Η στήλη γεννήθηκε για να είναι ορθάνοικτη για κάθε ντόπιο σχήμα, παλιό ή πρωτοεμφανιζόμενο, επώνυμο ή άγνωστο! Θα προσπαθήσουμε στα μέτρα του δυνατού να παρουσιαστεί από εδώ κάθε αξιόλογη νέα κυκλοφορία. Μπορείτε να επικοινωνείτε στέλνοντας τα αιτήματά σας μαζί με δείγματα της εκάστοτε δουλειάς σας στην ηλεκτρονική διεύθυνση kissadjekian@gmail.com

1550 - Εξομολόγηση (Spicy/2021)

Friday, 16 July 2021 09:34
Published in Local Heroes

Η rock μουσική έχει ένα βασικό χαρακτηριστικό. Τις περισσότερες φορές δεν χρειάζεται να την ψάξεις προκειμένου να την βρεις και να έρθεις σε επαφή μαζί της. Σε βρίσκει εκείνη! Την rock μουσική δεν την επιλέγεις… Σε επιλέγει! Κι όταν σε επιλέξει, στην αρχή σε κάνει δούλο της, μετά μαθητή της και μετά κοινωνό της. Τώρα θα μου πεις, με ποιό τρόπο γίνεται αυτό;

Παρουσιάζει ο Παναγιώτης Πατσάης

Μία χρονομηχανή νομίζω πως είναι το καταλληλότερο μέσο, προκειμένου να πάρεις τις απαντήσεις στο παραπάνω ερώτημα. Ας ταξιδέψουμε λοιπόν σαράντα χρόνια πίσω, κι ας βρεθούμε στην Αθήνα όπου ένα παιδί, το οποίο πηγαίνει στο δημοτικό σχολείο, ξεκινάει να γρατζουνάει κιθάρες, οι οποίες ανήκαν στα μεγαλύτερα αδέρφια κάποιων συμμαθητών του. Εννοείται, για τους λόγους που όλοι γνωρίζουμε, αυτό το γρατζούνισμα γινόταν χωρίς να το γνωρίζουν οι κάτοχοι των συγκεκριμένων κιθαρών. Μετά από αυτό το γρατζούνισμα όμως ήρθε το πρώτο μεγάλο σοκ, καθώς αυτό το παιδί παρακολούθησε στην κρατική τηλεόραση μία αναμετάδοση ενός φεστιβάλ όπου συμμετείχαν διάφοροι καλλιτέχνες. Κατά τη διάρκεια της παρακολούθησης αυτής της συναυλίας όλα κυλούσαν ομαλά, μέχρι που βγήκαν στη σκηνή οι Scorpions!

Eκείνη τη στιγμή το παιδί έμεινε άναυδο, πλημμύρισε από συναισθήματα και δεν μπορούσε να πιστέψει σε αυτό που έβλεπε και άκουγε. Την ίδια στιγμή ο πατέρας του, του είπε να κλείσει την τηλεόραση, όμως αυτό το παιδί είχε πάρει ήδη την απόφαση για το τι θέλει να κάνει στη ζωή του. Και ξέρεις, σε τέτοιου είδους αποφάσεις δεν υπάρχει πισωγύρισμα. Το φυσικό επακόλουθο αυτού του βιώματος και αυτού του σοκ ήταν το εξής περιστατικό… Αυτό το παιδί αγόρασε από έναν φίλο του με 6.000 δραχμές μία φθηνή απομίμηση μίας Gibson Flying V και ξεκίνησε να μελετάει κρυφά. Κι αν σου κάνει εντύπωση η έκφραση ‘’κρυφά’’, μη ξεχνάς ότι βρισκόμαστε στις αρχές τις δεκαετίας του ’80,  όπου η rock μουσική και οι πρεσβευτές της δεχόντουσαν στην Ελλάδα τις πιο ισχυρές δόσεις αρνητικής προκατάληψης.

Το επόμενο βήμα ήταν αυτό το παιδί να φτιάξει ένα συγκρότημα. Και το έκανε! Από κει και πέρα η συνέχεια και η εξέλιξη αυτής της ιστορίας έχει ως εξής… Αυτό το παιδί έγινε ένας εμβληματικός κιθαρίστας και μέχρι σήμερα αποτελεί σήμα κατατεθέν της γενιάς του και της σκηνής που πρεσβεύει. Το συγκρότημα που ίδρυσε, αγαπήθηκε όσο λίγα από τον κόσμο και μέχρι σήμερα σφύζει από παραγωγικότητα και δημιουργικότητα. Το παιδί της παραπάνω ιστορίας ονομάζεται Ρουσσέτος Δημητρόγλου και το συγκρότημα που ίδρυσε ονομάζεται 1550. Κι αν αυτή τη στιγμή χαμογελάς ειρωνικά γιατί είσαι από αυτούς που αντιμετωπίζουν το ελληνόφωνο rock ως παιδική αρρώστια, οι 1550 μέσα από το έργο, την πορεία και τη συνέπειά τους θα σε κάνουν να αναθεωρήσεις. Διάβασε παρακάτω και θα καταλάβεις το γιατί…

To γεγονός ότι οι 1550 είναι ένα σπουδαίο συγκρότημα, είναι κάτι το οποίο δεν μπορεί να το αμφισβητήσει κανείς. Κι αυτό δεν το λέω εγώ και δεν μπορείς να το πεις ούτε εσύ. Το έχει δείξει ο χρόνος και οι πράξεις τους. Τα 23 χρόνια της ως τώρα πορείας τους, χαρακτηρίζονται από ειλικρίνεια, τιμιότητα και σεβασμό προς το κοινό και τους οπαδούς τους. Ήδη από το 1999 που κυκλοφόρησε το πρώτο ομώνυμο άλμπουμ τους, έγινε εμφανές το γεγονός ότι αυτό το συγκρότημα είχε όραμα σαφές. Από την πρώτη τους δισκογραφική δουλειά, οι 1550 έμμεσα και άμεσα μας πέρασαν το μήνυμα ότι ήρθαν εδώ για να μείνουν και να αγγίξουν το όνειρο.

Αν ακούσεις προσεκτικά τα τραγούδια «Ταξιδιώτης της Ερήμου» και «Ήσουν Παντού», θα κατανοήσεις πλήρως το γεγονός, ότι αυτό το συγκρότημα από τότε εξέφρασε τις αγωνίες και τις ανησυχίες μίας ολόκληρης γενιάς. Η στιχομυθία και η ξεκάθαρη rock αισθητική τους αποτέλεσαν καταφύγιο για πολλούς ανθρώπους και στιγμάτισαν τη συγκεκριμένη χρονική περίοδο. Άλλωστε, δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι από τότε ξεκίνησε να δημιουργείται ένας πυρήνας φίλων και οπαδών γύρω από το όνομά τους, οι οποίοι τους ακολουθούν πιστά μέχρι και σήμερα. Επίσης, σε αυτό το πρώτο δισκογραφικό βήμα γίνονται ξεκάθαρες οι επιρροές του συγκροτήματος, οι οποίες δεν είναι άλλες από τα σπουδαία συγκροτήματα και τους σπουδαίους καλλιτέχνες των ‘80s και των ‘90s, τόσο της εγχώριας όσο και της παγκόσμιας σκηνής.

Το καθαρόαιμο rock ύφος του συγκροτήματος διατηρήθηκε και στο δεύτερο άλμπουμ που φέρει τον τίτλο «Κάποια Κυριακή», ενώ από το τρίτο άλμπουμ «Όσα μπορείς», οι 1550 ξεκινούν να εμπλουτίζουν τον ήχο τους και με άλλα ηχοχρώματα, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι έριξαν νερό στο κρασί τους. Ξέρεις, οι 1550 ανήκουν στα συγκροτήματα που δεν φοβούνται να πειραματιστούν. Αντιθέτως, ως ανοιχτόμυαλο συγκρότημα, γράφουν στα παλιά τους τα παπούτσια τις ταμπέλες και έχουν την ικανότητα να υιοθετούν στοιχεία από άλλα μουσικά ιδιώματα χωρίς να αλλοιώνεται ο χαρακτήρας του συγκροτήματος, ο οποίος είναι αμιγώς rock. Στην μουσική των 1550 θα συναντήσεις από funk στοιχεία και pop ηχοχρώματα μέχρι hard rock ξεσπάσματα. Ας αναφέρω όμως μερικά τρανταχτά παραδείγματα, προκειμένου να ξεκαθαρίσει το τοπίο και να υπάρξει μία πιο σαφής εικόνα.

Στο τραγούδι ‘’Τις Νύχτες Ντύνομαι Παιδί’’, το οποίο περιλαμβάνεται στο τέταρτο άλμπουμ της μπάντας «Άγριες Νύχτες», βλέπουμε ότι η ευθύτητα και η ειλικρίνεια του rap-αρίσματος συνυπάρχει αρμονικά με την αλητεία και την αμεσότητα του rock ήχου. Το αποτέλεσμα είναι ένα εκπληκτικό τραγούδι, του οποίου η στιχομυθία, καυτηριάζει τα κακώς κείμενα και αποτελεί καθρέφτη της κοινωνικοπολιτικής κατάστασης της συγκεκριμένης χρονικής περιόδου, και όχι μόνο. Επίσης, στο τραγούδι ‘’Δύση’’ το reggae στοιχείο είναι πασιφανές και στο ‘’Έρωτας Πρόσφυγας (Όλα Είναι Δρόμος) ‘’,  η παράδοση συναντάει τον ηλεκτρισμό! Άσε το γεγονός ότι είναι αδύνατον να αγνοήσεις τον μελωδικό hard rock χαρακτήρα του ‘’Άσε με να σ’ αγαπάω’’, ένα τραγούδι στο οποίο οι AOR καταβολές κάνουν αισθητή την παρουσία τους. Γενικότερα, από την πρώτη δισκογραφική παρουσία των 1550 μέχρι και σήμερα, παρατηρείται μία ανοδική εξέλιξη προς το καλύτερο και μία ωρίμανση όσον αφορά τη σύνθεση, τη στιχομυθία, την ενορχήστρωση και την παραγωγή. Σε ολόκληρη την δισκογραφία τους οι 1550, κάτω από την στέγη του rock,  μας προσφέρουν ένα μωσαϊκό από μελωδίες και ρυθμούς υπηρετώντας επάξια αυτό που ονομάζουμε τραγουδοποιία! Μπορείς λοιπόν άφοβα να επενδύσεις χρόνο και ακροάσεις σε οποιοδήποτε τραγούδι, από οποιοδήποτε άλμπουμ αυτού του συγκροτήματος. Πίστεψε με, μόνο κερδισμένος μπορείς να βγεις, καθώς σίγουρα θα βρεις πράγματα που θα σε εκφράσουν, θα σε συγκινήσουν και θα σε συνεπάρουν.

Αυτό το συγκρότημα όμως δεν μας εκπλήσσει θετικά μόνο με το δικό του υλικό, αλλά και με τις διασκευές που κατά καιρούς έχει πράξει. Κι όταν λέμε για διασκευή, το εννοούμε με όλη τη σημασία της λέξης. Εδώ μιλάμε για διασκευές και όχι για επανεκτελέσεις. Οι 1550 έχουν την ικανότητα να επιλέγουν τραγούδια που βρίσκονται έξω από τα νερά τους και να τα φέρνουν στα μέτρα τους. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτής της ικανότητας, είναι η διασκευή στο ‘’Ακόμα Μια Φορά (Δεν Είσαι Εδώ)’’, το οποίο ερμήνευσε πρώτη η Δήμητρα Γαλάνη, μία διασκευή η οποία έλαβε χώρα το 2007. Επίσης, η προσθήκη Ελληνικού στίχου στο ‘’Americano’’ του Renato Carosone και στο ‘’When We Stand Together’’ των Nickelback,  όχι μόνο δεν με ξενίζει αλλά μου φαίνεται το πιο γνώριμο και το πιο φυσιολογικό πράγμα στον κόσμο. Σε αυτές τις δύο διασκευές η απόδοση του συγκροτήματος είναι εκπληκτική, η παραγωγή είναι αψεγάδιαστη και οι ενορχηστρώσεις είναι, τουλάχιστον, εξαιρετικές! Έχεις αναρωτηθεί όμως ποτέ τι γίνεται όταν ο Goran Bregovic συναντάει τους Led Zeppelin; Έχεις σκεφτεί ποτέ τι γίνεται όταν η παραισθησιογόνος ατμόσφαιρα των Pink Floyd σμίγει με το ανατολίτικο στοιχείο; Την απάντηση σε αυτά τα δύο ερωτήματα θα την πάρεις όταν ακούσεις την εκπληκτική διασκευή των 1550 στο ‘’Θεός αν είναι’’.

Ξέρεις όμως κάτι; Ωραίοι οι δίσκοι, ωραία τα singles, ωραίες οι διασκευές αλλά, όπως ο καλός καπετάνιος φαίνεται στη φουρτούνα, έτσι και το σπουδαίο rock συγκρότημα φαίνεται στο σανίδι! Και σε αυτόν τον τομέα οι 1550 ανέκαθεν έπαιρναν άριστα, καθώς στη σκηνή κάνουν πράξη όσα υπόσχονται στα albums, κι ακόμα παραπάνω! Τα live των 1550 αποτελούν βομβαρδισμό θετικής ενέργειας και διέξοδο από την εφιαλτική, στυγνή πραγματικότητα. Η απόδοση της μπάντας επί σκηνής είναι για σεμινάριο, ενώ η εκρηκτική σκηνική παρουσία του Ρουσσέτου και το αλισβερίσι ενέργειας μεταξύ συγκροτήματος και κοινού,  σίγουρα θα σε αναγκάσουν να μαζεύεις τα σαγόνια σου από το πάτωμα! Οι 1550 σε κάθε τους live μας υπενθυμίζουν ότι το να ροκάρεις πάνω στη σκηνή είναι σαν το ποδήλατο… Δεν το ξεχνάς ποτέ! Είτε τους δεις σε μουσική σκηνή, είτε τους δεις σε τηλεοπτικό show, είτε τους δεις σε ανοιχτά γήπεδα και θέατρα, ένα είναι το σίγουρο! Θα δεις μία μπάντα γροθιά που δίνει το 110% του εαυτού της, η οποία κάθε στιγμή σού διδάσκει με ιδανικό τρόπο ότι η σκηνή και το live αποτελούν την πεμπτουσία της rock μουσικής. Επίσης παράσημο στο πέτο αποτελεί το γεγονός ότι οι 1550 σε κάθε τους παράσταση, πέρα από το δικό τους υλικό, τιμούν δεόντως τους ήρωες και τις επιρροές τους. Κι αφού μιλάμε για ήρωες, να πέσει φωτιά να μας κάψει αν παραβλέψουμε την συνεργασία των 1550 με έναν από τους μεγαλύτερους συναυλιακούς καλλιτέχνες που υπήρξαν ποτέ σε αυτή τη χώρα, ο οποίος δεν είναι άλλος από τον Βασίλη Παπακωνσταντίνου! Μία συνεργασία η οποία άφησε εποχή, τόσο στον δισκογραφικό (άλμπουμ «Μετωπική» 2007) όσο και στο συναυλιακό τομέα. Αλλά τι λέω; Όσοι έχετε δει live αυτό το συγκρότημα μπορείτε να με καταλάβετε. Όσοι δεν τους έχετε δει, πρέπει οπωσδήποτε να κάνετε ένα δώρο στον εαυτό σας και να τους δείτε. Τώρα γι αυτούς που έχουν τις αμφιβολίες τους, μία ματιά σε οποιοδήποτε live οπτικοακουστικό ντοκουμέντο στο διαδίκτυο, πείθει ακόμα και τον πιο δύσπιστο σχετικά με τα κατορθώματα τους επί σκηνής. Μία ματιά στις αμέτρητες συνεργασίες τους επί σκηνής με άλλους καλλιτέχνες διαλύει κάθε είδους καχυποψία.

Τα κατορθώματα όμως των 1550 δεν σταματούν μόνο στο στούντιο και στη σκηνή. Επεκτείνονται και στην μεγάλη οθόνη, καθώς το 2009  τα τραγούδια τους ‘’The true face of beauty’’ και ‘’All that you want’’ έντυσαν την ταινία ‘’Η Σκόνη του Χρόνου’’ του Θόδωρου Αγγελόπουλου. Είναι γεγονός ότι, τόσο η ταινία η οποία προβλήθηκε σε κινηματογραφικές αίθουσες σε ολόκληρο τον κόσμο, όσο και τα δύο τραγούδια των 1550 ,απέσπασαν άριστες κριτικές!

Άξιο προσοχής είναι επίσης και το γεγονός ότι οι 1550 ανέκαθεν είχαν αξιέπαινους τραγουδιστές-ερμηνευτές πίσω από το μικρόφωνο. Τόσο ο Στέφανος Λυγκοβανλής και ο Ιωσήφ Μοσχόπουλος, που υπήρξαν οι τραγουδιστές του συγκροτήματος στα πρώιμα βήματα, όσο και ο Αλέξανδρος Μίχος, άφησαν ανεξίτηλο το στίγμα τους στο βιογραφικό και στην πορεία της μπάντας. Κατά την ταπεινή μου άποψη όμως, ο Μηνάς Τσίγκος που εντάχθηκε στο συγκρότημα το 2013 και παραμένει μέχρι σήμερα, είναι ο ιδανικότερος τραγουδιστής-ερμηνευτής που θα μπορούσαν να έχουν οι 1550. Ο Μηνάς είναι ένας τραγουδιστής ο οποίος είναι σε εκνευριστικό βαθμό άρτιος. Ένας τραγουδιστής με απίστευτη τεχνική, φοβερό εύρος και τεράστια έκταση που μπορεί άνετα να καλύψει όλες τις πλευρές και όλες τις ανάγκες του συγκροτήματος, και να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων. Οι ερμηνείες του μέχρι και σήμερα μας έχουν αποδείξει στην πράξη ότι βρίσκεται στην θέση του τραγουδιστή απολύτως επάξια. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε ότι αυτή τη θέση την κατέλαβε μετά από οντισιόν, στην οποία συμμετείχαν πάνω από σαράντα τραγουδιστές.

Καταλυτική επίσης είναι η παρουσία του Τάσου Σταύρακα στα πλήκτρα ο οποίος είναι στο συγκρότημα από το μακρινό 1998 και παραμένει μέχρι σήμερα, ενώ ζωτικής σημασίας είναι ο ρόλος του Χάρη Γρυπαίου και του Αντώνη Βουζουναρά οι οποίοι αποτελούν το rhythm section του συγκροτήματος τα τελευταία πέντε χρόνια.

Πάμε όμως λίγο πάλι στον ιδρυτή, κύριο συνθέτη και leader των 1550, ο οποίος δεν είναι άλλος από τον Ρουσσέτο Δημητρόγλου. Όπως ανέφερα και στον πρόλογο, οι Scorpions ήταν το έναυσμα και το εναρκτήριο λάκτισμα προκειμένου ο Ρουσσέτος να ξεκινήσει το ταξίδι του στον μαγικό κόσμο της μουσικής. Επίσης θα πρέπει να ξέρεις ότι ο Ρουσσέτος είναι ένας κιθαρίστας ο οποίος πίνει νερό στο όνομα του Matthias Jabs, του Gary Moore, του Yngwie Malmsteen και του John Sykes. Με τέτοια πρότυπα άντε μετά να μην γίνεις παιχταράς και να μην έχεις εκρηκτική σκηνική παρουσία… Είναι γνωστό ακόμη ότι ο Ρουσσέτος έτρεφε και τρέφει μεγάλη αγάπη και σεβασμό για τον Βασίλη Παπακωνσταντίνου. Αυτό όμως είναι αμοιβαίο καθώς και ο Βασίλης τρέφει τα ίδια συναισθήματα για τον κιθαρίστα των 1550. Ο συγκεκριμένος αλληλοσεβασμός και αυτή η αλληλοεκτίμηση αποδείχτηκε και στην πράξη καθώς, πέρα από την συνεργασία του Βασίλη με τους 1550, ο Βασίλης συνεργάστηκε και μεμονωμένα με τον Ρουσσέτο στο συναυλιακό κομμάτι, καθώς στο πρόσωπό του είχε βρει τον κιθαρίστα που μπορούσε να εμπιστευθεί τυφλά. Σε αυτό το σημείο ήρθε η ώρα να σας διηγηθώ μία πανέμορφη rock ιστορία με πρωταγωνιστές τους Scorpions, τον Βασίλη Παπακωνσταντίνου και φυσικά τον Ρουσσέτο Δημητρόγλου. Μία ιστορία που θα σε βοηθήσει να κατανοήσεις καλύτερα ότι σε αυτόν τον ντουνιά τίποτα δεν γίνεται τυχαία. Μέσα από αυτή την ιστορία θα εμπεδώσεις μία και καλή ότι οι ήρωες της μουσικής που λατρεύουμε δεν μας εγκαταλείπουν ποτέ και πάντα, με τον έναν ή τον άλλο τρόπο, θα τους βρίσκουμε μπροστά μας και θα λειτουργούν ως πυξίδα για εμάς.

Βρισκόμαστε λοιπόν στο 2009 και όσοι δηλώνουμε οπαδοί του σκληρού ήχου, γνωρίζουμε πάρα πολύ καλά ότι στις 6 Ιουλίου της συγκεκριμένης χρονιάς πραγματοποιήθηκε μία επικών διαστάσεων συναυλία σε ένα κατάμεστο Καραϊσκάκη! Μία συναυλία την οποία άνοιξαν οι θρυλικοί Spitfire και στη συνέχεια μοιράστηκαν την σκηνή ο Βασίλης Παπακωνσταντίνου και οι Scorpions ως co headliners. Nα θυμίσω ότι εκείνη την εποχή η συνεργασία του Ρουσσέτου με τον Βασίλη Παπακωνσταντίνου είχε σταματήσει. Έναν μήνα πριν τη συγκεκριμένη συναυλία, ο Ρουσσέτος συναντήθηκε τυχαία σε ένα bar με τον Βασίλη και επιτόπου ξεκίνησε η κουβέντα γύρω από την προγραμματισμένη μεγαλειώδη συναυλία. Εκείνη τη στιγμή ο Βασίλης, αφού είχε αντιληφθεί το μέγεθος και τη σημασία αυτής της συναυλίας, πρότεινε στον Ρουσσέτο να συμμετάσχει και αυτός, έτσι ώστε να υπάρχουν τρείς κιθαρίστες πάνω στη σκηνή. Ο Ρουσσέτος αστειευόμενος αποκρίθηκε με την εξής φράση…’’Βασίλη σου δίνω μία δεύτερη ευκαιρία να το ξανασκεφτείς’’. Τότε ο Βασίλης με αφοπλιστικό τρόπο του απάντησε λέγοντας του ότι ‘’Δεν έχω να ξανασκεφτώ τίποτα. Θα έρθεις και θα παίξεις’’. Κι έτσι κι έγινε!

Το αποτέλεσμα ποιο ήταν; Μία εκπληκτική εμφάνιση, όπου ο Ρουσσέτος μαζί με τον Τάσο Σκούρα και τον τεράστιο Χριστόφορο Κροκίδη δημιούργησαν ένα κιθαριστικό trio, το οποίο κατά τη γνώμη μου ήταν για Oscar, και η συνολική απόδοση της μπάντας του Βασίλη Παπακωνσταντίνου ήταν υποδειγματική! Ακόμη, το κοινό ήταν εξαιρετικό, καθώς με την συμμετοχή του αποτέλεσε το έξτρα μέλος της μπάντας. Γενικότερα ήταν μία συναυλία που έγραψε ιστορία με χρυσά γράμματα και όποιος παρευρέθηκε σε αυτήν, παραμιλάει μέχρι και σήμερα! Θες και το καλύτερο; Κατά τη διάρκεια του soundcheck και μετά την συναυλία, ο Ρουσσέτος δέχθηκε τα καλύτερα σχόλια τόσο από τον μπασίστα των Scorpions (Pawel Maciwoda) όσο κι από τον manager τους. Κι αυτά τα σχόλια δεν είχαν να κάνουν μόνο με το παίξιμο του Ρουσσέτου. Είχαν να κάνουν και με τον ήχο του, την ενέργεια του, την κινητικότητα του και γενικότερα με την συνολική του εικόνα. Mε αυτή τη συναυλία λοιπόν, ο Βασίλης χάρισε στον Ρουσσέτο το πιο όμορφο δώρο που θα μπορούσε να φανταστεί, καθώς μοιράστηκε την ίδια σκηνή με τους μεγαλύτερούς του ήρωες και έλαβε την μεγαλύτερη ηθική δικαίωση που θα μπορούσε να λάβει.

Κι αφού αυτή τη στιγμή μιλάμε για επικών διαστάσεων live, είναι αδύνατον να ξεχάσω το γεγονός ότι, οι 1550 άνοιξαν την μεγάλη συναυλία του Βασίλη Παπακωνσταντίνου στο ασφυκτικά γεμάτο Κατράκειο Θέατρο το 2014. Μέσα στο διαδίκτυο μπορείτε ανά πάσα ώρα και στιγμή να πάρετε τζούρες από αυτή την μεγαλειώδη εμφάνιση των 1550, καθώς η συγκεκριμένη συναυλία ηχογραφήθηκε και βιντεοσκοπήθηκε. Ακόμη, χρυσή σελίδα στο βιογραφικό και την πορεία των 1550, αποτελεί η εμφάνισή τους στην τελετή λήξης του Πατρινού καρναβαλιού το 2018. Μία ιστορική από κάθε άποψη συναυλία, καθώς για πρώτη φορά στην ιστορία του θεσμού της Πάτρας εμφανίστηκε ροκ συγκρότημα. Δεν είναι όμως μόνο αυτό το γεγονός που καθιστά τη συγκεκριμένη συναυλία ιστορική. Άξιο αναφοράς είναι κυρίως το γεγονός ότι, πάνω από 50.000 θεατές αψήφησαν το τσουχτερό κρύο προκειμένου να παρακολουθήσουν το τρίωρο εκρηκτικό show των 1550! Ναι, σωστά διάβασες!

Και κάπως έτσι φτάνουμε σιγά σιγά στο σήμερα και στο 2021, όπου οι 1550, οι οποίοι φημίζονται για την συνέπειά τους, μας χαρίζουν ένα ακόμα υπέροχο τραγούδι, που φέρει τον τίτλο «Εξομολόγηση». Ένα τραγούδι που συνοδεύεται από ένα πανέμορφο video clip, το οποίο επιμελήθηκε ο Δημήτρης Σταρόβας. Από το 1998 όμως μέχρι και σήμερα, ένα και μόνο ερώτημα παραμένει αναπάντητο στην ένδοξη πορεία αυτού του συγκροτήματος το οποίο είναι το εξής… Τί να σημαίνει άραγε το όνομα 1550; Ο ιδρυτής του συγκροτήματος έχει δηλώσει πολλές φορές πως, μόνο όταν το συγκρότημα φτάσει στο τέλος της πορείας του, θα μας αποκαλύψει τι σημαίνει αυτό το όνομα. Εύχομαι λοιπόν να μείνω για πολλά χρόνια ακόμα με την απορία και με την άγνοια, και ξέρεις γιατί; Γιατί οι 1550 όσο είναι ενεργοί και δημιουργικοί, πάντα θα μου διδάσκουν ότι αν υπάρχει μία και μοναδική αλήθεια στη σύγχρονη μουσική, αυτή είναι η στιγμή όπου ένα rock συγκρότημα μέσα σε ένα υπόγειο, σε ένα γκαράζ ή σε ένα στούντιο προβάρει και δημιουργεί. Όσο οι 1550 είναι παραγωγικοί, πάντα θα μου υπενθυμίζουν ότι τις ωραίες μας στιγμές, τα ωραία μας τα γέλια και τα ωραία μας τα βράδια δεν πρόκειται να μας τα πάρει και να μας τα στερήσει κανένας. Η μουσική τους πάντα θα αποτελεί για μένα αχτίδα φωτός και πάντα θα μου περνάει έμμεσα το εξής μήνυμα: ‘’Θα τα καταφέρουμε! Ό,τι εμπόδιο κι αν μας βάλουν, θα περάσουμε από μέσα!’’. Ο ιδρυτής και κιθαρίστας αυτού του συγκροτήματος, μέσα από τη στάση ζωής του, πάντα θα μου θυμίζει ότι καλός πυγμάχος δεν θεωρείσαι από τα πόσα χτυπήματα μπορείς να δώσεις. Καλός πυγμάχος θεωρείσαι από τα πόσα χτυπήματα μπορείς να δεχτείς και να παραμείνεις όρθιος. Άσε που ο χρόνος έχει δείξει ότι ιστορία δεν έχει γράψει μόνο η φανέλα με το νούμερο 9 αλλά και η κιθάρα με το νούμερο 9. Τέλος, κάθε φορά που θα βλέπω live αυτό το συγκρότημα, θα συνειδητοποιώ με τον καλύτερο τρόπο ότι η ζωή μας δεν είναι πρόβα… Είναι παράσταση!

Concert photos copyright @ Vassilis Papakonstantinou by Chris Kissadjekian

 

https://www.facebook.com/1550band

https://www.instagram.com/1550band_official/

https://www.youtube.com/user/The1550band

  • Album:

    Single:

    Εξομολόγηση

  • Line Up:

    Μηνάς Τσίγκος - φωνητικά

    Ρουσσέτος Δημητρόγλου - κιθάρες

    Τάσος Σταύρακας - πλήκτρα

    Αντώνης Βουζουναράς - ηλεκτρικό μπάσο

    Χάρης Γρυπαίος - τύμπανα

  • Year:

    2021

Read 499 times

Leave a comment