MARK LANEGAN BAND, Dustbowl - Gagarin 205, Αθήνα, Σάββατο 30 Νοεμβρίου 2019

Thursday, 12 December 2019 15:11
Συντάκτης:
Published in Live Reviews

 

Σάββατο βραδύ
O Mark Lanegan επιστρέφει στην Αθήνα για μια συναυλία στο Gagarin

Καταγράφει ο αναγνώστης Δημήτρης Βαρδάκης

 

Αναρωτιέμαι. Μας έλειψε; Θέλουμε ακούσουμε τα καινούρια τραγούδια του; Θέλουμε να θυμηθούμε τα παλιά του;
Η απάντηση είναι ναι σε όλα!

 

Από τότε που άρχισα αγαπώ τα τραγούδια του περίμενα την ημέρα που θα έρθει στην Ελλάδα, και όταν ήρθε όλα είχαν νόημα. Είδα την ψηλή μορφή του και άκουσα τη βραχνή φωνή που έβγαινε από μέσα του. Έως τότε έβαζα απλά ένα βινύλιο στο pic-up και άκουγα αυτή τη φωνή αλλά όταν τον έχεις μπροστά σου να τραγουδάκι, όλα αποκτούν νόημα. 

 

Όπως και να'χει, η συναυλία της Αθήνας ήταν "λαχείο" για τους Dustbowl. Το διαφοροποιημένο τους μουσικό προφίλ στο ολόφρεσκο “The Story of Mr. Dandy Gasoline” ταιριάζει καίρια με όσα ο μπαρουτοκαπνισμένος Mark πρεσβεύει εδώ και τριάντα χρόνια. 

 

Άλλωστε ο Πάνος Μπίρμπας προτιμά εξίσου τις "χαμηλές πτήσεις" ως ερμηνευτής. Όσο για το έντονο ηχόχρωμα που προσδίδει ο John "Hardy" Χουστουλάκης χαιδεύοντας Λακωνικά μα συγχρόνως καίρια τo pedal stell, όχι μόνο δε λειτούργησε ως "παραφωνία" σε τούτο το επί σκηνής πάντρεμα, μα αποτέλεσε κείνη την ειδοποιό διαφορά που χρειάζεται ανάμεσα στο κυρίως πιάτο και το ορεκτικό!... 

 

 


Έτσι λοιπόν και το Σάββατο αυτό, ακόμα και βραχνιασμένος- και τι βραχνάδα ε! -ήταν υπέροχος o Αμερικάνος, με κάποιες στιγμές μάλιστα (λίγες η αλήθεια είναι) που τον ήθελαν να απογειώνεται. Το set list περιείχε τραγούδια μόνο από τα τελευταία του albums!... Συμπεριφέρεται σαν να είναι νέος καλλιτέχνης λοιπόν, παίζοντας σχεδόν το μισό set από το φρέσκο του album “Somebody's Knocking”… Άνετα θα μπορούσε να το παίξει όλο αφού κάθε album του είναι ένα μικρό αριστούργημα, με εξαίρεση το “Whiskey for the Holy Ghost”, που είναι ΑΠΛΑ ένα από τα καλύτερα albums ever!

 

Κλείνοντας, για όσους γκρίνιαξαν με το δίκιο τους για την ισχνή διάρκεια της συναυλίας, να πω μονάχα πως με τον Mark Lanegan νιώθω το εξής: όση ώρα και να παίξει, ποτέ δεν είναι αρκετό! Πάντα, από την πρώτη φορά που τον είδα επί σκηνής, η μουσική του σε συνεπαίρνει, σε αγκαλιάζει, και μόλις πάει να σε ζεστάνει, σε αφήνει, ίσως για να σε κάνει να αδημονείς για την επομένη φορά που θα ξανάρθει… 

 

Ποιος ξέρει?

Πάντως για με, ήταν άλλο ένα όμορφο βραδύ.

photos by Giorgos Krikos

Read 198 times

Leave a comment