CLUTCH, THE HELLACOPTERS, BLUES PILLS, DEAF RADIO, ΛΚΛΜ - Φώς κάτω από τη Σκιά μιας ακόμη καταστροφικής πυρκαγιάς

Thursday, 21 July 2022 10:20
Published in Live Reviews

Πήγα σε συναυλία που δεν είχε καπνογόνα και θάλασσες από ακούνητα χέρια με κινητά να τραβάνε video όλη την ώρα.

Μας τα λέει ο Δήμος Γκουλιαμτζής

Απίστευτα πράγματα, φτιάξε καφέ να στα πω, ή μάλλον βάλε μια μπίρα να συνεχίσουμε από εκεί που μείναμε όπου η πρώτη παγωμένη lager έσκασε μόλις τέλειωσε το set των ΛΔΛΜ (Adam) οι οποίοι είχαν τον ομολογουμένως λίγο άχαρο ρόλο να ανοίξουν με ντάλα ήλιο μπροστά στον λιγοστό ακόμα κόσμο που μόλις είχε μπει στον χώρο. Αυτό, όμως, δεν τους εμπόδισε να παρουσιάσουν το indie/alternative/grunge υλικό τους κάπως αμήχανοι μεν οι ίδιοι στη σκηνή, αλλά με ωραίο ήχο - πράγμα που έκανε τον χρόνο που είχαν στη διάθεσή τους να κυλήσει αρκετά ευχάριστα και μάλλον ιδανικά για opening act.

Σειρά πήραν οι Deaf Radio τους οποίους δεν είχα ακούσει ποτέ. Ένας καλός φίλος με ενημέρωσε πως είναι κάπως σαν Queens Of The Stone Age σε post punk εκδοχή, και από αυτό που είδα δεν είχε άδικο. Up-tempo συνθέσεις και καλή σκηνική παρουσία, ενώ φάνηκε ξεκάθαρα πως είχαν τον κόσμο τους που συμμετείχε ενεργά δίνοντας παλμό σε ένα set που μου άφησε τις καλύτερες εντυπώσεις.

Η ώρα ήταν 7:30 κι ενώ τα κινητά πολλών βάραγαν με μηνύματα της πολιτικής προστασίας για την πυρκαγιά στην Πεντέλη, οι Σουηδοί Blues Pills ορμήσαν στην κυριολεξία στη σκηνή, με την Elin Larsson να μας βουτάει από τα μούτρα και να μας χώνει στο ψυχεδελικό blues rock τριπάκι τους, το οποίο μάλιστα αποδόθηκε με αρκετά πιο heavy ήχο σε σχέση με τους δίσκους τους.

Όλο αυτό σε συνδυασμό με την υπερκινητική frontwoman τους η οποία δεν άφησε ούτε εκατοστό της σκηνής απάτητο από τις κατάλευκες μπότες της (μέχρι και στο κοινό βούτηξε κάνοντας crowd surfing), κατέστησε την εμφάνισή τους μία εξαιρετική εμπειρία που ζέστανε το πλήθος για τα καλά, προετοιμάζοντάς το γι’ αυτό που θα ακολουθούσε.

Οι Blues Pills μάλλον κέρδισαν νέους φίλους μετά από αυτό το live.



Η μέρα έπεσε και όλοι ανυπομονούσαμε να μας “πατήσει” το τρένο του high energy rock ‘n’ roll, που ακούει στο όνομα Hellacopters.

Τα κατάφερε; Τα κατάφερε θα πω εγώ, έστω και με κάποια προβλήματα στον ήχο, τουλάχιστον στα 3-4 πρώτα τραγούδια. Βέβαια, όταν η πρόσκρουση του τρένου με το κοινό γίνεται με το “Hopeless Case of a Kid in Denial”, μικρή σημασία έχει ο ήχος.

Οι μικροκαμωμένοι Σουηδοί δεν άφησαν πολλά περιθώρια αμφισβήτησης, ακόμα και όταν σε κάποιες φάσεις «τα έτρεχαν» τα τραγούδια - το feeling ήταν εκεί και ήταν σωστό.

Το τίναζε το χέρι του ο Andersson, σήκωνε και το πόδι, σκούπισε και με την πλάτη το σανίδι, έπαιξαν και “Night of the Vampire”, ξελαρυγγιαστήκαμε και μείς στο “By the Grace of God”, είπαμε και τα happy birthday μας στον Boba Fett και γυρίσαμε αποκαμωμένοι αλλά απόλυτα ικανοποιημένοι, λίγο πιο πίσω για να δούμε Clutch.

Οι Clutch, βέβαια, βγήκαν τόσο ορεξάτοι και με έναν φανταστικό, δυνατό και πεντακάθαρο ήχο, που δεν τους πήρε και πολύ να μας ξαναφέρουν πιο μπροστά.

Πραγματικά όμως!

Τέλειος ήχος, ίσως οι κιθάρες ήταν πιο δυνατές απ’ όσο έπρεπε και σκέπαζαν κάποια από τα απίθανα μετρήματα του Jean Paul Gaster, αλλά και πάλι λεπτομέρεια…

Όλα τα μέλη της μπάντας είχαν εξαιρετική απόδοση, όμως, αξίζει να κάνουμε μια ιδιαίτερη αναφορά στον Neil Fallon που ήταν απίστευτα κεφάτος για άνθρωπος που ήρθε για «μια ακόμα μέρα στο γραφείο», όπως μας είπε χαριτολογώντας στην αρχή, αφού με αυτήν την τεράστια δυναμική που έχει στη φωνή του, έδινε το πρόσταγμα στο κοινό για να συμμετάσχει στο rock ‘n’ roll party που έλαβε χώρα για μία ώρα και 25 λεπτά στην Πλατεία Νερού.

To setlist περιείχε 20 τραγούδια απ’ όλη την πορεία τους, αν και απ’ ότι είδα, πάλι βρέθηκαν κάποιοι να γκρινιάξουν για τη «μικρή διάρκεια» της εμφάνισής τους. Το rock είναι σαν το φαΐ, παιδιά: καλό είναι να τρώμε μέχρι εκεί που δεν βαρυστομαχιάζουμε.

Περίπου 5 ώρες live από μπάντες που τίμησαν το σανίδι, με λογική τιμή εισιτηρίου και διοργάνωση χωρίς προβλήματα, συνθέτουν συνολικά μια εμπειρία που θα θυμόμαστε ευχάριστα για καιρό. Πάμε και γι’ άλλα τέτοια!

Φωτογραφίες: Σοφία Μπαλή

Read 80 times

Leave a comment