Monuments on Facebook

BETH HART, BIG NOSE ATTACK - Θέατρο Βράχων, Αθήνα, Πέμπτη 27 Ιουνίου 2019

Friday, 28 June 2019 13:41
Published in Live Reviews

“Wet Dreams with (wet) Eyes Wide Open”

Καταγράφουν οι Στάθης Ζούμπος & Χρήστος Κισατζεκιάν

Σίγουρα μία μοναδική συναυλία στο Θέατρο Βράχων της Beth Hart!...

 

 

Εκπληκτική φωνή, ερμηνεία, και σκηνική παρουσία που μας καθήλωσε σε όλη τη διάρκεια της συναυλίας. Η γνήσια καλλιτέχνις δεν δίστασε να «τσαλακωθεί», να πέσει κάτω, να ξαπλώσει στη σκηνή, ακόμη και να κατέβει ξυπόλυτη μέσα στο κόσμο τραγουδώντας μαζί του σε rock, blues, soul & funk ρυθμούς. Έπαιξε με τη φωνή της από την αρχή ως το τέλος, με τη βραχνάδα, το γρέζι, τη δύναμη και τη μελωδία.

 

 

Ξεκινώντας σε νεαρή ηλικία πιάνο παίζοντας Bach και Beethoven, στη συνέχεια αγάπησε και μελέτησε κομμάτια από καλλιτέχνες όπως οι Etta James, Otis Redding και Led Zeppelin. Γεγονός που εδώ και χρόνια της χάρισε πολύτιμες συνεργασίες με περσόνες όπως οι Slash, Jeff Beck, Buddy Guy και όπως όλοι γνωρίζουμε, τον Joe Bonamassa, αποδεικνύοντας ότι είναι άξια συνεχιστής της blues/rock σκηνής που τόσο πολύ ανάγκη έχουμε σήμερα! 

Χωρίς να μιμείται θρύλους του παρελθόντος, έχει πλέον διαμορφώσει ένα ολόδικό της στιλ στο συγκεκριμένο ιδίωμα.  

 

 

Έτσι λοιπόν και τούτο το (από κάθε άποψη) καυτό βράδυ η Hart έδωσε ένα γερό μάθημα σε μας τους τυχερούς… Το πώς κινήθηκε στη σκηνή, το πώς αγκάλιασε σταδιακά τους επί σκηνής συντρόφους της, μα και το πώς καταχάρηκε και η ίδια την συναυλία! Τόσο που, όπως δήλωσε από μικροφώνου, θέλει να έρχεται ή δυνατόν κάθε χρόνο στην Ελλάδα για συναυλίες.
Την επόμενη φορά ας μην τη χάσει κανείς λοιπόν!

Στάθης Ζούμπος

 

 

Ονείρωξη με μάτια γουρλωμένα (βλέπε γενικό τίτλο)!

Θα μπορούσα να κλείσω τον υπολογιστή μουτζουρώνοντας τούτη την κόλλα χαρτί μονάχα με αυτή τη φράση, μα δε μου πάει η καρδιά… Βλέπεις είμαι και του λόγου μου εξίσου παρορμητικός έως και διεγνωσμένα του “Peter Pan syndrome”, που όταν το συναντώ - και πόσο μάλλον από σκηνής σε χαρισματικούς καλλιτέχνες - αυτομάτως γίνομαι «καθρέφτης»…

 

 

Θα ξεκινήσω με το μικρό & απέριττο μα ψυχωμένο & περιεκτικότατο άνοιγμα των Big Nose Attack που συνεχίζουν μανιωδώς να προσθέτουν στο πλουσιότατο βιογραφικό τους ανοίγματα συναυλιών σε ηγέτες του rhythm ‘n’ blues ξεκινώντας το 2003 ως Down ‘n’ Out. Μισή ώρα αδρού boogie blues απολαύσαμε λοιπόν από το φασαριόζικο ντουέτο και παρά τα καλωδιακά προβλήματά του, ο Boogieman εισέπραξε το χειροκρότημά μας δίπλα στον στιβαρό Little Tonnie που πράγματι, την έχει μεγάλη (τη μύτη).

Το θέατρο ευχάριστα γεμάτο, τόσο όσο. Η θερμοκρασία ευτυχώς ιδανική για τα δεδομένα της εποχής, να’ναι καλά το διαρκές νυχτερινό, «βουνίσιο» αεράκι.

Ναι, γράφω ευτυχώς.

 

 

Διότι αυτό που έμελλε να ακολουθήσει ακόμη και για μας τους πιο πωρωμένους/ενημερωμένους οπαδούς της Αμερικανίδας ξεπέρασε κάθε μου προσδοκία. Παρότι λοιπόν ήμουν παρών και στο Γκάζι το 2015, παρότι πήρα και τότε για τα καλά την πρώτη τη «ζεστάδα» (μόνο κρυάδα δε το λες αυτό!), ε όχι, ευλογώ την ώρα και τη στιγμή που η ζόρικη επιλογή μου να αφήσω την αλλόκοσμη Loreena και να ενδώσω στην Beth, με θέλει κάργα δικαιωμένο!....

Ω Χριστός και Παναγία ρε παιδιά δηλαδή! ΤΙ ΗΤΑΝ ΑΥΤΟ ΧΘΕΣ;;;

 

 

Με το που πάτησε της διχτυωτές ποδάρες της στα σανίδια, μας πήρε και μας σήκωσε ομαδικώς! Ένας θηριώδης και επιδημικός χείμαρρος συναισθηματικού παρορμητισμού κατακυρίευσε το είναι μας για ενενήντα plus λεπτά που φάνηκαν μόλις εννέα μα και εννιακόσια, συγχρόνως.
Από πού να ξεκινήσω και πού να τελειώσω ακριβώς για αυτό που βιώσαμε ρε σεις;;; Τίποτα. Σηκώνω τα χέρια ψηλά. Ή μάλλον όχι, μισό λεπτό, το βρήκα. Θα καταγράψω λέξεις όπως μου’ρχονται, καθώς το ορίζει άλλωστε η περίσταση αυτή καθαυτή, η Δασκάλα, η Mrs.Hart :

 

 

Καύλα (με το συμπάθιο, μα ΜΗ κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας!!!)
Παρορμητισμός
Πρωτόλειο
Αυθεντικό
Οργασμός
Μπρίο
Ανατριχίλες
Αμφίδρομη & Αβίαστη Επικοινωνία
Ντελιριακό Πάθος

 

 

Και όπως είπε χαρακτηριστικά ο μπροστινός μου που του χάιδεψα τον ώμο για να βγάλω με τον τηλεφακό ένα (ακόμη) ενσταντανέ, «τράβα φίλε, τράβα, η τύπισσα το έχει όλο το πακέτο»!...........
Τελεία και Παύλα μάστορα. Τα ‘πες όλα
Και εις άλλα με Υγεία!

Υ.γ.: πειράζει που έκλαιγα καθ’ ‘ολη τη διάρκεια του “Leave the Light On”;

Χρήστος Κισατζεκιάν


Photos by Chris Kissadjekian

 

 

 


Photos by Chris Kissadjekian

Read 291 times

Leave a comment