NICK CAVE & THE BAD SEEDS – “The One That We’ve Been Waiting For”

Monday, 28 March 2022 14:45
Published in Shot from the Vault

Με το φετινό συναυλιακό Καλοκαίρι να θυμίζει παλιές δόξες μετά από τόσες και τόσες επιβεβλημένες αναβολές λόγω της πανδημίας, η είδηση της επερχόμενης επίσκεψης του αγέραστου Nick Cave στα πλαίσια του ετήσιου “Release Athens Festival” ήρθε και έδεσε για τα καλά τη βάρκα της Ελπίδας στο μόλο της Πλατείας Νερού! O λατρεμένος ψηλέας του Ελληνικού κοινού έρχεται λοιπόν στις 15 Ιουνίου να σπείρει ξανά τους Κακούς του Σπόρους στην άδεια μας ψυχή, έχοντας στην υπέρβαρη χειραποσκευή του το “Ghosteen” που κυκλοφόρησε λίγους μήνες πριν τη σαρωτική καραντίνα, όπως και το ζωντανά ηχογραφημένο “Idiot Prayer”στο “Alexandra Palace” του Λονδίνου.

Κείμενο-φωτογραφίες: Χρήστος Κισατζεκιάν

Όμως μέχρι τότε θα έχουμε ρουφήξει με το καλό και άλλη μια πολύτιμη εμπειρία που θα αναζωπυρώσει καίρια την ανυπομονησία μας. Και τούτο διότι σε συνέχεια της πολυσυζητημένης μα και επιβραβευμένης πρεμιέρας της κινηματογραφικής ταινίας “This Much I Know to Be True”στο Berlin Film Festival, το οπτικοακουστικό ντοκουμέντο που απαθανατίζει την γόνιμη συνεργασία του Nicholas Edward Cave με τον συνοδοιπόρο του Warren Ellis θα κατακλίσει τις μεγάλες οθόνες της Υφηλίου την Τετάρτη 11 Μαΐου.

Γυρισμένο στο Λονδίνο και στο Μπράιτον από τον Andrew Dominik (“Chopper”, “The Assassination of Jesse James by the Coward Robert Ford”, “Blonde” κ.α.), το έργο αυτό θέλει τους δυο εμπνευσμένους μουσικοσυνθέτες στην πρώτη ζωντανή παρουσίαση των άλμπουμ “Ghosteen” (Nick Cave & the Bad Seeds) και “Carnage” (Nick Cave & Warren Ellis) που κινηματογραφήθηκε επί σκηνής την Άνοιξη του 2021, λίγο πριν την έναρξη της Βρετανικής περιοδείας τους, συνοδεία κουαρτέτου εγχόρδων και με επίτιμη καλεσμένη την αγαπημένη τους/μας Marianne Faithfull.

Ευχόμενος λοιπόν ηχηρά να έρθει επιτέλους η στιγμή που θα λάβουν τέλος όλα όσα έχουν τσαλακώσει εδώ και δυο χρόνια την Τέχνη και τον Πολιτισμό, ξέχωρα από τον ψυχισμό μας, είμαι και γω ανάμεσα στους αμέτρητους που ανυπομονούμε να ξαναζήσουμε ανέμελες στιγμές ευδαιμονίας, έστω και ως ένα «μουσικό διάλειμμα ολίγων ωρών» ανάμεσα στις εικόνες πολέμου... Προσωπικά, πίσω από τα πιο αγαπημένα κάγκελα του κόσμου: τα photo pits. Ως τότε, ιδού μια καλή γεύση από την καταιγιστική συναυλία του Αυστραλού δανδή στο ναι μεν ηχητικά ακατάλληλο Ολυμπιακό ακίνητο του Ελληνικού, που όμως τον ήθελε ιδιαίτερα εκρηκτικό επί σκηνής με το καλημέρα.

Nick Cave & The Bad Seeds, Sigmatropic, Silver Ray – Κλειστό Γυμναστήριο Ολυμπιακών Ακινήτων Ελληνικού, Σάββατο 4 Δεκεμβρίου 2004

Τη βραδιά ξεκίνησαν γύρω στις 20:00 οι Silver Ray, και από ότι θυμούνται όλοι ανεξαιρέτως μάλλον επρόκειτο για κάποια χάρη του μεγαλόψυχου Nick προς αυτό το τρίο των συμπατριωτών του, αφού πέρασαν και δεν έγγιξαν κανέναν…
Στον αντίποδα οι δικοί μας Sigmatropic υπήρξαν για ακόμη μια φορά αντάξιοι της όλης τους πορείας. Λογικό και επόμενο να εστιάσουν τούτη τη βραδιά στην αγγλόφωνη version του άλμπουμ τους «16 Χαϊκού Και Άλλες Ιστορίες». Και να που στο τέλος της δικής τους παράστασης ο χώρος είχε ήδη γεμίσει αισθητά, μιλώντας για έξη με επτά χιλιάδες θεατές.

Όσο για το μαυροντυμένο πρωταγωνιστή, έχοντας στα χέρια του έναν ολόφρεσκο και πολύ δυνατό δίσκο όπως αποδείχθηκε μονομιάς το “Abattoir Blues / The Lyre of Orpheus”, η απόφασή του να χωρίσει τη ζωντανή εμφάνιση των Bad Seeds σε δυο μέρη, τα «φρέσκα» και τα «παλιά», κρίθηκε εκ του αποτελέσματος σοφότατη. Σε βαθμό τέτοιο, που υπήρξαν και κάποιοι συνάδελφοι του μουσικού τύπου που κατέγραψαν τότε πως και να εξέλειπε το λεγόμενο “flashback” του δεύτερου ημιχρόνου, κανείς δε θα έφευγε από το γήπεδο παραπονεμένος με τον απόηχο του “There She Goes, My Beautiful World” να κατακυριεύει τα αυτιά του…

Έτσι λοιπόν το πρώτο κομμάτι της παράστασης ήθελε τους Cave, Sclavunos, Ellis, Harvey, Johnston, Savage, Casey και Wydler να παρουσιάζουν επιθετικά ούτε ένα, ούτε δυο, μα έντεκα από τα δεκαεπτά τραγούδια του εν λόγω δημοφιλέστατου ανθολόγιου. Με το που γλίστρησε από τα θεόρατα ηχεία το “Abattoir Blues”, ωσάν αίλουρος που μόλις το έσκασε από το κλουβί του ο Cave κατέκλεισε ολάκερη τη σκηνή δυσκολεύοντας σε μεγάλο βαθμό το έργο των φωτογράφων. Για να παγώσεις τα σπασμωδικά/αλματώδη του καμώματα, έπρεπε να ιδρώσεις εξίσου και τη δική σου τη φανέλα! Τι; Σαρανταεπτά χρονών; Ντάξ! Ακόμη και ο (ηλικιακά) «γιός» του Cedric Bixler-Zavala (ο άνθρωπος-λάστιχο στο μικρόφωνο των The Mars Volta) που συγκυριακά φέτος είναι τόσο, θα τον χειροκροτούσε ασταμάτητα.  

Όσο για το δεύτερο μέρος, πέρα από πολυαναμενόμενα χιτάκια όπως τα “Red Right Hand”, “Stagger Lee”, “Mercy Seat”, υπήρξε και μια μικρή ευχάριστη έκπληξη στο άκουσμα του “City Of Refuge”, κι ας ευθύνεται για μερικούς για την απουσία ενός “Do You Love Me?”.


Set List

Part 1:

Abattoir Blues
Messiah Ward
Hiding All Away
Let The Bells Ring
Easy Money
Supernaturally
Babe, You Turn Me On
Breathless
Get Ready For Love
O Children
There She Goes, My Beautiful World

Part 2:

Red Right Hand
Deanna
The Weeping Song
God Is In The House
City Of Refuge
Stagger Lee

Encore:

The Ship Song
Mercy Seat

Concert photos copyright by Chris Kissadjekian

Leave a comment