Monuments on Facebook

MONUMENTS: MR.ALBERT SHOW “Warm Motor” (Red Bullet – 1971)

Monday, 05 September 2016 07:04
Published in Monuments

«Κατά την διάρκεια του Σαββατοκύριακου 30 & 31 Αυγούστου του 1969, ένας αριθμός ενεργών μουσικών της ευρύτερης περιοχής του Eindhoven (σ.σ.: σημαίνουσα πόλη της Ολλανδίας που για πολλά χρόνια φιλοξενούσε το αγαπημένο μας ετήσιο Dynamo Metal Festival) παίξαμε σε club στο Mannheim της γειτονικής Γερμανίας» καταγράφει το 2002 ο αρχηγικός Borgers στο booklet της επανέκδοσης σε CD από την Long Hair, και συνεχίζει: «Κάποια από τα μέλη συγκροτημάτων όπως οι Moses and the Scouts & Dirty Underwear είχαμε πολλά κοινά όσων αφορά τις μουσικές μας ιδέες, το όραμά μας, κι έτσι αποφασίσαμε να δημιουργήσουμε ένα νέο μουσικό σχήμα…».

Το line up που αναγράφεται πιο κάτω λοιπόν αποτέλεσε τον πυρήνα της νέας, προοδευτικού χαρακτήρα μπάντας, που, μετά από κάποιες δημιουργικότατες πρόβες έκλεισαν την πρώτη τους συναυλία, όντας όμως ακόμη «αβάπτιστοι»! Ήταν κείνη τη στιγμή που, με διάθεση περιπαιχτική προς τον ντροπαλό τους roadie Albert, αποφάσισαν να ονομάσουν το σχήμα Mr.Albert Show, παρά τις έντονες αντιρρήσεις του ιδίου… Αυτό ήταν. Το όνομα τους ήρθε για να μείνει! Κι ας μην πολυκαίρισαν τελικά…

Με ολόφρεσκο μα πρόχειρο υλικό στα χέρια του γραμμένο σε κασέτα, οι Borgers & Moses δοκίμασαν την τύχη τους στην ανεξάρτητη δισκογραφική εταιρία Red Bullet Productions του Willem Van Kooten, ο οποίος ευθύς αμέσως προσέφερε στέγη στο νεοσύστατο σχήμα με δισκογραφικό συμβόλαιο τεσσάρων χρόνων! Το πρώτο μέλημά του, όπως άλλωστε συνηθίζονταν τα χρόνια εκείνα, ήταν ένα πρώτο επτάϊντσο single που θα λειτουργούσε ως «πρόδρομος» του πρώτου μεγάλης διάρκειας δίσκου. Η συμβολή της χαρισματικής τραγουδίστριας Floortje Klomp στο “Wild sensation / King of Galaxy “ το 1970 έδωσε μια γερή «κλοτσιά» στα σχέδια των Ολλανδών αφού σκαρφάλωσε από το πουθενά στη δέκατη έβδομη θέση των charts. Το ομώνυμο ντεμπούτο τους, ηχογραφημένο στα GTB Studios της Χάγης, δημιούργησε ντόρο στη χώρα τους με την κυκλοφορία του την ίδια χρονιά -και όχι μόνο, αφού ακουγόταν συχνά και από τους Πειρατές των FM στα ανοιχτά της Μ. Βρετανίας! (βλέπε recommended releases)… Όμως είναι η επόμενη κυκλοφορία τους που τους θέλει ανάμεσα στις σημαντικότερες γκρούπες της Ολλανδικής μουσικής βιομηχανίας όσον αφορά τον σκληρό ήχο!

Το “Warm Motor” είναι γέννημα-θρέμμα ευφάνταστων jam sessions, κι αυτό κάνει κρα. Μακρόσυρτοι αυτοσχεδιασμοί της στιγμής που σταχυολογήθηκαν, δουλεύτηκαν ομαδικά και κατέληξαν στην μορφή που απολαμβάνουμε εδώ τα έξη μακροσκελή τραγούδια του δίσκου. Τέσσερα λεπτά τα δυο μικρότερα εξ αυτών, έως και το επικό “Woman” που κλείνει εντυπωσιακά την αυλαία και διαρκεί πάνω από δώδεκα! Ηχογραφημένο και αυτό από τα χέρια του παραγωγού Peter Koelewijn στα GTB Studios με συμπληρωματικά στα αντίστοιχα της Phonogram στο Hilversum, βρίθει ευφάνταστων ιδεών. Με ρόλο πρωταγωνιστικό στο Hammond και τα χάλκινα πνευστά οδηγούμενα από τα χείλια του Bertus να ακολουθούν, με μεγαλεπήβολες συνθέσεις & ενορχηστρώσεις, πολλαπλές και αξιοπερίεργες γέφυρες και διαρκή διάθεση περιπέτειας ολούθε, οι Mr.Albert Show κρατούν το ενδιαφέρον μας στα κόκκινα από την αρχή έως το τέλος!... Οι γόνιμοι πειραματισμοί του κουιντέτου παντρεύουν το ευθυτενές hard rock με το progressive, με πλούσια ιχνοστοιχεία jazz & blues, κυρίως από τους δυο ηγέτες, Borgers & Bongaerts. Διόλου τυχαίο άλλωστε το γεγονός του ότι η αποχώρηση του ακρογωνιαίου οργανίστα το 1973 σηματοδότησε την οριστική διάλυση του γκρουπ…

Για σένα που ασχολείσαι θερμά με την χρυσή εποποιΐα των 70’ς στην ευρηματικότατη χερσαία Ευρωπαϊκή σκηνή, θα καταγράψω τους Birth Control ως ότι πιο εφάμιλλο τους, προσθέτοντας πινελιές από τους συμπατριώτες τους Focus, Trace & Golden Earing, μα και «εισαγόμενες» από αγαπημένα σχήματα όπως οι Colosseum, ακόμη-ακόμη και οι The Doors (στο αγαπημένο μου “Electronic Baby” με τον απίστευτο στίχο “…Electronic Baby, let me test your Circuit…” - τι κομματάρα Θεέ μου, τι ριφάρα, τι ατμόσφαιρα!).

Ακούγοντας αποσβολωμένος το εν λόγο σμαράγδι, είναι λογικό και επόμενο να απορείς γιατί δεν υπήρξε συνέχεια για τούτο το περιπετειώδες κουιντέτο… Συνέχεια αντίστοιχη των προαναφερθέντων συμπατριωτών τους, δε λέω κάτι παραπάνω. Όμως από ότι εξηγεί ο Borgers, ήταν αυτό ακριβώς το γνώρισμα τους και η ταφόπλακά τους! Και τούτο διότι, με τόσο μεγάλες & ελευθέριες συνθέσεις στον παρουσιαζόμενο θησαυρό, η δισκογραφική εταιρία τους εγκατέλειψε στην τύχη τους ως άκρως αντιεμπορικούς.

Μοναδικό απομεινάρι των διαττόντων αστέρων υπήρξαν οι Sweet d’Buster, η μπάντα που έχτισε ο έως και σήμερα ενεργός Bertus παρέα με τον Robert Jan Stips από τους Supersister.

 

  • Line up:

    Bertus Borgers (φωνητικά, σαξόφωνο, φλάουτο)

    Eric Lintermans (κιθάρες)

    Bonki Bongaerts (Hammond Organ)

    Tom Fautubun (μπάσο)

    Roeland Boogaart (τύμπανα)

  • Recommended releases:

    Το προηγηθέν ντεμπούτο τους υπάρχει μόνο, η πορεία τους ήταν δυστυχώς συντομότατη… Κι αν με ρωτήστε αν το προτείνω, δυσκολεύομαι λιγάκι να απαντήσω αφού παρότι εμπεριέχει και αυτό κάποιες μοναδικές στιγμές παλιοροκιάς, εν τέλει στο πηλίκο υπολείπεται του παρουσιαζόμενου ως ξεκάθαρα πιο «άνισο», πιο «άγουρο» έως και πιο «χίπικο» (με 60’ς αισθητική), κι ας παραμένει σίγουρα αξιόλογο. 

Read 394 times

Leave a comment