Monuments on Facebook

ONE BY ONE EXCERPTS: MARTIN TURNER (18-2-2008)

Thursday, 05 April 2018 10:01
Published in One by One

Ποιος θυμάται πόσο χιόνι έριξε κείνη τη βραδιά που για πρώτη φορά ο ηγετικός Martin Turner ήρθε να παρουσιάσει το επικολυρικό "Argus" των θρυλικών Wishbone Ash με τη δική του κομπανία στο επίσης θρυλικό Rodeo Club της Πλατείας Βικτωρίας;;;

Όσοι δώσαμε το παρών παρά την πρωτόγνωρη για το κέντρο της Αθήνας χιονόπτωση, έχουμε να θυμόμαστε ανεξίτηλα μια ονειρική βραδιά
όπου τραγουδήσαμε ένα-ένα τα άσματα του εν λόγω μνημειώδους έργου!...
Στο δωμάτιο του το επόμενο πρωί λοιπόν ήταν το ραντεβού μας. Αυτό που ακολούθησε ήταν μια σπουδαία και τεράστια συνέντευξη από αυτές που
θεωρώ "απόκτημα ζωής¨....
Ιδού λοιπόν ένα χωρίο που αφορά τις μνήμες του πολυτάλαντου μουσικοσυνθέτη ως παραγωγού, για τις ανάγκες της συλλογής "Night of the Guitars"

Συνομιλεί και φωτογραφίζει ο Χρήστος Κισατζεκιάν

 

V/A
"Night of the Guitar - Live" (I.R.S. Records - 1989)

"Ήταν η εποχή που ηχογραφήσαμε το "Here to Hear" ως Wishbone Ash όταν ανέλαβα την παραγωγή αυτού του project. Και τα δυο τα έκανα στα μοναδικά
AIR Studios του Λονδίνου - καταπληκτικά studios, από τα κορυφαία της Μ.Βρετανίας, και βρέθηκα να δουλεύω αμέτρητες ώρες σε αυτό το περιβάλλον συγκυριακά!
Ήταν μαζί ο Randy California, εξαίρετος τύπος, ο Robbυ Krieger των Doors, χμμμμ (σ.σ.: κουνά τα χέρια του υποδηλώνοντας πως δεν θέλει να ξεστομίσει πολλά για αυτόν), δύσκολη περίπτωση θα έλεγα,
με πολλές "παγίδες"..., ο Leslie West, o Steve Howe των Yes/Asia, το κιθαριστικό δίδυμο των Wishbone Ash φυσικά, ο Peter Haycock των Climax Blues Band, o Steve Hunter, και τελευταίος που ανέλαβε το κλείσιμο της
ζωντανής βραδιάς και υπήρξε ο καλύτερος όλων ήταν ο Alvin Lee!
Οφείλω να σου πω ότι έως τότε θεωρούσα τον Alvin "πολύ τυχερό"!... Θέλω να πω, ήταν στο Woodstock και έπαιξε ένα πολύ γρήγορα τραγούδι. Και προσωπικά πιστεύω ακράδαντα πως στο film το επεξεργάστηκαν έτσι ώστε να γίνει
λίγο πιο γρήγορο ακόμη από ότι υπήρξε επί σκηνής πραγματικά...έτσι, που εν τέλει να φαίνεται πάρα πολύ γρήγορο! "Ο ταχύτερος κιθαρίστας της Δύσης" λοιπόν το αποτέλεσμα. Όμως όταν ηχογράφησα το album "Night of the Guiters"
ή όπως εσωτερικά μεταξύ μας το αποκαλούσαμε, "Nightmare of the Guitars", ξέρεις, παρά ήταν πολλά και έντονα τα "εγώ" σε αυτή τη σύναξη αν με αντιλαμβάνεσαι (γελά), σε όλες τις άλλες περιπτώσεις ένιωθα πως είχα αρκετή δουλειά να κάνω
ως παραγωγός ώστε να είναι οκ. Ώσπου έφτασα στον Alvin. Με το που σήκωσα το κουμπί του καναλιού του, μα το Θεό, ήταν πραγματικά εκρηκτικός, μια βόμβα που σκάει μπρος στα μούτρα σου (σ.σ.: κάνει τον ήχο με το στόμα)! Απίστευτη ενέργεια. Στην περίπτωσή του
δεν είχα να πειράξω το παραμικρό λοιπόν, αφού ήταν καταπληκτικό όπως ακριβώς το έκανε! Πραγματικά μεγάλος κιθαρίστας!... Όπως και ο Randy California. Αν θυμάσαι αναφέρει από σκηνής την ιστορία του ότι ήταν στη Νέα Υόρκη όταν συνάντησε κείνο το νεαρό
που του έμαθε να παίζει το "Hey Joe" και αμέσως ξεκινά και το παίζει... Κι αν είναι τόσο μα τόσο δύσκολο να παίξεις σωστά ένα τραγούδι του Hendrix, μοιάζει πάντοτε "ξένο", άλλο, διαφορετικό, "λίγο", αυτός το έκανε με τα χρόνια να του ανήκει εξίσου! Και τούτο
όχι μόνο επειδή το έπαιζε ήδη χρόνια πολλά, μα επειδή ο ίδιος ο Jimi του έδειξε το πώς!!! Ήταν πανέμορφο. Μαγικό".

Photo @ "High Voltage Ferstival", Victoria Park, London by Chris Kissadjekian / www.livephotographs.com

 

Read 338 times

Leave a comment