Η στήλη γεννήθηκε για να είναι ορθάνοικτη για κάθε ντόπιο σχήμα, παλιό ή πρωτοεμφανιζόμενο, επώνυμο ή άγνωστο! Θα προσπαθήσουμε στα μέτρα του δυνατού να παρουσιαστεί από εδώ κάθε αξιόλογη νέα κυκλοφορία. Μπορείτε να επικοινωνείτε στέλνοντας τα αιτήματά σας μαζί με δείγματα της εκάστοτε δουλειάς σας στην ηλεκτρονική διεύθυνση [email protected]

FORTRESS UNDER SIEGE – Atlantis (Roar! Rock Of Angels Records/2020)

Sunday, 27 September 2020 15:42
Συντάκτης:
Published in Local Heroes

Η Ατλαντίδα εκτός συγκλονιστικού απροόπτου θα εξακολουθήσει να είναι χαμένη μεταξύ μύθου και πραγματικότητας. Αντίθετα η Ιθάκη έχει συντεταγμένες και γεωγραφικό στίγμα. Την Ιθάκη τους, δικαιούνται και διεκδικούν με πείσμα οι δικοί μας Fortress Under Siege με όχημα την πολυκύμαντη δισκογραφική τους επιστροφή.

Γράφει ο Jack Syrmaleon (ECLECTIC SHADOWS team) 

 

Όταν στα ληξιαρχικά κιτάπια καταγράφεσαι ως οντότητα από το 1994 και η επίσημη δισκογραφία σου περιορίζεται σε τρεις ολοκληρωμένες δουλειές και ένα Ep, σίγουρα υπάρχουν βαθύτερα αίτια που έχουν καθορίσει την διαδρομή σου, τόσο ποσοτικά όσο και ποιοτικά.
Η κυκλοφορία τού Atlantis, άργησε και μάλιστα πολύ! Οι υποσχέσεις που άφησε το αριστουργηματικό Phoenix Rising (2014) ήταν πέρα από κάθε προσδοκία. Το σχήμα έδειξε ότι είχε βρει στέρεα πατήματα σε όλα τα νευραλγικά σημεία. Σύνθεση με μουσικούς που έδεναν τέλεια ως σύνολο και ηχητική κατεύθυνση που «κούμπωνε» άψογα στο όραμα της μπάντας δίνοντας την βεβαιότητα ότι μπορεί να ηγηθεί του Progressive/Power Metal ιδιώματος εμφυσώντας του νέα πνοή και κατεύθυνση.
Όμως λογαριάζαμε χωρίς τον ξενοδόχο που λέει και ο λαός!

Αναταράξεις με συνεχείς αλλαγές του line up με κυριότερη και πιο «αιματηρή» αυτή του τραγουδιστή. Αποτέλεσμα ένα βήμα μπροστά και δύο πίσω, μέχρι την λήψη της τελικής απόφασης για εσωτερική μεταγραφή. Ο Tasos Lazaris άφησε στην άκρη τα καθήκοντα τού κιθαρίστα και έλαβε θέση πίσω από το μικρόφωνο ενώ με την σειρά του αντικαταστάθηκε από τον Themis Gourlis ο οποίος ανέλαβε τις ρυθμικές κιθάρες. Εκ νέου καθυστέρηση καθώς έπρεπε τα φωνητικά να ηχογραφηθούν από την αρχή ενώ σχεδόν είχε ολοκληρωθεί η διαδικασία με τον προκάτοχο Mike Livas (Silent Winter).



Παρά τις αντιξοότητες και τα ανυπέρβλητα από μια οπτική εμπόδια, το Atlantis καταφέρνει έστω και με περιπετειώδη τρόπο να μπει στην δισκογραφία του συγκροτήματος κοντά στην δύση του πολύπαθου 2020.
Ξεκινώντας από την πρώτη οπτική επαφή, παρά τα χρόνια που μεσολάβησαν, οι Fortress Under Siege, δεν έχασαν την ευαισθησία τους στα προσεγμένα καλαίσθητα εξώφυλλα. Έτσι συνεχίζουν την παράδοση δανειζόμενοι ένα πανέμορφο ζωγραφικό έργο του Γιάννη Κούτρικα για να κοσμήσουν το νέο τους άλμπουμ!

Περνώντας στα ενδότερα του Atlantis όπου και τοποθετείται το βασικό ενδιαφέρον τής παρουσίασης μας, η αγωνία χτυπάει κόκκινο. Τόσο για την μουσική του κατεύθυνση όσο και για την χημεία παλαιών και νέων μελών, πόσο μάλιστα όταν υπάρχει και αλλαγή ρόλων εντός της ίδιας της μπάντας. Σε κάθε περίπτωση και με την ταχύτητα με την οποία τρέχουν τα πάντα στην εποχή μας τα έξι χρόνια αναμονής αποτελούν χαώδη χρονικό διάστημα καθιστώντας την όποια πρόβλεψη εντελώς παρακινδυνευμένη.
Αρχίζοντας από τα θέματα που διαπραγματεύεται το Atlantis, αυτά καλύπτουν ουσιαστικά δύο κατηγορίες. Μυθολογικά, ιστορικά γεγονότα και πολεμικές ιστορίες αλλά και κοινωνικά ζητήματα με αποκορύφωμα τις αέναες ανθρώπινες αναζητήσεις. Τα κομμάτια δεν έχουν συγκεκριμένη σειρά και θέση στην ροή του άλμπουμ, ωστόσο δένουν μεταξύ τους με βασικό κριτήριο την ηχητική αλληλουχία.
Το αποτέλεσμα που βγαίνει όσον αφορά το τεχνικό μέρος του άλμπουμ είναι αναμενόμενα καλό. Η παραγωγή είναι καθαρή και δυναμική διατηρώντας τον απαραίτητο όγκο σε όλα τα σημεία του. Άλλωστε συνέβαλαν σε αυτό καταξιωμένοι επαγγελματίες τού χώρου όπως ο Fotis Benardo (Innerwish, Rotting Christ, Septicflesh) και ο George Neratzis (Pain Of Salvation, Gus G., Dark Funeral).

Η σύγκριση της νέας δουλειάς των Fortress Under Siege με το «μαγικό» Phoenix Rising αποτελεί μονόδρομο, αν και η μεταξύ τους χρονική απόσταση αμβλύνει τις όποιες εντυπώσεις, είτε θετικά είτε αρνητικά.
Καταρχήν ο ήχος της μπάντας δεν έχει υποστεί αλλοιώσεις που να τον καθιστούν μη αναγνωρίσιμο.
Το Power Metal με την Ευρωπαϊκή του εκδοχή είναι εδώ και μάλιστα κατά πολύ ενισχυμένο σε βάρος του progressive χαρακτήρα. Σε αυτό έχω την αίσθηση ότι συντέλεσε καθοριστικά η φωνή του Tasos Lazaris που διαθέτει δύναμη και αιχμηρές ψηλές, αντίθετα με τον Alex Hannibal Balakakis (Phoenix Rising) που ερμηνευτικά διέθετε περισσότερο όγκο και εκφραστικότητα. Επίσης οι συνθέσεις από την φύση τους βγάζουν μεγαλύτερη επιθετικότητα, οι ταχύτητες είναι «τσιμπημένες» και η γενική αίσθηση παραπέμπει σε αυθόρμητο ξέσπασμα αγανάκτησης για τους παράγοντες που διέκοψαν την παραγωγική ορμή της μπάντας για μεγαλύτερο από το αρχικά προβλεπόμενο διάστημα.



Το προοδευτικό άλμα του είχε συντελεστεί με την προηγούμενη δουλειά σταθμό, φαίνεται ότι έχει βάλει άνω τελεία, με το Atlantis να τονίζει την αμεσότητα του χωρίς να αφήνει χώρο για την παραμικρή αντίθετη σκέψη. Επίσης η ατμόσφαιρα και ο λυρισμός υποχωρούν χάριν του δυναμισμού και της έντασης σε ένα καταιγιστικό άλμπουμ που επαναφέρει στο προσκήνιο μια μπάντα που αξίζει να πρωταγωνιστεί βάση των ποιοτικών χαρακτηριστικών της.
Η νέα οπτική των Fortress Under Siege δεν μπορώ να πω ότι συνάδει πλήρως με τις προσωπικές μου απαιτήσεις από αυτούς καθώς η αλήθεια είναι ότι περίμενα κάτι που θα εξέλισσε τον ήχο και το ύφος που είχε επιτευχθεί στο Phoenix Rising. Από την άλλη βέβαια δεν με απογοητεύει το φετινό come back λαμβάνοντας υπόψιν το πόσο δύσκολα και με πόση προσπάθεια και θυσίες καταφέρνουν να επανασυστηθούν σε όλους εμάς που τους αγαπήσαμε και εξακολουθούμε να τους πιστεύουμε.

Η δισκογραφική επανεμφάνιση των Fortress Under Siege ως μεμονωμένο γεγονός έχει τεράστια αξία. Πρώτον για τον μοναδικό εκ της αρχικής σύνθεσης Fotis Sotiropoulos ο οποίος προς τιμήν του δείχνει απόλυτη προσήλωση στο ότι μπορεί να πρεσβεύει το αρχικό όραμα της μπάντας που υπηρετεί απρόσκοπτα τα τελευταία 25 χρόνια και δεύτερον για το σύνολο της Ελληνικής σκηνής καθώς η ύπαρξη συγκροτημάτων τής ποιότητας τους αποτελούν με μια λέξη, πολυτέλεια.
Σε κάθε περίπτωση το Atlantis με άνεση καλύπτει τη θέση μιας από τις καλύτερες κυκλοφορίες του είδους του τουλάχιστον στην εγχώρια παραγωγή για το τρέχον έτος. Πέρα από αυτό, το σημαντικότερο είναι ότι οι Fortress Under Siege ξαναμπαίνουν στις δισκογραφικές ράγες και η διαδρομή τους μπορεί να επιφυλάσσει πολλές θετικές και απρόσμενες εκπλήξεις στο άμεσο μέλλον!
 
Tracklist: 1. Love Enforcer 2. Lords of Death 3. Atlantis 4. Holding a Breath 5. Silence of Our Words 6. Vengeance 7. Seventh Son 8. Lethe 9. Spartacus 10. Hector's Last Fight 11. Time For Rage 12. The Road Unknown
 
 
 
 
 
  • Album:

    ATLANTIS

  • Line Up:

    Tasos Lazaris - Vocals
    Fotis Sotiropoulos - Lead Guitars
    Themis Gourlis - Rhythm Guitars
    George Georgiou - Keyboards
    Alex Stavrakas - Bass
    Dimitris Kapoukakis - Drums
  • Year:

    2020

Read 603 times

Leave a comment