LEE KERSLAKE (1947 - 2020) (Uriah Heep, Ozzy Osbourne, The Gods, Head Machine, Toe Fat, David Byron, Ken Hensley, The National Head Band, Living Loud)

Tuesday, 22 September 2020 14:49
Published in Never Forgotten

“Don't take life for granted
'Cause you know that
Life won't grant you back”…

Οι βιωματικοί στίχοι που μόλις διαβάσατε ανήκουν στον Lee Kerslake. Το τραγούδι που περιέχει αυτές τις λέξεις, φέρει τον τίτλο “Who Needs Me” για το οποίο ο Lee πέρα από τους στίχους έγραψε και την μουσική και μπορείτε να το βρείτε στο θαυμάσιο άλμπουμ “Firefly” (1977).

Στίχοι βγαλμένοι μέσα από την ζωή, αληθινοί, ρεαλιστικοί. Προφητικοί θα έλεγα, ειδικά στη περίπτωση του αξιαγάπητου Lee Kerslake.

Τιμά ο Νίκος Παπαδόπουλος

Δυστυχώς, ο Lee δεν είναι πλέον πια μαζί μας και για ακόμα μια φορά στο Rock ‘N’ Roll Monuments μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα από τον ξαφνικό χαμό του Pete Way (UFO), μπαίνουμε ξανά στην θλιβερή και άχαρη αλλά τιμητική διαδικασία, για να μπορέσουμε να καταγράψουμε λέξεις και γεγονότα για την ζωή και την προσφορά ενός ακόμα αγαπημένου μουσικού, αυτή του ταπεινού Lee Kerslake. Τι και αν έφυγε όμως από αυτόν τον κόσμο, θα συνεχίσει να ζει εσαεί στο μυαλό και τις καρδιές μας, μέσα από τα αυλάκια των βινυλίων και των πολλών μουσικών έργων στα οποία καταγράφηκε το μουσικό του ταλέντο. Θα μείνει για πάντα επίσης μέσα και από τις περιγραφές των δικών του φίλων και συνεργατών αλλά και πιθανώς δικών μας κοντινών προσώπων που είχαν την τιμή να τον γνωρίσουν από κοντά ως μια από τις πιο συμπαθητικές καλλιτεχνικές φυσιογνωμίες της αγαπημένης μας μουσικής αλλά και του ευρύτερου χώρου. Έφυγε στα 73 του χρόνια, καταπονημένος και ταλαιπωρημένος, έπειτα από μια πραγματικά τιτάνια και ηρωική προσωπική μάχη (δίχως ίχνος υπερβολής) με τον άτιμο καρκίνο που δυστυχώς τον χτύπησε πριν χρόνια, και τελικά αφέθηκε στα χέρια της μοίρας που ο ίδιος γνώριζε καλά πως θα έρθει σύντομα αλλά αντιμετώπιζε με περίσσια γενναιότητα και θάρρος.
 

Ο Lee Kerslake γεννήθηκε στις 16 Ιουλίου το 1947, στο Winton, Bournemouth, Hampshire της Αγγλίας και έκτος από τις μεγάλες μουσικές του ικανότητες στα drums, είχε επίσης παράλληλα και μια εξαιρετική φωνή που χρησιμοποίησε σωρηδόν συνοδευτικά σε πολλά τραγούδια σε όλη του την πλούσια καριέρα. Πέρα από το πασιφανές τεράστιο ταλέντο και την επιρροή που είχε σε δεκάδες χιλιάδες επίδοξους μουσικούς, ο άνθρωπος αυτός, θα μνημονεύεται πάνω από όλα για την υπέρμετρη γενναιότητα που επέδειξε παλεύοντας με το ύπουλο θηρίο της κακιάς αρρώστιας. Ένα μεγάλο και ηρωικό παράδειγμα προς μίμηση. Ένα ευαίσθητο θέμα, που όσοι γνώριζαν, περίμεναν πως αυτή η κακιά στιγμή θα ερχόταν σύντομα. Άλλωστε ο Lee Kerslake ποτέ δεν έκρυψε το πρόβλημα της υγείας του και μέχρι το τέλος παρέμεινε ένας ανοιχτόκαρδος και προσγειωμένος άνθρωπος. Ένας αξιολάτρευτος μουσικός, μια αξιαγάπητη και ταπεινή προσωπικότητα, ο Lee Kerslake, o σημαντικότερος και ιστορικότερος  drummer των Uriah Heep, του Ozzy Osbourne, των The Gods, των Head Machine και Toe Fat, των National Head Band αλλά και των Living Loud.

Ο Lee παρέδωσε τα σημαντικότερα μαθήματα, πολύ περισσότερο από όλα αυτά που περιγράψαμε παραπάνω. Μαθήματα σαν και αυτά της ζωής, του αγώνα, του σεβασμού και της αξιοπρέπειας. Ο Lee έτσι ήταν πάντα, αναλλοίωτος στον χαρακτήρα του παρά την σοβαρή αλλοίωση της υγείας του και παρέμεινε γνήσιος και προσγειωμένος σε όλη του την πορεία ακόμα και όταν η υγεία του κλονίστηκε τρομερά. Ήξερε πως όλα ήταν θέμα χρόνου. Γνώριζε εδώ και χρόνια αυτό που ερχόταν μελλοντικά, οι γιατροί του είπαν τα πάντα, αλλά αυτός παρέμεινε ένας πεισμωμένος βράχος, ακλόνητος, που δεν το έβαλε κάτω και πολέμησε τον χειρότερο εχθρό κατάματα με καλοσύνη, με πολλά χαμόγελα και ανθρωπιά σε όλους όσους ήταν γύρω του. Πάνω από όλα όμως, με επίγνωση για την κατάσταση και με αξιοζήλευτη αξιοπρέπεια. Ιδανικά και αξίες που λείπουν από την σημερινή κοινωνία μας…

Ας αναφερθούμε όμως και στην καλλιτεχνική του πορεία που η αξία και η σημαντικότητα της είναι τόσο μεγάλη που δεν γίνεται να μην καταγραφεί εννοείται.

Στα τέλη της δεκαετίας του 1960 έως και τις αρχές της δεκαετίας του 1970, ο Kerslake κάνει τα πρώτα επίσημα και σημαντικά μουσικά του βήματα παίζοντας μαζί με τους The Gods και το φίλο του Ken Hensley, οι όποιοι κυκλοφόρησαν δύο άλμπουμ, τα “Genesis” (1968) και “Το Samuel A Son” (1970). Tην ίδια χρονιά οι Gods μετονομάζονται στην ουσία σε Head Machine και ηχογραφούν το εξαιρετικό Heavy Prog Classic άλμπουμ “Orgasm” και μοναδικό τους πόνημα (που προοριζόταν πριν λίγο καιρό να γίνει το τρίτο άλμπουμ των Gods) και ξανά πάλι στο καπάκι (εξαιρετικά σύνηθες για τους μουσικούς της εποχής του) το 1970 συγκροτούνται με τα ίδια σχεδόν μέλη οι Toe Fat που και αυτοί κυκλοφορούν επίσης ένα ακόμη άλμπουμ το ομώνυμο Toe Fat (1970), αλλά πριν όμως από τον δεύτερο δίσκο αποχωρούν και οι δυο τους.

Ο Ken Hensley σύντομα δημιουργεί τους λατρεμένους Uriah Heep και ο Kerslake ηχογραφεί ένα Βlues Rock άλμπουμ με τους National Head Band. Έως ότου έρχεται και η στιγμή που γίνεται και αυτός επίσημα μέλος των Heep τo 1971 και ηχογραφεί μαζί τους το 1972 το τέταρτο άλμπουμ ορόσημο “Demon and Wizards” και η ιστορία από εδώ και στο εξής είναι λίγο πολύ γνωστή.

Μέχρι και το 1978 ηχογραφεί ασταμάτητα μυθικά άλμπουμ με τους Uriah Heep. Κάποια από αυτά είναι τα Magician’s Birthday (1972), Sweet Freedom (1973) και ένα από τα σημαντικότερα διπλά Live albums όλων των εποχών Uriah Heep - Live (1973), Wonderworld (1974), Return To Fantasy (1975) και High and Mighty (1976). Στο ενδιάμεσο, το 1973 παίζει στην πρώτη σόλο δουλειά του Ken Hensley - “Proud Words on a Dusty Shelf” και το 1975 στον δίσκο του David Byron “Take No Prisoners” που προμήνυε και την αποχώρηση του μπροστάρη αναδεικνύοντας παράλληλα και τα πολλά προβλήματα του.

Ο David Byron αποχωρεί και την θέση του παίρνει με βασιλικό τρόπο ο John Lawton, για να τραγουδήσει μαζί τους σε τρία υπεραγαπημένα και κλασσικά πλέον άλμπουμ, τα Firefly (1977), Innocent Victim (1977) και Fallen Angel (1978). Ειδικότερα, στο άλμπουμ “Firefly” του πιστώθηκε το ψευδώνυμο ως Lee "The Bear" Kerslake, με το ψευδώνυμο να αναφέρεται στην ανάπτυξη των γενειάδων του και τη συνολική συμπαγή σωματική του φυσική κατασκευή.

Ο Lee Kerslake έπειτα αποφασίζει ξαφνικά να αποχωρήσει από το συγκρότημα τον Οκτώβριο του 1979 για να επανασυνδεθεί ξανά με τους Uriah Heep τον Απρίλιο του 1982 για να παραμείνει έως και το 2007 με πολλά ακόμη όμορφα και αξιόλογα στούντιο και live κυκλοφορίες: Abominog (1982), Head First (1983), Equator (1985), Live at Shepperton '74 (1986), Raging Silence (1989), Different World (1991), Sea of Light (1995), Sonic Origami (1998), Acoustically Driven (2001), Electrically Driven (2001), The Magician's Birthday Party (2002), Between Two Worlds (2005)…

Όπως ο ίδιος εξιστορεί, το 1980, ο Kerslake γνώρισε τυχαία τον Ozzy Osbourne, σε έναν ανελκυστήρα στο Kings Cross Hotel στην Αυστραλία. "O Ozzy, ήταν σε μια γωνία με τον σωματοφύλακά του και τον προϊστάμενό του, και εγώ ήμουν στην άλλη γωνιά με τον δικό μου. Ήταν πολύ αστείο" είπε χαρακτηριστικά σε συνέντευξη του. Σύντομα θα σχημάτιζαν τους Blizzard of Ozz μαζί με τον Bob Daisley και τον Randy Rhoads, αν και το συγκρότημα έγινε ξαφνικά το προσωπικό σχήμα του Ozzy Osbourne. Μέγας κακός δάχτυλος της μελλοντικής συζύγου του Ozzy αυτά τα κατορθώματα, όπως και πολλά από τα παρακάτω.

Η δουλειά του Kerslake, ακούγεται στα δύο πρώτα «σόλο» άλμπουμ του Osbourne, Blizzard of Ozz (1980) και Diary of a Madman (1981).

Ο Kerslake εγκαταλείπει όμως το συγκρότημα του Ozzy στις αρχές του 1981 για να φροντίσει τη μητέρα του, η οποία είχε αρρωστήσει. Αρχικά, ο Kerslake και ο μπασίστας Bob Daisley, δεν αναφέρονται στα credits ως δια μαγείας και την «θέση» τους καταλαμβάνουν οι Tommy Aldridge και Rudy Sarzo αντίστοιχα. Ο Tommy Aldridge προς μεγάλη του τιμή μάλιστα, έχει δηλώσει για αυτό το μεγάλο θέμα σε βιβλίο για το “Diary of a Madman”: "Νομίζω ότι είναι αρκετά προφανές ότι δεν είναι τα drums μου σε αυτό το άλμπουμ.

Ποτέ δεν έχω πάρει πραγματικά τα credits για αυτήν την ηχογράφηση και πάντα την έδινα από μόνος μου στον Lee Kerslake, κάθε φορά που με ρωτούσαν ή όταν έδινα συνέντευξη. Είναι ο μόνος που αξίζει αυτήν την αναγνώριση”.

Αργότερα γίνονται τέρατα και σημεία και η ξετσιπωσιά της Sharon (και η βλακώδης ανοχή του Ozzy στις αξιοθρήνητες ιδέες της) δεν έχει όρια με αυτά τα ιστορικά άλμπουμ και δίχως ίχνος ντροπής, το 2002 επανα-ηχογραφούνται τα μέρη του Lee και του Bob για να επανακυκλοφορήσουν οι δίσκοι. Για να μην μακρηγορούμε, γίνονται δικαστήρια επί δικαστηρίων, ο Lee και ο Bob προσπαθούν να δικαιωθούν. Πικρή ιστορία…

Ο Kerslake δεν είναι σίγουρος γιατί ο Ozzy Osbourne και η γυναίκα του τον αντιμετώπισαν τόσο αρνητικά. “Το μόνο πράγμα που θα μπορούσα να θυμηθώ ήταν όταν ο Ozzy, μου ζήτησε να της μιλήσω εκ μέρους του, σχετικά με δύο συναυλίες στην Νέα Υόρκη που θα γινόντουσαν σε ένα βράδυ, καθώς ο Ozzy μου είπε: Δεν μπορώ να κάνω δύο παραστάσεις σε μια νύχτα - όχι με τη φωνή μου έτσι! Μου είπε να της το πω. Το έκανα. Θα πέθαινα για τον Ozzy, καθώς ήμασταν φίλοι στο ίδιο συγκρότημα και τον αγαπούσα πολύ. Επειδή όμως της ξεστόμισα αυτά τα νέα, από τα τότε με μίσησε θανάσιμα”,  είπε το 2011 ο Lee Kerslake.

Το 2003, o Kerslake συμμετείχε στο super group των Living Loud, με τον μπασίστα Bob Daisley (πρώην Uriah Heep, Gary Moore, Ozzy Osbourne, Rainbow, Black Sabbath), τον κιθαρίστα Steve Morse (Dixie Dregs, Steve Morse Band, Kansas, Deep Purple) και τον τραγουδιστή Jimmy Barnes (Cold Chisel). Ο μυθικός Don Airey επίσης ήταν ο special guest στο άλμπουμ για να παίξει τα πλήκτρα. Το συγκρότημα κυκλοφόρησε το ντεμπούτο του, το οποίο περιλαμβάνει πολλά κομμάτια του Daisley/Kerslake, που έγραψαν στα άλμπουμ του Ozzy Osbourne.

Το 2007 ο Lee αποχωρεί από τους Uriah Heep εξαιτίας των πρώτων σοβαρών προβλημάτων υγείας. Τον Δεκέμβριο του 2018, ο Kerslake αποκάλυψε ότι μάχεται με τον καρκίνο του προστάτη, λέγοντας ότι «ο γιατρός μου έδωσε περίπου οκτώ μήνες για να ζήσω». Είπε επίσης ότι πέντε χρόνια νωρίτερα, του δόθηκαν από τους γιατρούς τέσσερα χρόνια ζωής. Οι περαιτέρω επιπλοκές στην υγεία του Kerslake όμως δεν τον άφησαν ήσυχο, αλλά πάλευε ατρόμητος ότι και αν ερχόταν μπροστά του.

Την ίδια χρονιά αποκάλυψε πως η τελική του επιθυμία, ήταν να λάβει τα πλατινένια άλμπουμ για τα Blizzard of Ozz και Diary of a Madman τα οποία και δικαιούταν, την οποία ο Ozzy Osbourne και εκπλήρωσε προς τιμήν του.

Στις 14 Δεκεμβρίου 2018, έπαιξε για μία τελευταία φορά με τους Uriah Heep στο Shepherds Bush Empire του Λονδίνου, παίζοντας κρουστά και δανείζοντας την φωνή του στο "Lady in Black".

Μετά από μεγάλες μάχες όλα αυτά τα χρόνια, ο Lee Kerslake έφυγε με το κεφάλι ψηλά στις 19 Σεπτεμβρίου του 2020, νικημένος τελικά από τον καρκίνο που τον ταλαιπωρούσε.

Τον ευχαριστούμε από καρδιάς για την εξαιρετική και αείμνηστη μουσική του προσφορά στον πολιτισμό και τον άνθρωπο.

Καλό Ταξίδι Lee και εις το επανιδείν. Να είσαι σίγουρος πως δεν θα σε ξεχάσουμε ποτέ...


Lee Kerslake's shot @ RODON Club Athens by Chris Kissadjekian

Read 148 times

Leave a comment