MADRUGADA: "Quite Emotional"

Tuesday, 20 September 2022 16:37
Published in News

Κατά καιρούς υπήρξαν πολλοί αγαπημένοι ξένοι μουσικοί και συγκροτήματα στο Ελληνικό κοινό. Μάλιστα, μερικοί από αυτούς γνώρισαν στη χώρα μας μεγαλύτερη αναγνώριση απ’ ό,τι στις δικές τους. Οι Madrugada δεν εντάσσονται μεν πλήρως στη τελευταία αυτή υποπερίπτωση, αλλά σίγουρα, όπως έχει αβίαστα ομολογήσει ο Sivert Høyem, έχουν ένα είδος ερωτικής σχέσης με την Ελλάδα.  

Διαδίδει ο Τάκης Κρεμμυδιώτης
 

Αυτή η αμφίδρομη και αναμφισβήτητα ζωντανή σχέση, ξεκίνησε από την παρθενική και σημαντικότερη, κατά τη γνώμη μου, εμφάνισή τους στο Ρόδον το 2000 και εδραιώθηκε στις επόμενες εμφανίσεις τους. Το ερχόμενο Σάββατο 24 Σεπτεμβρίου αναμένεται να γίνουμε για μια ακόμα φορά μάρτυρες μιας όμορφης και σίγουρα συναισθηματικά φορτισμένη βραδιάς, που θα συμβεί στο Καλλιμάρμαρο Στάδιο της Αθήνας.

Κι εδώ που τα λέμε, πώς να μην είναι οι Madrugada λίγο - πολύ ευγνώμονες για τις κατά καιρούς φιλοξενίες, αφού έχουν ήδη εμφανιστεί στο Θέατρο Ηρώδου Αττικού και σύντομα θα τους δούμε στο Καλλιμάρμαρο, δηλαδή στους δύο επιβλητικότερους και ιστορικούς χώρους μας; Και μιας και μιλάμε για το ειδικό βάρος του Καλλιμάρμαρου, καλό θα είναι να μην ξεχνάμε πως έχει φιλοξενήσει ένα από τα σημαντικότερα (δηλαδή, μακράν το σημαντικότερο, αν κρίνουμε από τα δεδομένα της εποχής) ηλεκτρικό μουσικό γεγονός του Rock in Athens το 1985.

Είμαι σίγουρος ότι δεν αναρωτιέται κανείς αν ο συγκεκριμένος χώρος «ταιριάζει» με τη μουσική τους. Ίσως να μην ήταν υπερβολή, αν υποστήριζε κάποιος ότι είναι κομμένος και ραμμένος για την πρώην βαριά και νυν πιο ευάλωτη συναισθηματικά ματιά τους, που με φόντο τα μάρμαρα και τα δέντρα του λόφου σου δίνει την εντύπωση ότι βρίσκει οικείο περιβάλλον για να ξεδιπλωθεί. Άλλωστε, όσες μετεξελίξεις κι αν έχουν λάβει χώρα στον ήχο τους από το αξεπέραστο “Industrial Silence” μέχρι και το πολύ πρόσφατο “Chimes at Midnight”, ο ήχος τους παραμένει χαρακτηριστικά επιβλητικός. Με άλλα λόγια, βρίσκεται σε αρμονία με το συγκεκριμένο περιβάλλον.

Κατά κάποιον τρόπο, θα μπορούσε να υποστηριχθεί ότι οι Madrugada είναι ελαφρώς παρεξηγημένοι, όταν θεωρούνται ως μια σκοτεινή μπάντα. Βλέπετε, ό,τι εκ πρώτης όψεως δεν ακούγεται χαρούμενο, δεν είναι απαραίτητα σκοτεινό. Ιδιαίτερα αν προέρχεται από μια χώρα όπως η Νορβηγία, όπου αφθονεί το black metal. Κατά πάσα πιθανότητα, δημιουργείται μια σύγχυση ανάμεσα στη σκοτεινή και τη μελαγχολικά ατμοσφαιρική μουσική, που ιδιαίτερα στο χώρο της εναλλακτικής rock οριοθετούνται από δυσδιάκριτες ή μη ορατές σε όλους γραμμές.

Η μουσική των Madrugada όταν αγριεύει με συναρπάζει. Είτε προσπαθώντας να ακολουθήσει σκληρά rock, είτε επηρεασμένα από την punk μονοπάτια. Κατά κανόνα όμως, είναι τόσο μελωδική, αργόσυρτη και εξομολογητική, που συγκινεί ετερόκλητα ακροατήρια. Δε χρειάζεται να πούμε κάτι παραπάνω γι’ αυτό. Είμαι σίγουρος ότι το έχετε διαπιστώσει οι ίδιοι σε προηγούμενες συναυλίες.

Οι Sivert Høyem, Frode Jacobsen και Jon Lauvland Pettersen, που μπορεί να μην έχουν πια στο πλευρό τους τον Robert Burås, αλλά τους Cato “Salsa” Thomassen και Christer Knutsen, μοιάζουν να βρίσκονται σε πολύ καλή κατάσταση. Βιώνουν πλέον όλοι την πατρότητα, έχουν αφήσει πίσω τον κλονισμό από τον πρόωρο θάνατο του Burås, έχουν την ωριμότητα της εικοσαετίας που μεσολάβησε, αλλά και την αυτοπεποίθηση της περιοδείας για την επέτειο του “Industrial Silence”.

Η μπάντα δεν έχει κρύψει ότι φτιάχνει μουσική προορισμένη για να ακούγεται ζωντανά, καθώς και ότι χαίρεται πολύ να παίζει μπροστά σε κοινό. Έτσι θα έρθει για μια ακόμα φορά στην Αθήνα, συνοδευόμενη από τη γνώριμη Νορβηγίδα ερμηνεύτρια και τραγουδοποιό Ane Brune, που γνωρίσαμε από το ντουέτο της με τον Høyem στο “Lift Me”, ενώ τη βραδιά θα ανοίξει η Ελληνονορβηγή τραγουδίστρια Amanda Tenfjord.

Η πόλη μας λοιπόν θα αποτελέσει έναν από τους σταθμούς της Ευρωπαϊκής περιοδείας τους, με τους εγχώριους διοργανωτές να μας παρακαλούν να σεβαστούμε το χώρο (τη μπάντα και τους διπλανούς μας, θα πρόσθετα) μη καπνίζοντας, τρώγοντας ή πίνοντας, αλλά και μη φορώντας αιχμηρά τακούνια. Μια και, δυστυχώς, δε θα ήθελα να ισχυριστώ για λόγους αβροφροσύνης ότι αυτά (θα έπρεπε να) είναι αυτονόητα, περιορίζομαι να πω ότι είναι πολύ ευκολότερο απ’ όσο αρχικά φαίνεται να τα σεβαστούμε απόλυτα.  

Φωτογραφίες: Θωμάς Δασκαλάκης & Αφροδίτη Ζαγάνα

 



Read 59 times

Leave a comment