Monuments on Facebook

H.E.A.T., DANGERANGEL, D3LTA – Gagarin 205, Σάββατο 30 Μαρτίου 2019

Monday, 01 April 2019 14:52
Published in Live Reviews

«Πόσα κιλά κόκα»;;;

Κείμενο-φωτογραφίες: Χρήστος Κισατζεκιάν

Ποιος από σας λάτρεψε το αείμνηστο σατιρικό περιοδικό “Mad” που κάποια στιγμή μάλιστα έχαιρε και Ελληνικής έκδοσης/μετάφρασης προ δεκαετιών; Σεις λοιπόν σίγουρα θα θυμάστε μια από τις αγαπημένες μου μόνιμες στήλες: κείνη που ξεμπρόστιαζε τους πάντες και τα πάντα με τα γνωστά «συννεφάκια» πάνω από τα κεφάλια των σκίτσων να φανερώνουν τις κρυφές σκέψεις τους πίσω από τα αντίστοιχα λόγια τους! Ε, λοιπόν, το κοινό μυστικό συννεφάκι των εκατοντάδων που στάθηκαν τυχεροί δια της παρουσίας τους κείνο το Σαββατόβραδο στη Λιοσίων ήταν η παραπάνω εισαγωγή φράση που αφορούσε τον αεικίνητο μορφονιό που μας πήρε τα σώβρακα (Marc Anthony το δικό του όπως παρατηρήσαμε-βλέπε photo!). Άλλωστε οι παρορμητικότεροι εξ υμών το ξεστομίσαμε κιόλας.

 

Κι όμως! Έγκυρες πηγές μου επιβεβαίωσαν πως το rider ΔΕΝ περιείχε βαρβιτουρικά ούτε για αστείο. Έτσι λοιπόν κατά κοινή ομολογία, ο τριανάχρονος front man αποτελεί φαινόμενο προς διερεύνηση!...

Ας πάρουμε τα πράγματα όμως από την αρχή. Ή σχεδόν από την αρχή, αφού εν τέλει δεν κατάφερα να δώσω το παρών εξαρχής ώστε να απολαύσω του ηλεκτρακουστικό set των γηγενών και συνεπέστατων στο πρόγραμμα της νύχτας D3lta - παίδες ζητώ συγνώμη, και πόσο μάλλον ως μέλος του από σκηνής σιναφιού…

 

Όμως τους αγαπητούς συμπατριώτες DangerAngel τους χάρηκα από την αρχή! Ως φίλος & συνεργάτης εδώ και χρόνια με αυτό το τίμιο σχήμα που επιμένει να θέτει τον πήχη όλο και πιο ψηλά, κάθισα μέσα στα photo pits σε όλο τους το show ώστε να τους απαθανατίσω μα και να τους «ρουφήξω» σε απόσταση αναπνοής. Ίσως φταίει αυτό λοιπόν που προσωπικά μονάχα ιδρώτα & χαμόγελο εξέλαβα από το δυναμικό τους set list, παρά τα παράπονα που ακούστηκαν ολούθε για τον ήχο τους στην πλατεία, αφού εγώ έτρωγα στη μάπα και το backline…

 

Μια ώρα Αμερικάνικου hard & heavy rock λοιπόν από τα τρία albums που έχουν προλάβει να παραδώσουν στην παγκόσμια σκηνή, με τον B.J. να λάμπει ξανά από κάθε μα κάθε άποψη. Για άλλη μια φορά το rhythm section των Tony & Rudy μοίρασε βαρβατίλα, το δίδυμο Ethan & Ahas χορευτικές φιγούρες και ουσιαστικές νότες! Τι άλλο να ζητήσει κανείς για ζέσταμα;

 

Χαμογέλασα με το που άκουσα από το P.A. το “The Heat is On” του ηγέτη των θρυλικών Eagles, Glenn Frey στις 22:30. Καλό. Και να σου τους ένας-ένας που ξεπρόβαλαν από τη σκηνή χοροπηδώντας, με τον Erik Gronwall να…ίπταται εξαρχής. Δυο ώρες παίξανε τα Σουηδέζικα τσογλάνια, τη μια ώρα ο ξανθομπάμπουρας ΔΕ πατούσε στο έδαφος λέμε!!! Κι αν το εισαγωγικό “Bastard Of Society” επέδειξε το «δένδρο» με το δάκτυλο για το τι έμελε να ζήσουμε στη συνέχεια, δεν είχαμε ακόμη ιδέα για το υπόλοιπο «δάσος»!... Εστιάζοντας στα albums που ο σχετικά νεοφερμένος τραγουδιστής πρόλαβε να συμβάλει, λογικό και επόμενο, οι εκρηκτικοί H.E.A.T. ξεδίπλωσαν ένα show ονειρικό για κάθε φίλο του μελωδικού, εμπορικού, ραδιοφιλικού hard rock.

 

Όμως είναι φύσει αδύνατον εκ μέρους μου να μην πρωταγωνιστήσει σε ολάκερο τον επίλογο της ανταπόκρισης το πασιφανές «φαινόμενο προς διερεύνηση»: o θεοπάλαβος Erik ο Viking!

 

Φέτος συμπλήρωσα αισίως τριάντα συναπτά έτη στα photo pits Ελλάδας & εξωτερικού. Μπορώ λοιπόν με βεβαιότητα να καταγράψω μα και να υπογράψω πως ΤΟΣΟ ενεργητικό μπροστάρη έχω συναντήσει ελάχιστες φορές, μετρημένες στα δάκτυλα του ενός χεριού (βλέπε Iggy & Angus στα ‘90’ς & ‘00’ς αντιστοίχως). Όμως πρόσεξέ με: τόσο ενεργητικό μα συνάμα και επικοινωνιακό, εφευρετικό και σεξιστικό μαζί, ίσως ποτέ των ποτών!... Τι να λέμε τώρα ρε συ;;;

 

Με το που τραγουδά “…heart attack…” (Emergency) πέφτει «νεκρός» στο πάτωμα.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Για να κορυφώσει τον υπέρτατο ύμνο του sex των δυσθεώρητων AC/DC “Whole Lotta Rosie” ως γαμάτο medley των “Beg Beg Beg” & “Piece of my Heart” (Janis), μας ζητά να τον…μεταφέρουμε με crowd surfing στο αριστερό bar του Gagarin όπου παραλίγο να κάνει strip show και σπάει το ένα φωτιστικό από το πολύ το κούνημα των γοφών!...

 

Κάθε τόσο και λιγάκι τον έχανες από τη σκηνή παιδάκι μου. Καμιά εικοσαριά φορές (και λίγες λέω) οι six-pack κοιλιακοί του «δρόσισαν» (by all means!!!) τις τσούπρες που είχαν προνοήσει και έπιασαν από νωρίς κάγκελο μπροστά. Ανέβηκε-κατέβηκε στα θεόρατα ηχεία του συναυλιακού χώρου ωσάν αίλουρος λες και ήταν σπίτι του, φωτογραφήθηκε & βιντεοσκοπήθηκε με τα κινητά μας, μπήκε ανάμεσά μας για χορό και αγκαλιές, μας έβαλε να τραγουδήσουμε μαζί του, ανέβασε επί σκηνής πιτσιρικά στους ώμους του – «το μέλλον του hard & heavy rock», απογυμνώθηκε, ντύθηκε, άλλαξε ρούχα, έχυσε ιδρώτα με το κιλό. Και το πιο σημαντικό; Όλα αυτά δίχως την πα-ρα-μι-κρή έκπτωση στα όσα τον θέλουν τραγουδιστή, παρά μόνο στάθηκε άρτιος και στέφθηκε νικητής υπερκαλύπτοντας τα παπούτσια του Kenny Leckremo!

 

Με λίγα λόγια, ο μάστορας έδωσε ρέστα και ρεσιτάλ.

 

Σήκωσε την κούπα.

Ένα χειροκρότημα παρακαλώ. Ή πιο σωστά, δυο.

Ένα για τον αλλόκοσμο Erik και άλλο ένα για τους διοργανωτές που με θάρρος & θράσος περίσσιο τόλμησαν ξανά να ρισκάρουν κόντρα σε κάθε οξεία καγκουρίαση του μεταλλικού Ελληνιστάν, χαρίζοντας μας μια βραδιά "Tearing Down the Walls" που θα μείνει αξέχαστη!

 

 

Read 211 times

Leave a comment