καταγράψει by all means σχεδόν ότι έχει παρελάσει από το 2007 που ξεκίνησε να επαναλειτουργεί τούτη τη σκηνή, ντόπιο και διεθνές! Και δει στην αρχή ως επίσημος φωτογράφος της, στα εγκαίνια και για τον πρώτο χρόνο του νέου αυτού ξεκινήματος.

 

Με άλλα λόγια…γνωρίζω καλά τι λέω αφού απλά, μπορώ να έχω άποψη- αυτό!...

Έτσι λοιπόν από σκηνής ζωντάνεψαν μπροστά μας τα επικολυρικά “Nostalgia”, “Personal Demons”, Dead End”, “Lost in the Sea”, το ομώνυμο του conceptual album “Absence”, τα “Guest”, “Darkness” & “Rough Times”. Ειδικά το κλείσιμο της αυλαίας λίγο πριν το ολιγόλεπτο διάλλειμα υπήρξε έως και ανατριχιαστικό!

Το δεύτερο μέρος τίμησε τα…γεννοφάσκια των BSB. Αυτά που (ακόμη και σήμερα) θέλουν τα δυο ιδρυτικά μέλη, Σουέρεφ & Σελλά, κατά το ήμισυ βιοποριζόμενους μουσικούς τα Καλοκαίρια εδώ και χρόνια πολλά. Έτσι λοιπόν εδώ απολαύσαμε διασκευές των “Give me a Reason to Stay”, “I Want to Break Free”, “Another Brick in the Wall”, “Young Lust”, “Comfortably Numb”, “You Really Got Me”, “Sultans of Swing” και ναι, το τόλμησαν κι αυτό, το “St.Pepper’s Lonely Hearts Club Band” των ανυπέρβλητων Beatles!

 

Θα κλείσω συνειδητά επικροτώντας τον προσωπικό άθλο των δυο ανθρώπων που στάθηκαν απέναντι μα τόσο δίπλα στα όσα συνέβησαν τούτο το βράδυ. Και αυτό διότι μονάχα συγχαρητήρια θερμά αξίζουν τα εμπνευσμένα φώτα του Τόνυ Χονδρογιάννη, μόνο το χειροκρότημά μας ο άψογος ήχος που κατάφερε ο Μένιος Ευαγγελόπουλος, όντας για πρώτη φορά «κλειδούχοι» σε αυτόν τον ιστορικό συναυλιακό χώρο.

Και εις άλλα θα ευχηθώ, σε μια (υποτίθεται) μετα-μνημονιακή Ψωροκώσταινα του εγγύς μέλλοντος όπου το «παρών» του καθενός μας θα είναι αν όχι σίγουρο, το ελάχιστον ανθρωπίνως εφικτό.

Read 178 times

Leave a comment