Monuments on Facebook

BLUES WIRE, VAVOURA BAND – Κύτταρο, Αθήνα, Παρασκευή 11 Οκτωβρίου 2019

Tuesday, 15 October 2019 11:32
Published in Live Reviews

Ανατριχίλες εις διπλούν από το μακρινό Βασίλειον της Πεντατονικής!


Παρουσιάζει ο Χρήστος Κισατζεκιάν

Είχαν καιρό πολύ να μας επισκεφθούν οι αγαπημένοι μας Θεσσαλονικείς… Αν συνυπολογίσεις δε το πόσο πολύς μας φάνηκε εμάς, ε, τότε θα καταλάβεις γιατί δεν τη χάναμε με τίποτε και τούτη τη βραδιά! Στο Κύτταρο, πού αλλού; Με κερασάρα (πιο κερασάκι;) στην τούρτα μάλιστα τους δικούς μας βετεράνους που συνεχίζουν να προσφέρουν απλόχερα βαβούρα…

 

 

Μια βόλτα από τα παρασκήνια για αγκαλίτσες ενδείκνυται σε αυτές τις περιπτώσεις. Η πλατεία και πάλι γεμάτη τραπεζάκια ως είθισται εδώ σε βραδιές που τιμούν το τιμημένο παρελθόν της Rock’n’Roll εποποιίας, μα γύρω-γύρω οι όρθιοι (όπως και στον εξώστη) ήταν τόσοι ώστε να μιλάμε σίγουρα για μια «ζεστή» ατμόσφαιρα.

 

 

Με καθυστέρηση τόση όση χρήζει τούτο το έως και «ρέμπελο» κοινό, το power trio του αμετανόητα αυθεντικού Johnny σκόρπισε μονομιάς τον πανικό με κάμποσα κιλά τραχιάς, βαρύγδουπης πρωτομεταλλικής μαστούρας, το αγαπημένο μας πιάτο δηλαδής! Με ένα (συνειδητά) εμφανές μειδίαμα, ανάμεσα σε δυο τραγούδια, σάρωσα με το βλέμμα μου τις εκατόν ογδόντα μοίρες μπρος από τη σκηνή μπας και τσακώσω κάποιους πιο… παραδοσιακούς έως και φανατικούς λάτρεις των ηλεκτρικών blues να στραβομουτσουνιάζουν, μα ήταν μονάχα μια-δυο οι σκυθρωπές φάτσες, και τούτες του γυναικείου φύλλου.

 

 

Όλοι οι υπόλοιποι τη μια κοιτούσαμε στα δάκτυλα τον έτερο Γιάννη, το δικό μας Hendrix, να χιμά ξανά-μανά στην άμοιρη καλή του, και την άλλη μοιράζαμε τα βλέμματα στους υπεύθυνους του rhythm section, αφού ο Φαλακρός Γίγας γρύλιζε όπως το συνηθίζει και ο ξερακιανός τυμπανιστής κώλο δεν έβαλε κάτω!...

 

 

Τι; Set List; ΧΑ! Ούτε οι ίδιοι δεν το θυμούνται ρε, μας δουλεύεις;;;

 

 

Άλλωστε τι αναρωτιέσαι δηλαδή, δεν ξέρεις; Χέντρακα σε όλες τις εκδοχές του παίζουν τα παιδιά. Παιδιά που λέει ο λόγος δηλαδή… μα τους λατρεύουμε το ίδιο κι ακόμη πιο πολύ!

 

 

Στο ανάμεσα των δυο τιμώμενων συγκροτημάτων πετάχτηκα και πάλι ως πορδή λιγάκι στο υπόγειο ώστε να απαθανατίσω τους μεν με τους δε και ότι άλλο καλοδεχούμενο. Μια χαρά τα πήγα, τι λέτε και σεις; Ρε ότι κι αν λέτε, εγώ το χάρηκα όπως και αυτοί, και αυτό μου περισσεύει!

 

 

Ο Έρωτας μου με τούτη τη μπάντα πάει πολύ πίσω. Πολύ πιο πίσω από την αξέχαστη σύμπραξή μας (αναφέρομαι στους What’s The Buzz?) στο πάλκο του camping στο Δρέπανο της Ηγουμενίτσας στα πλαίσια της Πανευρωπαϊκής συνάντησης Harley Davidson Super Rally το Καλοκαίρι του 2001. Φτάνει τα γεννοάσκια τους! Έτσι λοιπόν δε χάνω ευκαιρία να τους απολαύσω κάθε που θα ανακοινώσουν συμμετοχή σε Φεστιβάλ ή όπως εδώ καλή ώρα, σε κάθε τους παράσταση. Άλλωστε είναι κοινό το μυστικό: η Ελλαδίτσα μας δεν έχει άλλο αμιγώς rhythm ‘n’ blues σχήμα που να την έχει εκπροσωπήσει τόσο σθεναρά & τίμια εκτός των συνόρων της.

 

 

Power Trio λοιπόν και πάλι στα σανίδια. Τι περισσότερο;;; Όντας αλλοπαρμένος ως και αφιονισμένος από την πρώτη κιόλας νότα του set list, με την Canon στην αγκαλιά μου, ούτε που έδωσα προσοχή να καταγράψω τη σειρά των τραγουδιών, οπότε κατέφυγα στα μεγάλα μέσα ζητώντας βοήθεια από τον πρωταγωνιστή αυτοπροσώπως.

 

 

Έτσι λοιπόν σας μεταφέρω με σιγουριά πως η Μαραθώνια Γιορτή των Ηλεκτρικών Blues ξεκίνησε με το “Every Day I Have the Blues” του Pinetop Sparks για να ολοκληρωθεί λίγο πριν τις τρεις τα ξημερώματα με την καταιγιστική τριπλέτα των “Thrill is Gone”, “Crossroads” & “You Don’t Love Me” να μας στέλνει για νανάκια με κράμπα στο σαγόνι από το άσβεστο χαμόγελο!...

 

 

Κι αν στο προηγηθέν “Blue Monday” απολαύσαμε το Δρόλαπα παρέα με τον Ηλία επί σκηνής, σε αυτά τα καθαγιασμένα άσματα που λειτούργησαν ως άτυπο encore χορτάσαμε σολάρες από άλλους δυο φίλους του σχήματος, τον Πέτρο Δινάκη και τον Παναγιώτη Αρσένη. Η πλουσιότατη σε καίριες διασκευές λίστα της βραδιάς δεν άφησε έξω φυσικά το πολυαναμενόμενο “Locomotive Breath” όπως τούτοι εδώ μονάχα ξέρουν τα αποδίδουν, όπως τίμησε άλλωστε και τα “Kansas City”, “Who Do You Love”, “If My Baby Quits Me” κ.α.

 

 

Απαρχής έως και το τελευταίο δευτερόλεπτο για πολλοστή φορά, το όλο πράγμα ήταν στανταράκι:

 

 

Ο Ηλίας μας μοίρασε απλόχερα χαρμολύπη των 1000mg σε μορφή ανατριχίλας όπως μονάχα αυτός ξέρει ως Προφέσορας και ο Σωτήρης παρέα με την Νίκη εξαφάνισαν στο πι και φι τα άλατα σε όλες τις αρθρώσεις του κορμιού μας!

 

 

Ρε σεις, ξέρει κανείς πού παίζουν αυτό το ΣΚ;;;

Photos by Chris Kissadjekian

 

Read 244 times

Leave a comment