Monuments on Facebook

JOHN CARPENTER – Piraeus 117 Academy, Αθήνα, Παρασκευή 27 Μαΐου 2016

Monday, 30 May 2016 11:16
Published in Live Reviews

Απολαυστικό Flash Back με βιώματα που σημάδεψαν τη νιότη μας

Η κατοχή ενός από τα πρώτα VHS video players της ευρύτερης περιοχής των Πατησίων στις απαρχές των 80’ς από τον παιδικό μου φίλο, τον Φωκίωνα, συνέβαλε καίρια στην διαμόρφωση του γούστου μου στα της Μεγάλης Οθόνης. Άλλωστε ήταν αυτός μαζί με τον κατά έντεκα χρόνια μεγαλύτερο μου αδελφό, τον Βύρωνα, που σφυρηλάτησαν αντίστοιχα και τις Μουσικές μου επιλογές ως μέντορες, μπάζοντας με στον κόσμο του Rock, των Blues, της Jazz/Fusion…

Ευπαλίνου 11Α λοιπόν το Στρατηγείο των Μαραθώνιων προβολών! Δύο έως και δέκα άτομα το φιλοξενούμενο κοινό στο μικρό χολ, με κοινό πάθος για τις ταινίες Επιστημονικής Φαντασίας & Τρόμου. Κι αν η θρυλική Hammer Films μας ήθελε παμψηφεί ερωτευμένους με τις κορυφαίες παραγωγές της ανυπέρβλητης Βρετανικής Σχολής, το ανατρεπτικό “Halloween” του John Carpenter μας έμπασε μια για πάντα στο αβυσσαλέο, αρρωστημένα ύπουλο Σύμπαν του Αμερικανού σκηνοθέτη! Το να ρουφήξουμε τη φιλμογραφία του έγινε ευθύς αμέσως αυτοσκοπός της κάστας μας, κάτι που συνεχίστηκε για τρείς δεκαετίες.

Όπως αντιλαμβάνεστε λοιπόν, η είδηση της συναυλίας του στα μέρη μας αποτέλεσε βόμβα μεγατόνων για την παρέα μας, όπως φυσικά και για όλους τους ομοϊδεάτες. Κατευθείαν ξεκίνησα τον προσωπικό μου αγώνα για την διεκδίκηση μιας συνέντευξης με τον ήρωά μου, δυο μήνες τώρα. Του κάκου όμως. Σκληρός έως και άκαμπτος ο maître του Τρόμου στην άρνησή του, δυστυχώς… Κι αν υποχώρησα έως και υποκλίθηκα στο ενδεχόμενο της μιας και μοναδικής συνέντευξης του με τον φίλτατο Άκη Καπράνο ως ειδήμονα του χώρου, έκλεισα τα μάτια (και τα αυτιά μου) στη θέα της Ρούλας που μεταξύ άλλων τον ρώτησε «ποιος θα θέλατε να σας σκοτώσει;»!!! Καταραμένο Γυαλί…

Όμως δεν την έχανα με τίποτε τη συναυλία του. Το διήμερο έγινε εν τέλει μονοήμερο, και από την απλά αξιοπρεπή προσέλευση της Παρασκευής κατέστη αντιληπτό το ότι το τσουχτερό εισιτήριο (η αμοιβή του διόλου ευκαταφρόνητη) απέτρεψε σημαντικότατο ποσοστό οπαδών του από το «προσκύνημα». Τι να λέμε… Και μόνο που θα τον είχαμε εκεί, στα 3 μέτρα, έφτανε! Πόσο μάλλον να απολαύσουμε από σκηνής τις επιβλητικές, υποβλητικές, κλειστοφοβικές μουσικές επιλογές του που έντυσαν ανατριχιαστικά όλες σχεδόν τις ταινίες του. Κι αν τα πρωτότυπα soundtrack του ήθελαν ανέκαθεν τα πλήκτρα να πρωταγωνιστούν χτίζοντας μοναδικές ατμόσφαιρες, η πρόσφατη παγκόσμια περιοδεία του μάστορα ήθελε τις συνθέσεις του πιο «κιθαριστικές» & αισθητά πιο «ομαδικές», υπόθεση μπάντας!

Έτσι λοιπόν, πέρα από το ήδη έως και heavy rock anthem του “In the Mouth of Madness”, όλα τους ντύθηκαν με κάργα rock αισθητική. Λογικό και επόμενο όμως, αφού στα μετόπισθεν απολαύσαμε τρία μέλη των αγαπημένων μας Tenacious D- oh yes! Με rhythm section τους John Spiker (μπάσο), Brooks Wackerman (τύμπανα) και τον John Konesky στις ρυθμικές κιθάρες να θυμίζει απίστευτα τον ιδρυτικό μπασίστα των Saxon, Steve Dawson(!!!), ο Carpenter χειρίστηκε τα απαραίτητα synthesizer παρέα με τον γιό του Cody. Αιχμή του δόρατος για αυτή την rock’n’roll μεταμόρφωση όμως υπήρξε ο βαφτισιμιός του Daniel Davis στους κιθαριστικούς αυτοσχεδιασμούς, γιός του Dave Davis των Kinks παρακαλώ!

Προσεγμένα & προκατασκευασμένα ομιλητικός στα ενδιάμεσα, ο John μας ταξίδεψε πίσω-μπρος, με ένα καίριο set list που όμως τον ήθελε μονάχα εβδομηνταπέντε λεπτά κοντά μας… Πάθαμε ένα μικρό σοκ όταν στα πενηνταπέντε μόλις λεπτά μας αποχαιρέτησε για να διεκδικήσει το μπιζάρισμα μας για το encore! Ευτυχώς τουλάχιστον, αυτό διήρκησε είκοσι λεπτά. Κι ενώ η περιοδεία του αφορούσε την προώθηση των πρόσφατων δισκογραφικών κυκλοφοριών του, “Lost Themes” (2015) & “Lost Themes II” (2016), το πρόγραμμα της βραδιάς τίμησε υπέρ το δέον την σαραντάχρονη πορεία του με μουσικές και προβολές χωρίων σε μεγάλη οθόνη από όλα του τα έργα (βλέπε set list)!

Ήμασταν αρκετοί που περιμέναμε μπας και βγει στην πλατεία του συναυλιακού χώρου ώστε να υπογράψει κάτι τις. Έως και ζωγραφικούς πίνακες είδαμε να βολοδέρνουν. Όσο για την πανέμορφη, καλογυαλισμένη Christine που τον περίμενε παρκαρισμένη στην Πειραιώς, από όσο έμαθα, ούτε ο ιδιοκτήτης της δεν κατάφερε κάτι καλύτερο από εμάς…
Εμπειρία μοναδική, που απλά ονειρευόμασταν όλοι μας πιο χορταστική. Τέλος.

Set list

Escape From New York
Assault On Precinct 13
Vortex
Mystery
The Fog
They Live
The Thing
Distant Dream
Big Trouble in Little China
Wraith
Night
Halloween
In The Mouth Of Maddness
(encore)
Prince of Darkness
Virtual Survivor
Purgatory
Christine

Φωτογραφίες: Χρήστος Κισατζεκιάν / www.livephotographs.com

 

 

 

Read 401 times

Leave a comment