MAYHEM – MORTIIS – DIABLERY – Fuzz club, Τετάρτη 7 Μαΐου 2022

Sunday, 08 May 2022 08:05
Συντάκτης:
Published in Live Reviews

Η πρώτη black metal συναυλία διεθνούς σχήματος της μετά covid εποχής ήταν γεγονός στο συναυλιακό χώρο που τους φιλοξένησε στην τελευταία τους συναυλία πριν πέντε χρόνια. Οι πιστοί οπαδοί των Νορβηγών θρύλων του black metal ήταν παρόντες, αν και δεν γέμισαν το club όσο τότε. Όσοι όμως ήταν εκεί, στάθηκαν τυχεροί γιατί βίωσαν μια ανεπανάληπτη συναυλιακή εμπειρία.

Ανταποκρίνεται η Ζωή Κόρκα

Τη βραδιά άνοιξαν οι συμπατριώτες μας, Diablery, που παρουσίασαν το περσινό δεύτερο album τους “Candles”. Μυσταγωγικοί, θεατρικοί και με φοβερό νεύρο, επιδόθηκαν στο καταιγιστικό black metal τους, έχοντας σύμμαχο τον πολύ καλό ήχο. Η σκηνική τους παρουσία κέντρισε το ενδιαφέρον όσων παρευρίσκονταν στο χώρο εκείνη την ώρα. Ρασοφορεμένοι, με μια θεατρική παρουσίαση του set τους,  δώσαν την αίσθηση μιας  ανερχόμενης ελληνικής μπάντας στο χώρο, κάτι που αντικατοπτρίστηκε στο έντονο χειροκρότημα του κοινού.

Μαζί τους στην περιοδεία, οι Mayhem είχαν τον Mortiis. Αυτή τη φορά η παρουσία του ήταν πιο ενδιαφέρουσα από τις προηγούμενές του στη χώρα μας για έναν κύριο λόγο:

Στο μεγαλύτερο μέρος του σαρανταπεντάλεπτου προγράμματός του είχε έναν κρουστό που έδινε ρυθμό στη, μάλλον, μονότονη μουσική του. Αναμφίβολα είναι εμπειρία να τον δει κανείς ζωντανά. Όμως θεωρώ ότι αν είχε π.χ. προβολές από τοπία της πατρίδας του Νορβηγίας στο παρασκήνιο, η όλη παρουσία του θα ήταν πιο ενδιαφέρουσα.

Τηρώντας το χρονοδιάγραμμα κατά γράμμα, η ώρα των Mayhem είχε φτάσει. Χώρισαν τη συναυλία τους σε τρία μέρη, ακολουθώντας μια χρονική ακολουθία προς τα πίσω.

Το πρώτο μέρος ήταν η ύστερη εποχή τους από το 1997 μέχρι και σήμερα, στο οποίο παρουσίασαν επτά κομμάτια, εκ των οποίων τα τρία (“Bad Blood”, “Falsified and Hated”, “Malum”) από το τελευταίο τους μεγάλης διάρκειας δίσκο “Daemon”, και το “Voces ab Alta” από το περσινό EP τους, “Atavistic Black Disorder / Kommando”.

Τα άλλα τρία ήταν από την πιο δραστήρια δισκογραφική περίοδο τους, όταν ήταν στη σύνθεση τους ο Blasphemer. H διαφορά των “My Death”, “Symbols of Bloodswords” και “To Daimonion” ήταν τόσο εμφανής, που κάποιος που δεν έχει πλήρη εικόνα της πορείας των Mayhem θα τον ξένιζε ο τρόπος σύνθεσης αυτών των κομματιών. Αντίθετα τα υπόλοιπα ήταν πολύ κοντά στον ήχο για το οποίο είναι πασίγνωστοι.

Και με αυτό τον ήχο, στο δεύτερο μέρος της συναυλίας, παρουσίασαν τέσσερα από τα οκτώ κομμάτια του “De Mysteriis dom Sathanas”. Πρώτο πρώτο το “Freezing Moon” και ήταν φανερό ότι θα βιώναμε την ανεπανάληπτη εμπειρία να βρεθούμε σε συναυλία τους  και να έχουν  ήχο εφάμιλλο του στούντιο άλμπουμ. Τα τύμπανα του Hellhammer στα γυρίσματα ήταν λες και ακούς τον δίσκο, όπως και το solo που είχε την ίδια αυξημένη ένταση στον ήχο. Ήταν πλέον δεδομένο ότι τα “Pagan Fears”, “Life Eternal”, “Buried by Time and Dust” που ακολούθησαν κατά σειρά θα ήταν μια βιωματική εμπειρία τόσο σε ήχο, όσο και σκηνική παρουσία.

O έντονος φωτισμός δημιουργούσε μια απόκοσμη ατμόσφαιρα, σκιαγραφώντας τις μορφές των κιθαριστών Teloch και Ghul, του μπασίστα τους, Necrobutcher, και του μπροστάρη τους Attila. Ο Hellhammer ήταν θαμμένος πίσω από το εντυπωσιακά μεγάλο drum kit του, στολισμένο με ανάποδους σταυρούς.

Μπορεί να μην βλέπαμε τι παίζει (να γιατί απουσιάζει εδώ μια εικόνα του), αλλά τον ακούγαμε, συνειδητοποιώντας  γι ακόμη μια φορά γιατί θεωρείται ο κορυφαίος τυμπανιστής του είδους. Αντίστοιχα χαζεύει κανείς με το τι μπορεί να κάνει με τη φωνή του Attila. Η σκηνική του παρουσία είναι μοναδική.

Στο τρίτο μέρος έβγαλαν τα ράσα, έβαλαν στο πίσω μέρος της σκηνής το λογότυπο της μπάντας κι έπαιξαν τέσσερα κομμάτια από την πρώτη τους περίοδο στα ‘80s.  Στο “Deathcrush” που ξεκίνησε αυτό το μέρος έγινε πραγματικά πανικός (ακόμα μεγαλύτερος και από το “Freezing Moon”) που οδήγησε σε ιαχές με το όνομα τους από το κοινό.

Ακολούθησε το “Chainsaw Gutsfuck”, “Carnage” και έκλεισαν με το “Pure fuckin’ Armageddon” μετά από περίπου μιάμιση ώρα. Εντύπωση έκανε τέλος το πόσο πολύ παρέμεινε στη σκηνή ο Attila στο τέλος για να ευχαριστήσει το κοινό...

Η ατμόσφαιρα της συναυλίας ήταν απόκοσμη ειδικά στο δεύτερο μέρος, λόγω του έντονου φωτισμού, που άφηνε ορατές μόνο τις μορφές τους. Ο ήχος ήταν ακριβώς αυτό που χρειαζόταν για να παρουσιαστεί όλη η πορεία των Mayhem από το 1984 μέχρι και σήμερα.

Στο τέλος, μόνο χαμόγελα έβλεπε κανείς ζωγραφισμένα και αυτό και μόνο ήταν η απόδειξη ότι η συναυλία έπεισε ακόμα και τους πιο απαιτητικούς οπαδούς τους.

Concert photos copyright by Chris Kissadjekian (crowd shot by Lefteris Tsoureas)

Read 67 times

Leave a comment