PATTI SMITH QUARTET: "Pumping (Our Hearts)"

Thursday, 23 June 2022 09:01
Published in News

Μερικές φορές είναι, εκτός από χρήσιμο, ωραίο να κοιτάς πίσω. Μόνο που για να κρίνεις σωστά κάποιες καταστάσεις, πρέπει να ανακαλείς από τη μνήμη σου τις συνθήκες που επικρατούσαν τότε. Τότε, που αυτό που ζεις τώρα ήταν το άγνωστο μέλλον. Αλήθεια, μπορούσε κανείς να φανταστεί όταν κυκλοφορούσε το θρυλικό “Horses” ή, έστω, όταν αγόραζε το “Easter” και το έβαζε ξανά και ξανά στο πικάπ, ότι θα μπορούσε να δει την Patricia Lee Smith να παίζει ζωντανά στο Ηρώδειο σαρανταδύο χρόνια αργότερα; Νομίζω πως δε χρειάζεται να απαντήσω.

Διαδίδει ο Τάκης Κρεμμυδιώτης
 

Είναι πολλά πια τα χρόνια που αρκετά «μεγάλα» ονόματα του παρελθόντος εξακολουθούν να κυκλοφορούν δίσκους και, κυρίως, να περιοδεύουν. Κάποια από αυτά μάλιστα, όπως η ευρύτερη καλλιτέχνις Patti Smith, γεμίζουν με ευκολία τους συναυλιακούς χώρους. Και ειδικότερα η προσηνής και αγαπητή Patti δείχνει να αυξάνει τον αριθμό των εμφανίσεών της, αντιστρόφως ανάλογα προς τα εβδομηνταπέντε χρόνια της. Θυμηθείτε ότι σε προηγούμενη εμφάνισή της στην Αθήνα πρόσθεσε και δεύτερη μέρα στις συναυλίες της, αφήνοντας εξαιρετικές εντυπώσεις.

Στην περίπτωσή της, η ποιοτική προσέγγιση της rock μουσικής ανέκαθεν βασιζόταν κατ' εξοχήν στην άλλη μεγάλη αγάπη της, την ποίηση. Κι αυτό, ύστερα από τα “Horses”, “Radio Ethiopia”, “Easter” και “Wave”, δεν υπήρχε κανείς που να μην το είχε αντιληφθεί. Ειλικρινά, δεν πρέπει να μας απασχολεί το εάν η Patti είναι μια μουσικός που αγαπά την ποίηση ή μια ποιήτρια που ξέρει από μουσική. Σημασία έχει να εστιάσουμε στην αμφίδρομη πρότασή της, όπου η μία μορφή τέχνης εμφιλοχωρεί στην άλλη, και εν προκειμένω εμφανίζεται περισσότερο ως μουσική που μεταλλάσσεται κατά τρόπο ώστε να κυριαρχείται από τον ποιητικό λόγο, χωρίς όμως να χάνει τη ταυτότητα και την επαναστατικότητά της. Άλλωστε, μη ξεχνάμε ότι, πριν το ντεμπούτο της, είχε εκδώσει τέσσερις ποιητικές συλλογές, ενώ ποτέ δεν έπαψε να γράφει, με αποκορύφωμα το βραβευμένο στις Η.Π.Α. με το Νational Book Award βιβλίο της "Just Kids".

Στους επηρεασμένους κυρίως από τον Arthur Rimbaud στίχους της η αναζήτηση του νοήματος της ζωής και του θανάτου μέσα από τις λέξεις περνά από το σιαμαίο δίδυμο του έρωτα και της θυσίας, προσπαθώντας να διατηρήσει μια φωτεινή ματιά ακόμα και στα τοπία όπου το φως έχει δύσει. Ψάχνει σαν αιώνια έφηβος την αλήθεια, χαίρεται όταν ανακαλύπτει τη συμπόνια και εξυμνεί τις δυνάμεις που μπορούν να αποκτήσουν οι άνθρωποι, όταν μοιράζονται την ανάγκη να παλέψουν για κάτι αληθινά καλό.

Το βράδυ της 25ης Ιουνίου θα έχουμε μια ακόμα ευκαιρία να διαπιστώσουμε πόσο ζωντανά εξακολουθούν να είναι τα τραγούδια της, που αβίαστα αναδύουν όχι μόνο την αύρα της καλλιτεχνικής Νέας Υόρκης των 70s και την ενέργεια της rock, αλλά και το σεβασμό προς τον ίδιο τον άνθρωπο.    
 

Read 35 times

Leave a comment