MANOWAR, ROTTING CHRIST, RHAPSODY OF FIRE, MEDEN AGAN – Release Athens Festival, Τετάρτη 22 Ιουνίου 2022

Saturday, 25 June 2022 10:04
Συντάκτης:
Published in Live Reviews

Τίποτα λιγότερο η περισσότερο από αυτό που περιμέναμε από τους Manowar και την υπέροχη σύμπραξη των τριών υπόλοιπων συγκροτημάτων της τέταρτης ημέρας του Release Athens Festival. Μια υπέροχη βραδιά που θα έχουμε για πάντα χαραγμένη στο νου και την καρδία μας. Όχι, δεν ήταν ικανή ούτε η ζέστη, ούτε η προσμονή περίπου τριών χρονών ώστε να παρακολουθήσουμε επιτέλους μια συναυλία αντάξια τον προσδοκιών μας! Αλλά ας ξεκινήσουμε. 

Ανταποκρίνεται ο Παναγιώτης Γεωργόπουλος           

Τελικά αρχίζω να πιστεύω ότι στην Ελλάδα αρχίζουμε να δημιουργούμε «σχολή» στο λεγόμενο female fronted symphonic metal. Άξιο τέκνο αυτού του ιδιώματος είναι και οι Meden Agan.

Στα πέντε τραγούδια που ακούσαμε και στη λίγο περισσότερο από μισή ώρα που διήρκησε το σετ τους φάνηκαν οι αρετές και της υπέροχης Δήμητρας Παναρίτη, αλλά και των υπόλοιπων μουσικών που απαρτίζουν το σχήμα. Μερικοί ίσως να πιστεύαν ότι θα τους «κατάπινε» η μεγάλη σκήνη και η ζέστη, όμως αυτοί ξεπέρασαν τον σκόπελο και κολύμπησαν στα βαθιά. ΑΞΙΟΙ!

Δεύτεροι στην σειρά ήταν οι Rhapsody of Fire. Οι ραψωδοί από την Ιταλία δεν αποτελούσαν ποτέ κατά την προσωπική άποψη αυτό που λέμε champions league στο είδος που πρεσβεύουν όλα αυτά τα χρόνια…

Ξεκίνησαν την εμφάνιση τους στις επτά ακριβώς με εμφανή τα προβλήματα στον ήχο τους από το πρώτο κομμάτι, όμως έτυχαν μεγάλης αποδοχής από το ήδη αρκετά συγκεντρωμένο κοινό που φάνηκε να απολαμβάνει το σετ τους.

Ξεκινώντας με το “I'll be your Hero”, ακολούθησαν το “Chains of Destiny” και το “Legend Goes On”.Τα πλήκτρα του Alex Staropoli και η κιθάρα του του Roberto De MIcheli ακούγονταν αρκετά θαμμένα και υποτονικά τολμώ να πω. Παρόλα αυτά ο φιλότιμος Giacomo Voli ήταν αεικίνητος και έδινε δείγματα του αστείρευτου ταλέντου του.

Mε μια επιβεβλημένη λοιπόν διακοπή των πέντε λεπτών και μια σχετική κοιλιά που έκανε στο πρόγραμμα του γκρουπ, ακολούθησαν τα εξαιρετικά “Land of the Immortals” και “Emerald Sword” τα οποία έκλεισαν και το πρόγραμμα τους. Πιστεύω ότι σε ένα κλειστό club θα είχαν περισσότερη τύχη σε πολλά επίπεδα. Παρόλα αυτά ήταν μια φιλότιμη προσπάθεια.  

                                            
Τι να πει κανείς όμως για τους ηγέτες του ακραίου ήχου στην Ελλάδα και όχι μονό! Οι Rotting Christ για εμένα και τους συνομήλικους μου αποτελούν μια από τις αιτίες για την μουσική που ακούμε τις τελευταίες τρεις δεκαετίες.

Δεν ξέρω εάν τα εξήντα λεπτά του σετ φάνηκαν αρκετά για το αφηνιασμένο κοινό που έπαιρνε και έδινε ενέργεια με την μπάντα. Διάσπαρτοι σταυροί πάνω στην σκηνή και το ΧΞΣ να δεσπόζει. Σε μια και μοναδική εμφάνιση στην χώρα μας για όλο το καλοκαίρι. Έδειξαν τι πάει να πει μεγάλο συγκρότημα και πως είναι να έχεις άπειρα χιλιόμετρα στις σκηνές ανά τον κόσμο.

“666”, “Athanati Este”, “Elthe Kyrie” και “Apage Satana” αρχίσαν να φτύνονται ανίερα από το στόμα του Σάκη.

Η διασκευή του “Societas Satanas” των Thou Art Lord έδωσε το στίγμα για ένα ατελείωτο mosh pit. Ενώ τα καπνογόνα έδιναν και έπαιρναν από το εκστασιασμένο κοινό του κουαρτέτου. Κλείνοντας με το “Non Serviam” παρακαλούσαμε να υπήρχε τουλάχιστόν άλλη μια ώρα για να τους απολαύσουμε περισσότερο...

Πόσα τα χρόνια που έχουν περάσει από το μακρινό 1987. Μα τα αδέρφια Τόλη συνεχίζουν μαζί με συνοδοιπόρους πλέον τους Κώστα Χελιώτη και Κώστα Φουκαράκη να παραδίδουν μαθήματα Black Metal. 

                                       
Και είχε πλέον έρθει η ώρα τον Ηγετών. Των επικολυρικών Manowar! Έντεκα η ώρα και ακούγεται στον αέρα η φωνή του μεγάλου Orson Welles να λέει “Ladies and Gentlemen from the United States of America, all hail...MANOWAR”. Η παρέα των ηγετικών Eric Adams και Joey DeMaio ξεχύνετε στην σκηνή. Μαιλάμε για υπερπαραγωγή! Από όλες τις φορές που τους έχω δει στην Ελλάδα, αυτή ήταν σιγούρα μακράν η πιο εντυπωσιακή. Πρόσεξέ. Όχι απαραίτητα η καλύτερη τους.... “Kings of Metal”, “Dark Avenger” και “Defender” ακολουθούν, ενώ στο “Sword of the Highlands” εμφανίζεται μονό για  τους Έλληνες θεατές ο James Cosmo! Τα μπασιστικά σόλο απο τον Joey αναμενόμενα. Και ακολουθούν τα “Athena's Theme”, “Telemachus-part I” (με την εμφάνιση του Κωνσταντινου Καζακου ως αρχαιου Έλληνα πολεμιστή) και “Where Eagles Fly” (με special guest την Chiara Tricarico). Στο “Odysseus and Calypso-The Island of Ogygia” (με τον Κωστα Καζάκο σε προ ηχογραφημένο μονόλογο), όσο μεγαλεπήβολη και αν είναι αυτή η καινούργια προσπάθεια των Manowar, σε εκείνο το σημείο έκανε η συναυλία μια ελαφριά κοιλιά…

Τι να λέμε όμως τώρα όταν ακολουθούν ύμνοι όπως “Sign of the Hammer”, “Hail and Kill” και “Battle Hymn”! Τέλος του κανονικού σετ και στο encore είναι η ώρα για το λογύδριο του Joey που αφορούσε στην επικείμενη ακύρωση της εμφάνισης τους στη Βαρκελώνη. Όπως και τα καλά του λογία προς τιμήν των αμετανόητων Ελλήνων οπαδών του σχήματος. Κλείνοντας με το “The Glory Of Achilles” και το “Black Wind,Fire and Steel”.

Οι προηγούμενες ώρες αποτελούσαν ήδη Ιστορία και έβλεπες τον κόσμο να φεύγει με χαμόγελο, ήτοι το ζητούμενο. Όπως είπε και ένας καλός φίλος, το set list και η διάρκεια της συναυλίας ήταν το όνειρο του κάθε βαμμένου οπαδού τον Manowar.
Εν αναμονή των Judas Priest λοιπόν!

(σημ: η πλήρης απουσία φωτογραφιών των Manowar ωφείλεται στην επιβεβλημένη απαγόρευση των Ελλλήνων φωτογράφων να καλύψουν τους Αμερικάνους)

Concert photos copyright by Sofia Bali

Read 110 times

Leave a comment