Nile, Rapture, Bent by Sorrow, Psycorepaths @ Fuzz Club - Τετάρτη 14 Δεκεμβρίου 2022

Thursday, 15 December 2022 23:31
Published in Live Reviews

“Συνήθως το ζητάω αυτό το “f**k yea” δυο φορές…αυτό ήταν καλό με την πρώτη, αρά μάλλον περνάτε καλά…”

Ανταποκρίνεται ο Χρήστος Αναστόπουλος

Δεν είναι η Ελεφαντίνη, αλλά θα αρκεστούμε στο Fuzz (για αυτή την φορά) για να τιμήσουμε τον Άμων Ρα. Όμορφη βραδιά με τους περισσότερους μάλλον να μιλάνε για το που θα περάσουν τα Χριστούγεννα πιο πολύ από την συναυλία, μια μικρή καθυστέρηση να τελειώσουν τα support, τα εισιτήρια, οι καλεσμένοι, οι διαπιστευμένοι, η ώρα πέρασε χωρίς να το καταλάβουμε.

Άραγμα στην μπάρα (εξώστης και Nile, στα βαθιά μας γεράματα) και σιγά σιγά “έσκασαν” στην σκηνή και οι Psycorepaths για να ζεστάνουν τους πρώτους οπαδούς. Οκ. Λίγο περίεργη επιλογή για μια βραδιά τεχνικού Death Metal, αλλά από την άλλη ποιος αντέχει να δει και τέσσερα αλλεπάλληλα ίδια γκρουπ. Τα σέβη μου στον τραγουδιστή τους, ενεργητικό παλικάρι, με άφθονη κινητικότητα, δεν έβαζε ξέρετε-τι-κάτω και έκανε το καλύτερο δυνατό να σε βάλει σε κέφι. Τα δυο τελευταία τραγούδια τους, θύμισαν ένα σύγχρονο υβρίδιο Pantera & Suicidal Tendencies και “πω ρε φιλέ που με γύρισες τώρα”. ΓΝΩΜΗΜΟ που λένε και στο Ιντερνετς “έχουν κάτι καλό εκεί”, ας το δουλέψουν.

Δεύτερη μπάντα ήταν οι Best By Sorrow λόγω αναβολής την τελευταία στιγμή . Για της τελευταίας στιγμής γέμισμα θέσης, καταρχήν μια χαρά δεμένοι ήταν και πολλά συγχαρητήρια. Κατά δεύτερον…η μουσική τους είναι δύσκολη! Τραγούδια που θυμίζουν new metal στην εισαγωγή, με καθαριστικά riff από 80ς speed αλα Agent Steel και καθαρά power φωνητικά σε κάποια σημεία! Απίστευτη προοπτική, αλλά θέλει δουλειά. Την οποία δεν φαίνεται να φοβούνται, οι τεχνικές ικανότητες τους είναι πρόδηλες.

Οι Rapture είναι μια πιο φυσιολογική επιλογή για support στους Nile και καθώς πλησίαζε και η ώρα της εμφάνισης τους, το fuzz είχε αρχίσει να γεμίζει (νομίζω ότι τότε πρέπει να άνοιξε και ο εξώστης…) από ανθρώπους που ήρθαν να ακούσουν αυτό που προσφέρουν…old school Death Metal χωρίς πολλές τεχνικούρες.

Ότι χρειαζόταν για να κάνουν προθέρμανση “τα κεφαλιά” και κέρδισαν τις καλύτερες εντυπώσεις.

Μικρή τελευταία απαραίτητη διακοπή για την προετοιμασία της σκηνής και του drum set, και κάπου κατά τις 22:30 όλα σκοτείνιασαν και οι Nile ήταν αναμεσά μας. Επιβλητικοί και απολυτοί επαγγελματίες μας έστειλαν για headbanging με το “Sacrifice Unto Sebek”.

Ρυθμικά Nile,Nile, Nile από το πρώτο τραγούδι! Ακολουθήσε το “Defiling The Gates Of Ishtar” και τα Nile,Nile, Nile διαδέχτηκαν τα «Γιωργος! Γιωργος! Γιωργος!» (και μια αναφορά στην γενέτειρα από κάποιους ενθέρμους!). Τελειά επιλογή ολοκλήρου του σετ που κάλυψε και τον πιο απαιτητικό οπαδό, όποιας περιόδου και αν προτιμά. Νέες στιγμές αποθέωσης, όταν ο Sanders παρουσίασε τα μέλη του γκρουπ και αναφέρθηκε στον “my brother of 18 years, George”. 

Η στιγμή που όλοι περιμέναμε φυσικά “if you truly know Nile, then this song needs no Introduction” και βουή στο mosh pit για "Annihilation Of The Wicked".

Το λατρεμένο μου “Among the Catacombs” είχε μια τιμητική αναφορά με το “The Howling Οf Τhe Jinn” και η τελετή προς τον Αμών Ρα και τον Σεμπέκ έληξε με το αργόσυρτο “Black Seeds Of Vengeance”. Ο Γιώργος, απίθανος επαγγελματίας, μοίρασε…ίσα με ένα δάσος Vic Firth και φυσικά μια από αυτές κοσμεί τον τοίχο μου όπως μιλάμε.

Απλά έπος. Έσπειραν. Ευχόμεθα να μην περάσουν δέκα χρόνια μέχρι να τους ξαναδούμε!




Setlist:


“Sacrifice Unto Sebek”
“Defiling The Gates Of Ishtar”
“Kafir!”
“Call To Destruction”
“Long Shadows Of Dread”
“In the Name Of Amun”
“Lashed To The Slave Stick”
“The Howling Οf Τhe Jinn”
“Vile Nilotic Rites”
“Annihilation Οf Τhe Wicked”
“Sarcophagus”
“4th Arra Of Dagon”
“Black Seeds Of Vengeance”

Photos by Sofia Bali

Read 96 times

Leave a comment