URIAH HEEP – 50 ΧΡΟΝΙΑ, Fuzz Club, Πέμπτη 15 Δεκεμβρίου 2022

Sunday, 18 December 2022 22:40
Συντάκτης:
Published in Live Reviews

Kαι να μου το έλεγες, δεν θα το πίστευα! Πες με άπιστο Θωμά. Εγώ, όμως, δεν θα μπορούσα να φανταστώ με τίποτα ότι οι Γίγαντες κατά την εορταστική τους περιοδεία για τα 50 συναπτά χρόνια πορείας θα μας έτρεχαν νυχτιάτικα στον Ταύρο για να παρακολουθήσουμε μία από τις καλύτερες συναυλίες τους (σε τοπικό επίπεδο). Από πολλούς οπαδούς ειπώθηκε ότι ήταν η κάλλιστη!

Τιμά ο Λεωνίδας Χρονόπουλος και ο Μάριος Παλαιοκαστρίτης

Δυόμισι ώρες ατελείωτης ηδονής. Μιλάμε για ένα εξαιρετικό και στιβαρό τρίωρο παρά κάτι που σου λέει ότι όσα χρόνια και να περάσουν οι Uriah Heep παραμένουν άφθαρτοι στα δεσμά του χρόνου.

Μία ξεχωριστή χρονοκάψουλα που μας ταξίδεψε στο παρελθόν, παρόν και μέλλον των θρύλων. Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή.

Μαζευτήκαμε νωρίς έξω από το Fuzz club, συζητώντας και αναπολώντας για παλαιότερες συναυλίες που είχαν πραγματοποιήσει οι Heep. Οι πόρτες άνοιξαν στις επτά και αφού εισήλθαμε στον χώρο καθίσαμε αναπαυτικά στα δύο ακριανά μπαρ, πίνοντας την μπυρίτσα μας και ανυπομονώντας για την «ιερή τελετουργία».

Το μουσικό πρόγραμμα κατανεμήθηκε σε δύο μέρη. Αρχικώς, προβλήθηκε στην μεγάλη οθόνη του χώρου ένα video από γνωστούς καλλιτέχνες και συγκροτήματα όπως: Judas Priest, Def Leppard, Steve Harris, Alice Cooper, Biff Byford, Paul Stanley, Vanilla Fudge, Deep Purple, Joe Tempest κ.α να εύχονται τα καλύτερα στους τιτάνες για την εορταστική τους επέτειο.

Εν συνεχεία, ξεκινάει το πρώτο και ακουστικό σετ. Ο Mick Box και η παρέα του εισέρχονται «αεράτοι» στην σκηνή, με εμάς να τους υποδεχόμαστε θερμά.

Όλοι σαστίσαμε με την βελούδινη φωνή του Bernie Saw κατά την ερμηνεία του «Free Me». Στα «Confession/Rain» απολαύσαμε ένα μαγεμένο ντουέτο από τον τραγουδιστή και τον πιανίστα-πληκτρά (Phil Lanzon). Το πρώτο μέρος της βραδιάς έκλεισε με το επικό τραγούδι «Lady In Black». Συγκινημένοι, συμμετείχαμε ενεργά τραγουδώντας το διάσημο ρεφρέν!

Μετά το μισάωρο διάλλειμα ακολούθησε ακόμα μία προβολή που έδειχνε ιστορικά στιγμιότυπα από το συγκρότημα (με τα παλαιά και νέα μέλη) σε προσωπικές στιγμές και συναυλίες.

Στο καπάκι, πέφτει η κουρτίνα της αυλαίας και ξεκινάει το δεύτερο μέρος, με τους Uriah Heep να μπαίνουν επιθετικά. Ο Mick Box και ο ντράμερ (Russell Gilbrook) κλέβουν την παράσταση.

Σολίδια, τραβήγματα καθώς επίσης και στιβαρά ντραμιστικά παιξίματα (διπλομποτιές, break κ.λπ) που μας καθήλωσαν όλους! Με το πάθος όλου του σχήματος στα «Sunrise/Sweet Loraine», πειστήκαμε για τα καλά ότι παραμένουν αιώνιοι έφηβοι, ενώ με έναν δέοντα σεβασμό και ανατριχίλα ακούσαμε μία εκπληκτική ερμηνεία των «Gypsy/Rainbow Demon».

Και φυσικά, πως θα μπορούσε να ολοκληρωθεί αλλιώς η τελετή; Με το υπέρτατο «Easy Living». O χαμός του χαμού. Ακόμα και ο πιο αδιάθετος ξεσηκώθηκε χορεύοντας και τραγουδώντας το περίφημο ρεφρέν.
 

Σε αυτό το σημείο, πρέπει να επισημανθεί ότι η ποιότητα του ήχου κοντά στην σκηνή δεν ήταν και τόσο καλή εν συγκρίσει με αυτή στον εξώστη μα και στα υπόλοιπα σημεία του συναυλιακού χώρου.   

          

σημ. Χρήστου Κισατζεκιάν:

Η άχαρη υποδοχή που επιφύλαξε στο σύνολο των φωτογράφων, τελευταίσ στιγμή, ο εξωφρενικά ξεροκέφαλος και κακότροπος tour manager του λατρεμένου μας σχήματος απαγορεύοντας μας την πρόσβαση στα photo pits, είχε ως αποτέλεσμα να ενοχλούμε διαρκώς μα ακούσια τους μπροστινούς φανατικούς οπαδούς, μπας και σταυρώσουμε καμιά αξιοπρεπή εικόνα που ανταποκρίνεται στη λάμψη του Βρετανικού συγκροτήματος. Ευτυχώς είχα πάρει μαζί μου και τον τηλεφακό, τον οποίο φυσικά μοιράστηκα με όποιον μου τον ζήτησε ώστε να βελτιώσουμε σε ένα μικρό βαθμό τα αποτελέσματα...  

Concert photos copyright by Chris Kissadjekian       



   

Read 144 times

Leave a comment