Monuments on Facebook

MONUMENTS: THE GOOD RATS “Rats To Riches” (Passport Records-1978)

Wednesday, 17 April 2019 07:40
Published in Monuments

Μεγάλη Αμερικάνικη μπάντα του hard rock που στο παρά πέντε, έμεινε έξω από το Πάνθεον των Αθανάτων γιατί…έτσι!

Παρουσιάζει ο Χρήστος Κισατζεκιάν

Η περίπτωσή τους δεν εξηγείται με επιχειρήματα.

 

 

Και δεν το λέω εγώ αυτό, το λένε οι ιστορικοί του ιδιώματος που τους κατατάσσουν στις πιο υποτιμημένες μπάντες της εξηντάχρονης πορείας του Rock ‘n’ Roll. Άλλωστε το Long Island, το πασίγνωστο προάστιο της Νέας Υόρκης, υπήρξε γενέθλιος τόπος για τεραστίων (εμπορικών) διαστάσεων καλλιτέχνες και σχήματα όπως οι Blue Oyster Cult, Twisted Sister (στους οποίους μάλιστα ξαναβρίσκουμε τον ντράμερ Joe Franco), Stevie Vai, Billy Joel.

Όμως τούτο το rock ‘n’ roll κουιντέτο κάπου, κάποια στιγμή, έχασε την «κατάλληλη στροφή» και έμεινε μια για πάντα στο περιθώριο. Κρίμα κι άδικο. Ακους το παρουσιαζόμενο album και αντιλαμβάνεσαι μονομιάς το μέγεθος της ατυχούς συγκυρίας…

 

 

Όχι βέβαια πως δεν πήραν και οι αδελφοί Marchello κάποια στιγμή μια γερή δόση δημοσιότητας. Δεν είναι και λίγο να έχεις παίξει στα 70’ς σε μερικά από τα μεγαλύτερα συναυλιακά sites της Υφηλίου όπως είναι τα Madison Square Garden, Nassau Coliseum και Philadelphia Spectrum, έστω(!?!?!) και ως supporting act σε μεγαθηριακές μπάντες όπως οι Aerosmith, Rush, Kiss, Grateful Dead, Journey, Styx. Ήταν στα 1974 που το ομώνυμο κομμάτι του album “Tasty” τους ήθελε να ακούγονται καθημερινά από τα ερτζιανά και τους «παραμύθιασε» προς στιγμήν για μεγάλες δόξες που ουδέποτε ήρθαν…
Αυτά όλα όμως αφορούν νούμερα και ταμπέλες. Εμείς όμως εδώ στο Περιβόλι του Τρελού, κοιτάμε την ουσία και ουσία στο “Rats To Riches” βρίσκεις με το κιλό!

 

 

Φαντάσου κάτι μεταξύ Queen και Nazareth, κάτι από Blue Oyster Cult και Max Webster. Μπερδεύτηκες;;; Κάπου είναι λογικό, όμως δέξου τα παραπάνω ως συνυπάρχουσες «πινελιές» και μη ψάξεις να δημιουργήσεις με τη φαντασία σου ένα patchwork όλων των παραπάνω- τότε θα ξεμπερδευτείς αμέσως.

Διότι εδώ παντρεύεται το ευθυτενές rock ‘n’ roll που διαρκώς ερωτοτροπεί, με τον ευφάνταστο λυρισμό του art-progressive rock όταν αυτό δεν απευθύνεται αποκλειστικά και μόνο σε μουσικούς. Το “Dear Sir” (και όχι μόνο!) στέκει ως τρανταχτό παράδειγμα του παραπάνω ισχυρισμού.

Για αυτά κι αυτά ο αδικοχαμένος Tommy Bolin σκάλωσε κείνα χρόνια με την πάρτη τους σε βαθμό τέτοιο, που ζήτησε από έναν φίλο και ιδιοκτήτη του rock club Denver's Ebbets Field να τους φωνάξει για μια εμφάνιση ώστε να παίξει μαζί τους το “Stratus” του Billy Cobham, με επίτιμο καλεσμένο τον Carmine Appice!

Αυτά είναι!

  • Line up:

    Mickey Marchello (κιθάρες, φωνητικά)

    Peppi Marchello (φωνητικά)

    John “The Cat” Gatto (κιθάρες, πλήκτρα)

    Lenny Kotke (μπάσο, φωνητικά)

    Joe Franco (τύμπανα)

  • Recommended releases:

    “The Good Rats” (1968), “Tasty” (1974), “Birth Comes To Us All” (1978), “Great American Music” (1981)

Read 113 times

Leave a comment