ΓΙΑΝΝΗΣ ΣΠΑΘΑΣ – ΑΦΙΕΡΩΜΑ: Ωδείο Ηρώδου του Αττικού, Κυριακή 4 Σεπτεμβρίου 2022

Thursday, 08 September 2022 10:04
Συντάκτης:
Published in Live Reviews

Σας χαιρετά ο «πιο β(λ)αμμένος οπαδός των Socrates Drunk The Conium» όπως λέει χαρακτηριστικά ο καλός μου φίλος Χρήστος Κισατζεκιάν.  Πώς όμως να μην έχεις εμμονή με τους θρυλικούς ροκάδες;;; Να το δούμε συνθετικά; Οι άνθρωποι είναι καινοτόμοι, αφού πάντρεψαν την ελληνική παράδοση με τον σκληρό ήχο της ροκ! Να το δούμε πρακτικά; Παικταράδες ολκής όλοι τους ανεξαιρέτως! Να το δούμε ανθρώπινα; Τυπάδες, προσγειωμένοι, προσιτοί και πάντα με το χαμόγελο.

Τιμά ο Θάνος Κατσίκας

…Μάλιστα έχω και μια βιωματική ιστορία η οποία έλαβε χώρα το 2005 στο Rodeo Club, όταν εγώ ως αμετανόητος οπαδός της μπάντας πήγα στα καμαρίνια να ζητήσω ένα αυτόγραφο από ιδρυτικά μέλη… Μπαίνω ψαρωμένος μέσα, φοβούμενος ότι μπορεί να ενοχλώ τους καλλιτέχνες και εκείνοι μου είπα να αράξω μαζί τους και να πιώ ένα ουίσκι να γνωριστούμε!... Κατάλαβες;

Λοιπόν, στο θέμα μας τώρα, που δεν είναι άλλο από τη συναυλία που πραγματοποιήθηκε στο Ωδείο Ηρώδου Αττικού με τον ευφάνταστο και ακριβοδίκαιο τίτλο “Standing Proud Forever” π-ος τιμήν του αείμνηστου Γιάννη Σπάθα. Αρχικά εμφανίστηκε στη σκηνή ο διευθυντής σύνταξης του περιοδικού “Metal Hammer” Κώστας Χρονόπουλος, για να πει δυο λόγια για τον μέγιστο Έλληνα βιρτουόζο της κιθάρας.

Στη συνέχεια ακολούθησε ένα αισθαντικό χορευτικό από την ομάδα σύγχρονου χορού Dagipoli Dance Co., που απέδειξε ότι τα κινητικά προβλήματα δεν εμποδίζουν τη χορευτική έκφραση των σωμάτων!

Στο ψητό τώρα. Το πρώτο μέρος περιλάμβανε δεκαέξι τραγούδια προερχόμενα από τους τρείς δίσκους που έκαναν μαζί ο Γιάννης Σπάθας και ο Βασίλης Λέκκας, μεταξύ των οποίων ήταν και τα εξής: «Ο Μάγος», «Τι Είναι Αυτό που σε Φοβίζει», «Η Νύχτα», «Αχ, Ψυχή μου Εσύ», «Ένα Δέντρο Χωρίς Καρπό», «Η Δίνη», «Ένα Κόκκινο Σημάδι» καθώς και άλλα. Αυτό που έκλεψε όμως την παράσταση ήταν το συγκινητικό τραγούδι που έγραψε ο ίδιος ο Βασίλης Λέκκας για να τιμήσει τον αγαπημένο του φίλο και συνεργάτη Γιάννη Σπάθα με τίτλο «Ένα Τραγούδι Σου’Γραψα κι Εγώ»!

Ο Λέκκας και οι συνεργάτες του ήταν άψογοι! Και φωνητικώς και πρακτικώς. Δίνοντας μια πολύ όμορφη μουσική παράσταση. Μια μικρή αναφορά εδώ στους μουσικούς του πρώτου μέρους οι οποίοι ήταν οι Στάθης Σαββίδης, Σπήλιος Ζευκιλής, Λεωνίδας, Φιλίντας, Γιώργος Σαλτάρης, Γρηγόρης Συντρίδης, Νίκος Σπάθας, Φοίβος Μποζάς και η Δέσποινα Σπανού.

Το δεύτερο μέρος αφορούσε το κομμάτι της καριέρας του Γιάννη Σπάθα με τους θρυλικούς Socrates. Έτσι λοιπόν μπροστά στο κοινό του Ηρωδείου εμφανίστηκαν οι Μπάμπης Τυρόπουλος, Μιχάλης Απαρτόγλου, Νίκος Σπάθας, Αστέρης Παπασταματάκης, Μαρκέλλα Παναγιώτου και Μιχάλης Καπηλίδης. Παίζοντας δεκαπέντε κλασικά κομμάτια του σχήματος μας έκαναν να θυμηθούμε, και να συγκινηθούμε, ακούγοντας μετά από πολύ καιρό τα “Killer”, “Mountains”, “Stray Dogs”, “Starvation, “Born Again”, “Lady”, “Queen of the Universe” και άλλα.

Συγχαρητήρια σε όλους τους μουσικούς που έλαβαν μέρος. Ήταν όλοι τους πολύ καλοί, όμως πάνω από όλα συγχαρητήρια στον ίδιο τον Γιάννη για τον παλίκαρο όπου έβγαλε!... Πραγματικά. Ο Νίκος Σπάθας ξεχώρισε για τον απίστευτα καθαρό και…Σπαθεϊκό του ήχο, καθώς και για το βιρτουόζικο -στα χνάρια του πατέρα του- παίξιμο! Ιδιαίτερη αναφορά αξίζει να κάνουμε και στους επίτιμους καλεσμένους: τον Άκη Τουρκογιώργη και Τάσο Σκούρα, που στο παρελθόν υπήρξαν συνεργάτες των Socrates, ως άριστοι στο είδος της ηλεκτρικής κιθάρας, αφού γκρούβαραν κι δυο σε βαθμό κακουργήματος.

Κάπου εδώ θα ήθελα να εκφράσω τη δική μου απορία για την απουσία των θρυλικών τυμπανιστών της μπάντας, του Γιώργου Τρανταλίδη και του Μάκη Γιούλη, που πιστεύω πως όλοι θα θέλαμε να δούμε στη σκηνή μια τέτοια μέρα.

Κλείνοντας θα ήθελα να πω ένα μπράβο στον κόσμο που με την παρουσία του απέδειξε πως δεν πρέπει να ξεχνάμε ιερά τέρατα, όπως ο Γιάννης Σπάθας. Αντίθετα, πρέπει να τα τιμάμε με τον καλύτερο δυνατό τρόπο!

(σημ. Χρήστου Κισατζεκιάν: η τιμητική βραδιά υπήρξε πράγματι έως και ανατριχιαστική σε στιγμές, καθώς έπρεπε δηλαδή, ώστε να δικαιώσει την βαρυσήμαντη κληρονομιά του αείμνηστου Γιάννη. Ο Λέκκας δυο φορές με έκανε να δακρύσω, ο Νίκος στο "Mountains" ανασήκωσε το τριχωτό της κεφαλής μου! Όσο για τις απουσίες, εκείνη του Τουρκογιώργη φυσικά υπήρξε το κοινό μαράζι όλων μας... Κι αν ο Μπουκουβάλας έχει αποσυρθεί και ο Τρανταλίδης αποφεύγει οτιδήποτε μη jazz, μου έλειψε αισθητά --όπως και από το Παλλάς- ο Μάκης Γιούλης, ο τελευταίος και μακροβιότερος ντράμερ του σχήματος)

Concert photos copyright by Chris Kissadjekian

Read 141 times

Leave a comment