Monuments on Facebook

ABRAMIS BRAMA / MAGNOLIA / KOMETEN - “Royal” Eskilstuna / Sweden – 4 Μαρτίου 2017

Monday, 13 March 2017 12:31
Published in Live Reviews

“It's a long way to the top... If you wanna rock 'n' roll...baby” ... μου είπε μόλις άνοιξε την πόρτα του σπιτιού μας μετά από ένα ξέφρενο και γεμάτο με μουσικές και εντυπώσεις διήμερο...

Αποκλειστική ανταπόκριση της Ελένης Λιβεράκου Eriksson

Γεια εσάς εκεί κάτω στο Νότο σίγουρα θα φαντάζει λιγάκι παράξενο να διαβάζεται για ένα live που έγινε τουλάχιστον 3000 χλμ. μακριά σας.
Αναρωτιέμαι, μήπως και στην Ελλάδα πάτε όλοι στις συναυλίες που γίνονται? Όχι. Άρα είστε μακριά από το γεγονός έτσι κι αλλιώς.

Από την άλλη υπάρχουν πραγματικοί φίλοι της μουσικής που από ενδιαφέρον ή και περιέργεια γουστάρουν να παίρνουν μέρος σε όλο αυτό έστω και αν δεν ήταν παρόντες ποτέ. Εεεε, για αυτούς γράφω λοιπόν!

Το “Dirty” παλιακό Hard Rock ήταν, είναι, και θα είναι η μεγάλη αδυναμία μου.
Είχα την τύχη να μεγαλώνω με το μουσικό αυτό ιδίωμα όταν ήταν (για την Ελλάδα) ακόμα στα γεννοφάσκια του. Ακόμα και αν δεν μπορούσα να καταλάβω συνειδητά τι θα επακολουθούσε, αυτό με έσερνε στα βάθη του.
Έτσι και όταν πέφτει κάτι στην αντίληψη μου δεν το αφήνω να χαθεί.
Νύχτες που μου υπόσχονται ένταση, ξεβίδωμα, και άπλετη ψυχική και ακουστική ευχαρίστηση γίνονται άμεσα καταγραφή στη μνήμη του μυαλού μου και της Nikon μου.

Το ταξίδι για την Eskilstuna πήρε αρκετό χρόνο. Σε μια διαδρομή 3μιση ωρών με αυτοκίνητο μπορούσαμε να μαντέψουμε το τι θα συμβεί στο live,(ή και όχι...) τι μπορεί να ακούσουμε, πως να είναι κάποια μέλη από τις μπάντες, που θα σταθούμε, τι θα φάμε, θα έχει κόσμο? Θα είναι ο ήχος καλός άραγε? Και ο φωτισμός? Αυτά και άλλα τόσα μας κράτησαν όρθιους μέχρι τον προορισμό και αφού διανύσαμε ατέλειωτες ευθείες δρόμο κάτω από... δυνατή χιονόπτωση!
(Όχι η Άνοιξη δεν περνάει – ακόμα – από δω).

Στις 16.30 έχουμε παρκάρει το αυτοκίνητο - ευτυχώς – κοντά στο συναυλιακό χώρο. Το “Royal Biografen” είναι ένας πανέμορφος παλιός κινηματογράφος που υποστήριξε τελικά πολύ καλά και την όλη διοργάνωση αλλά χαρίζοντας ακόμα μεγαλύτερη λάμψη και στυλ Vintage στην όλη νύχτα που ακολούθησε.

Τρεις στον αριθμό μπάντες έλαβαν μέρος και που και οι τρεις τους είχαν το δικό τους κοινό. Μουσικές που κάλυπταν 10ετίες υπέροχης Hard Rock μουσικής με υποδιαιρέσεις και επεκτάσεις σε ύφος και στυλ.

 

Τη νύχτα άνοιξαν οι KOMETEN ακριβώς στις 19.00, η νεότερη μπάντα που δημιουργήθηκε μόλις πριν ένα χρόνο αλλά με αρκετή όρεξη για νέους ήχους που πηγάζουν όμως από το παρελθόν. Τα παιδιά όλα γύρω στα 30 αλλά και με παρελθόν σε άλλες μπάντες. Όπως γίνεται συνήθως εδώ.
Το χρώμα τόσο στον ήχο όσο και στα ρούχα τους ήταν αρκετό! Και οι πέντε τους ντυμένοι με τα ρούχα μιας άλλης εποχής. Εκείνης του ΄70 και της ψυχεδέλειας. Πουκάμισα πολύχρωμα με περίεργα σχέδια, καμπάνες παντελόνια και μακριά μαλλιά συμπλήρωναν απίστευτα όμορφα το σύνολο. Το μαρτυρούν και οι φωτογραφίες άλλωστε.
Σε ακουστικό επίπεδο ήταν άρτιοι. O πληκτράς να οργώνει στην κυριολεξία το Hammond του,(συμμετοχή στην Divine Base Orchestra), μπάσο και κιθάρα σε μια αρμονία μαγική και ένα δέσιμο μοναδικό. Κατά κάποιο τρόπο είναι και φυσικό αφού και οι δυο έχουν κοινό παρελθόν στους Mårran. Βέβαια ο Ludwig Larsson έχει περάσει με τις κιθάρες του και από τους Saga, από την άλλη μεριά πάλι ο εκπληκτικός μπασίστας Morgan Kosmoe έχει παίξει και στου Lars Kristerz το group. Τα φωνητικά του Ronny Norberg με μετέφεραν χα-λα-ρώ-τα-τα στην χροιά του Gillan!
Όσο για τον ντράμερ. Η πιο ήρεμη δύναμη που έχω δει ποτέ. Μέσα στον ρυθμό, σωστός και ο πιο cool τυπάκος ever!
Τους Kometen τους είδα και πέρυσι και έτσι ήξερα πάνω – κάτω σε τι στυλ παίζουν.

Line Up:
Ronny Norberg – Φωνή
Ludwig Larsson - Κιθάρα
Daniel Karlsson - Πλήκτρα
Morgan Korsmoe - Μπάσο
Lars Udikas – Τύμπανα

Η ώρα είναι ήδη 20.00, οι Kometen έχουν ήδη τελειώσει και ακολουθεί ένα διάλειμμα 1 ώρας.
Τώρα που το γράφω μου φαίνεται και μένα μεγάλο αλλά όταν είσαι εκεί και περνάς την ώρα σου με την μπάντα που έπαιξε ή με αυτές που ακολουθούν ο χρόνος τρέχει υπερβολικά γρήγορα.

 

 

Έχουμε πατήσει στις 21.00 και ακριβώς τότε βγαίνουν οι Magnolia. (Ναι, οι “δικοί” μου αγαπημένοι Magnolia!)

 

Η μπάντα αυτή που είναι και η μόνη που έχω δει τελικά live τόσες πολλές φορές στη ζωή μου όσο καμία άλλη και πάντα με μαγεύει η aggressive απόδοση αλλά και οι καταπληκτικοί στίχοι, το Κλασικό Hard Rock όπως παιζόταν στα '70 αλλά με το δικό τους στυλ.
Μπορεί οι επιρροές να έρχονται από Cream, Mountain, Black Sabbath και November αλλά ανήκουν στο τώρα. Ο Ronny Eriksson είναι μια ιδιάζουσα περίπτωση μπασίστα. Δεν μπορώ να σας το εξηγήσω με λόγια. Μπορείτε όμως να τον δείτε σε πολλά video στο you-tube για να καταλάβετε τι εννοώ. Από το 2004 που έχει ουσιαστικά την μπάντα του έχει παίξει τρελά χιλιόμετρα νότες (και όχι μόνο εκεί). Ο Jonas που τον ακολουθεί στις κιθάρες έχει τις δικές του καταβολές. Πιο άγριος και πιο κοντά στο Metal-ικό στοιχείο. Η παραμόρφωση πήρε και έδωσε και εγώ συχνότατα πεταγόμουν στον εξωτερικό διάδρομο να φτιάξω τις ωτοασπίδες για να σιγουρέψω την ακοή μου και μετά από το Σαββατιάτικο live! ;)
O Niklas πάλι στα τύμπανα, Ω ρε παιδί μου... (άμα δείτε τα χέρια και τα μπράτσα θα πάρετε μια ιδέα για τον ντουβαρόηχο που μοιράζει!). Κλασσικός Hard Rock drummer με τα φαντάσματα του Ward και του Bonham να τον ακολουθούν.
Πολύ καλό παίξιμο όλοι, ωραία και δυνατή παρουσία. Ο κόσμος τους λατρεύει και φανατίζεται σε κάθε τους εμφάνιση.
Ο φωτισμός χωρίς παρατράγουδα (όπως και στους Kometen) αφού ήταν σχεδόν μόνιμος σε κιτρινωπές και άσπρες αποχρώσεις... (τα ακούς Chris???) κάνοντας την φωτογραφική μου τρεχάλα απολαυστική και... σίγουρη για άλλη μια ώρα.

Line Up:
Ronny Eriksson – Φωνή / Μπάσο
Niklas Bergsland - Τύμπανα
Jonas Andersson – Κιθάρα

 

 

Πατήσαμε τις 22.00 και ξανά μια βόλτα από δω και από κει στον τεράστιο αυτό παλιό κινηματογράφο που φιλοξένησε τις 3 Σουηδικές μπάντες. 

 

Στην κουζίνα πίσω στα παρασκήνια μας περίμενε αχνιστό φαγητό και μια μεγάλη αίθουσα στυλ τραπεζαρίας για να αράξουμε άλλη μια ώρα ώσπου να βγουν οι Abramis Brama. Όσοι βέβαια δεν μπορούσαμε να βάλουμε και “πισινό κάτω” αρπάξαμε την ευκαιρία να ανέβουμε επάνω στο λεγόμενο “φουαγέ” που υπήρχε ένας τεράστιος μπάγκος με βινύλια ΜΟΝΟ, το merch των Magnolia και των Abramis Brama. (Λεφτά να ΄χεις... άσε...).

Και έφτασε η ώρα 23.00. Ο κόσμος πια είχε γεμίσει σχεδόν όλη την αίθουσα που υποδέχτηκε την μεγάλη αυτή μπάντα με ουρλιαχτά. Η τετράδα πια των Abramis βγήκε και γέμισε με την παρουσία της την σκηνή. Μια ιστορία που μετράει 20 χρόνια περίπου και που αισθάνθηκα πολύ τυχερή που τους είδα τελικά και εγώ ζωντανά. (Κάτι συζητιέται για το καλοκαίρι πάλι).

Ακούστηκαν πολλά και γνωστά κομμάτια και γέμισαν τον χώρο μουσικές για πάνω από 1 και μισή ώρα περίπου.
Τι να πω για τον ήχο. Πολύ καλός και το παίξιμο όλων μοίραζε εκστασιασμό!
Να ξεκινήσω από την πολύ ήπια -φαινομενικά – μορφή του Peo Andersson (και το μόνο original member) που όσο ήρεμος και συγκροτημένος δείχνει άλλο τόσο παίζει “παπάδες”.
Όταν ο Dennis Berg έφυγε από το πόστο του μπασίστα, τη θέση του πήρε ο πανύψηλος Mats Rydström (Backdraft) με τα πολύ μακριά μαλλιά και μούσια! (Έζησα μεγάλες φωτογραφικές στιγμές με δαύτους. Εεεε άμα πας σε συναυλίες και δεν υπάρχει μαλλούρα τι να το κάνεις? Χεχεχεχε, και το σταματάω εδώ όμως...)
Εκτός από το μπάσο είχε αναλάβει και φωνητικά, έτσι τα κομμάτια ακουγόντουσαν ακόμα πιο γεμάτα. “Παίχτης” από τους λίγους στη σκηνή και πολύ κοινωνικός, φιλικός και αστείος στα παρασκήνια.

Το βαρύ πυροβολικό... ναι για τον drummer λέω. Ο Fredrik "Trisse" Liefvendahl έχει προσφέρει την τέχνη του στους Grand Magus για μια δεκαετία. Τώρα βρίσκεται στους Abramis και πραγματικά δείχνει να το γουστάρει πολύ.
Πολύ ωραίος τύπος... βαρύς και ασήκωτος! ;)
O Ulf Torkelsson στα φωνητικά αποδεικνύει περίτρανα τι πάει να πει “Rocker”. Το Stoner “feeling” που βγάζει σε συνδυασμό με τα Σουηδικά φωνητικά (στίχους) κάνουν τα κομμάτια πιο “δικά” του.
Στην τελική δεν είναι και η πρώτη φορά που ακούμε κάτι και δεν “πιάνουμε” τι λένε. Αρκεί η αίσθηση.
Η παρουσία του στη σκηνή μοναδική. Υπερκινητικός και δύσκολος στόχος για τον φακό μου αλλά τον τσάκωσα όμως αρκετές φορές.
Βέβαια οι Abramis Brama άλλαξαν το φωτισμό όταν έφτασε η δική τους στιγμή να βγουν. Έτσι η σιγουριά των παλ αποχρώσεων έγινε γρήγορα παρελθόν και τα ΚΟΚΚΙΝΑ και τα ΜΠΛΕ αναβίωσαν τους εφιάλτες του κάθε φωτογράφου.
Ο 1.8 τοποθετήθηκε, η επιλογή στο ασπρόμαυρο και έτοιμη!

Line Up:
Peo Andersson - Κιθάρα
Ulf Torkelsson - Φωνή
Fredrik "Trisse" Liefvendahl - Τύμπανα
Mats Rydström – Μπάσο & Φωνή

Κάτι που δεν θα κάνω αυτή τη φορά είναι να γράψω αναλυτικά τις λίστες με τα τραγούδια τους. Αντιθέτως θα δείτε φωτογραφίες που τραβήχτηκαν με αυτές και μπορείτε ίσως κάποιοι να απολαύσετε τα... χειρόγραφα με τις όποιες λεπτομέρειες και σημειώσεις.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Η νύχτα με βρήκε “αργάμιση” με τα 2/3 των Magnolia και τους μείον βαθμούς θερμοκρασία να οδηγούμε προς τον τόπο διαμονής μας.
Το ξύπνημα μας την επόμενη μέρα ήταν λιγάκι άγαρμπο αφού η πολύωρη οδική επιστροφή μας έπρεπε να μπει σε τροχιά.
Κούραση, ξενύχτι, βουητά στα αυτιά, μνήμες γεμάτες σε εγκέφαλο και μηχανή μα πάνω από όλα μια Hard Rock Night που θα τη θυμάμαι μέχρι την επόμενη φορά.

Ένα μεγάλο ευχαριστώ και στις 3 μπάντες, Kometen, Magnolia και Abramis Brama. Στον άνθρωπο που το έστησε όλο αυτό Magnus Uddin και που μας φιλοξένησε σπίτι του.

 

Photos by Eleni Liverakou Eriksson

 

 

Read 462 times

Leave a comment