Monuments on Facebook

THE MIGHTY N, SMART AS BAIT - Six d.o.g.s., Αθήνα, Παρασκευή 9 Δεκεμβρίου 2016

Wednesday, 14 December 2016 19:06
Συντάκτης:
Published in Live Reviews

Είχα κάμποσο καιρό να παρακολουθήσω συναυλία στο 6 d.o.g.s.
Έχω την αίσθηση πώς -αν όλα πάνε καλά- η συναυλία που βίωσα θα είναι απ αυτές που στο μέλλον θα λέμε: "Τους είδα στο 6 dogs το '16!"

Κατηφόρισα λοιπόν νωρίς, ήπια τα κρασιά μου ως είθισται μέχρι να ζεσταθεί η φάση και να έρθει ο κόσμος, λίγες κουβέντες με γνωστούς και φίλους και έφυγε μια ωρίτσα έτσι μέχρι τις 9.30.

Smart as Bait

 

Στις 10 παρά είκοσι και ενώ ο κόσμος ήταν ήδη αρκετός, εμφανίζεται στη σκηνή ένας τύπος, ολόιδιος με τον Guthrie Govan, με μία dobro resonator κιθάρα κ ένα slide και ξεκινάει να παίζει. Στα δύο πρώτα λεπτά, ένα 6 dogs έχει σταματήσει ότι έκανε και παρακολουθεί με το στόμα ανοιχτό κάποιον, ο οποίος μάλλον έχει κάνει το περίφημο συμβόλαιο με τον οξαποδώ για να παίζει τα blues με τέτοιον τρόπο. Ο Μπάμπης Τυρόπουλος είναι ένας μουσικός "βαπτισμένος" σ αυτή τη μουσική (έχει ζήσει όπως μου είπε κάποιο διάστημα στο Τέξας) και γνωρίζει πολύ καλά να σε μεταφέρει νοερά στο παρελθόν μέσα από τις 6 χορδές της πανέμορφης κιθάρας του. Στο παίξιμο του διέκρινα σπουδαίες επιρροές από Booker White, Tampa Red, Rory Gallagher, αλλά και του αξεπέραστου Jerry Donahue (αργότερα όταν η φάση έγινε ηλεκτρικό blues).

Μετά από δέκα λεπτά εισαγωγής κ ενώ ο κόσμος με σεβασμό παρακολουθεί αυτό που συμβαίνει μπροστά του η μαγεία ολοκληρώνεται με την παρουσία επί σκηνής της soul "ιέρειας" Θάλειας Παλιβίδα και των υπόλοιπων μουσικών του σχήματος Smart as Bait, (Μάριος Τυρόπουλος και Δημήτρης Αζοράκος στο μπάσο και τύμπανα αντίστοιχα). Για μισή ώρα και κάτι μας παρέσυραν στον αμερικάνικο νότο και τα delta blues προετοιμάζοντας ταυτόχρονα με τον πιο όμορφο τρόπο το έδαφος για το main act της ημέρας.

Προσωπικό highlight του σετ τους η διασκευή του "If trouble was money" του Albert Collins.


The Mighty N

 

Κατά τις 10.30 τη σκηνή παρέλαβαν οι Mighty N. To μουσικό όχημα της Νατάσας Τσίρου που με ήδη δύο δίσκους στο "οπλοστάσιο" του (Songs for the X generation, και Retribution) κάνει αισθητή την παρουσία του η οποία μάλλον θα μας απασχολήσει ξανά στο μέλλον.

Το "κρασί" των Mighty N, είναι κατακόκκινο, με έντονο άρωμα και σώμα.
Ο "ουρανίσκος" των δικών μου αυτιών διέκρινε ίχνη ποικιλιών από Alice in Chains και της ευρύτερη Seattle σκηνής (κυρίως στα κομμάτια του πρώτου δίσκου), Skunk Anansie, Dream Theater, Black Sabbath, και Disturbed μεταξύ πολλών άλλων, ανακατεμένων με ίχνη από αρκετά “υπόγειες” και ανεπαίσθητες deep funk αναφορές. Όμως το "ανακάτεμα" έχει πετύχει τόσο που αυτό που προκύπτει τελικά είναι αυτούσιο, συμπαγές και τόσο ιδιαίτερο. Οι ίδιοι περιγράφουν το ύφος τους ώς prAggressive δηλαδή έναν συνδυασμό progressive και aggressive
επιρροών.

Οι πέντε μουσικοί που απαρτίζουν τους Mighty N, για δύο ώρες(!) μετουσίωσαν τον κυριολεκτικό ορισμό της λέξης "Band". Μια ομάδα άρρηκτα συνδεδεμένη και άρτια δουλεμένη τόσο, ώστε το live αποτέλεσμα να ακούγεται "cd quality" που λέμε.
Προφανώς σε αυτό έπαιξε ρόλο και ο πάντα καλός ήχος του 6 dogs που συνήθως δικαιώνει όποιον καλλιτέχνη φιλοξενείται στη σκηνή του. Η δουλειά και ο ιδρώτας όμως αυτών των πέντε ανθρώπων ήταν αδύνατον να περάσουν απαρατήρητα και έτσι το κοινό υποδεχόταν το κάθε κομμάτι με ενθουσιασμό, χειροκροτήματα και σεβασμό απέναντι σ αυτή την ομάδα.

Όταν δε, ακούστηκαν τα "Kill your Enemy", "Glorified" και "Little Miss Nowhere" κατάλαβα ότι αυτή η μπάντα έχει "κοινό" και όλες τις δυνατότητες να ακουστεί πολύ μακριά. Κάτι που εγώ ψάχνω πάντα στη μουσική ανεξαρτήτως ιδιώματος και ηχοχρώματος είναι το "όλον", δηλαδή η συνύπαρξη όλων των ήχων σαν ένας ήχος και αυτό ήταν παρών σ αυτό το σχήμα. Σαν τη μαγειρική όταν πετυχαίνει, που ενώ ξέρεις τι έχει μέσα, δεν το βλέπεις, δεν "φωνάζουν" τα υλικά, απλά υπηρετούν τη συνταγή.

Μουσικότητα, ομαδικότητα, πολύ μα πολύ προσεγμένες ενορχηστρώσεις, ένα rhythm section μπετόν αρμέ με έναν drummer (Alex Γαβράς) να κουμαντάρει μια άμαξα με 100 άλογα, να σπάει το ρυθμό σε χίλια κομμάτια και να τον ξανακυλάει σα να μην τρέχει τίποτα, έναν μπασίστα (Γιώργος Γαζής) να χτίζει εξαιρετικά τις αρμονικές γέφυρες, και το καταπληκτικό κιθαριστικό δίδυμο των Κώστα Καψιμάλη και Χρήστου Ηλιόπουλου να κόβει και να ράβει τις μελωδίες τόσο ισορροπημένα και με τέτοιον έλεγχο των ήχων τους ώστε δεν καταλάβαινες ποιός έπαιζε τί. Και στη μέση όλων η Νατάσα, ο ιθύνων νους και συνθέτρια με μια φωνή άλλοτε κλωτσιά στο στομάχι κι άλλοτε παράκληση.

Μας παρουσίασαν και τους δύο δίσκους τους με εξαιρετικά επιλεγμένη ροή στη σειρά των κομματιών της playlist, κάνοντας έτσι όλο το σετ πολύ ενδιαφέρον ακόμη και σε κάποιον που δεν τους γνώριζε.

Από τα πολύ όμορφα highlights της βραδιάς ήταν και η πρόσκληση από τους Mighty N επί σκηνής στη Θάλεια Παλιβίδα (Smart as Bait) και την Αναστασία Βελισσαρίου (Night and Day, Les Skartoi) όπου μας άφησαν αδιάβαστους με την εκπληκτική εκτέλεση του "Gone" των Mighty N. Οι δύο καλεσμένες φρόντισαν να στείλουν αρκετό ρεύμα στις σπονδυλικές μας στήλες προκαλώντας ρίγος με τα στοιχειωμένα τους φωνητικά που πλαισίωσαν σα φαντάσματα την επιβλητική φωνή της Νατάσας.

Μία επίσης πολύ ωραία στιγμή ήταν η πρόσκληση επί σκηνής στον Μπάμπη των Smart As Bait ενώ οι Mighty N, σε ένδειξη σεβασμού (και διαλείμματος) παράτησαν τα όργανα, κάθισαν οκλαδόν στη σκηνή και έδωσαν ευλαβικά χώρο στις ρίζες όλης της ροκ, τα Blues.
Μας αποτελείωσαν με ένα εκρηκτικό και χορταστικό encore μιας και ο κόσμος δεν τους άφηνε με τίποτα να κατεβούν απ τη σκηνή.

Χειροκροτήματα, σφυρίγματα, ενθουσιασμός, εναγκαλισμοί μεταξύ όλων των μουσικών και του κοινού στο τέλος, μας άφησαν με την ωραιότερη επίγευση
ενός gig από επαγγελματίες οι οποίοι μάλλον έχουν γίνει και φίλοι.
more of this please..

 

Φωτογραφίες: Αναστασία Παπαδάκη & Χάρης Θεοχάρης 

 

 

Read 490 times

Leave a comment