Σε προκαλώ. Μπες να διαβάσεις τις πιο πρόσφατες αναρτήσεις στο καθημερινό ηλεκτρονικό ημερολόγιο που κρατά τούτος ο υπέργειος καλλιτέχνης στην επίσημη ιστοσελίδα του. Έλα, οκέι. Δες τις εδώ στα γρήγορα, σε ελεύθερη μετάφραση:

Ιανουάριος 12, 2022 (σημ: ημέρα των εξηκοστών τρίτων γενεθλίων του): Γλυπτά στο γάλα
Ιανουάριος 11, 2022: Βρώσιμοι ημιαγωγοί, φωτοβόλα επιδόρπια, ένα βρώσιμο τρανζίστορ με ηχείο μανιταριού
Ιανουάριος 10, 2022: Οι άνθρωποι έχουν μπλε πόδια
Ιανουάριος 9, 2022: Η ικανοποίηση με θέλει να σωπαίνω, μόνο η σκιά μου συνεχίζει να μιλά, οτιδήποτε άλλο είναι κρίμα ή απλά βράζει
...
Ιανουάριος 6, 2022: Μονάχα ότι έχει αποχωρήσει μένει μια για πάντα
...
Μόνο αυτός!

Κείμενο-φωτογραφίες: Χρήστος Κισατζεκιάν

Ίσως πρόλαβες κιόλας να δεις κι εσύ το ολόφρεσκο, στιλάτο βίντεο κλιπ του νέου single με άκρως επίκαιρο τίτλο “Don’t Let It Get You Down”. Πιο στιλάτο, πεθαίνεις. Εδώ ο εντός ολίγου τριανταεξάχρονος Miles ζει το δικό του όνειρο δίπλα στον Jimmi Simpson (Black Mirror, It’s Always Sunny In Philadelphia, Westworld, House Of Cards), παρέα με τον Paul O’Grady, και το ομολογεί δημοσίως. Παίζει το ρόλο προπομπού αυτό το φιλμάκι που σκηνοθέτησε ο James Kelly για το επερχόμενο τέταρτο δισκογραφικό κύημα του Miles Kane που βρίσκεται στα ράφια των δισκοπωλείων σήμερα!
https://mileskane.lnk.to/changetheshowFB

Κείμενο-φωτογραφίες: Χρήστος Κισατζεκιάν

Στο δικό μου το μυαλό μα ακόμη πιο πολύ στη δική μου την καρδιά, τούτη είναι η υπέρτατη Ντίβα του 20ου αιώνα. Περισσότερο και από την αξεπέραστη Μαρία Κάλλας. Και τούτο όχι μόνο διότι η Μοίρα την θέλει ακόμη, στα ογδονταπέντε της, να προσφέρει απλόχερα το επουράνιο της χάρισμα ενώ η Κάλλας “σώπασε” πρόωρα εδώ και σαρανταπέντε χρόνια. Μα επειδή η Dame Shirley Bassey δεν επέδειξε ποτέ την έπαρση και πόσο μάλλον το έως και άγαρμπο, προσβλητικό τουπέ της Ελληνίδας πριμαντόνας. Διάβασε τη μαρτυρία του Λουκά Σιδερά στο αποκαλυπτικό βιβλίο του “The Aphrodite’s Child Story” για την κοινή συνέντευξη τύπου των Παιδιών της Αφροδίτης και της Κάλλας το Σεπτέμβρη του ‘68 και δε χρειάζεται να σε στεναχωρώ άλλο!…

Κείμενο-φωτογραφίες: Χρήστος Κισατζεκιάν  

Δέκα χρόνια, οκτώ μήνες και πέντε μέρες πέρασαν από τον άδικο χαμό του Ronald James Padavona, του ανυπέρβλητου και λατρεμένου μας Ronnie. Ναι, αν θες το πιστεύεις, αν όμως όχι, το ίδιο και το αυτό για μένα. Τις μετρώ τις μέρες. Τις μετρώ τις νύχτες ασυνείδητα κάθε τόσο που ακούω απρόσμενα μια ερμηνεία του, που επιλέγω συνειδητά να ρουφήξω ένα από τα διαμάντια που ανέδειξε με τη φωνάρα του, με τους στίχους του. Με το καλλιτεχνικό ανάστημά του, αυτός ο θεόρατος κοντοπίθαρος!
Εκείνη την Κυριακή του Μάη του 2010 θα τη θυμόμαστε συννεφιασμένη όσοι πίνουμε (Ενεστώτας!) νερό στο όνομά του. Και στην περίπτωσή του η γνωστή και χιλιοειπωμένη φράση “από τότε ο κόσμος της μουσικής που αγαπάμε έγινε φτωχότερος”, παίρνει σάρκα και οστά.

Κείμενο-φωτογραφίες: Χρήστος Κισατζεκιάν