WHITE LIES, LE PAGE - Gagarin 205, Σάββατο 3 Δεκεμβρίου 2016

Monday, 05 December 2016 14:01
Published in Special Guests

Επιστροφή των White Lies στην χώρα μας μετά το καταιγιστικό τους set στο Eject Festival λίγα χρόνια νωρίτερα και πρώτη τους headline εμφάνιση στα μέρη μας. Το Σαββατόβραδο προμηνυόταν ιδιαιτέρως συναρπαστικό και, όπως αποδείχθηκε, ήταν πέρα για πέρα έτσι, αφού και εμείς σαν κοινό τους αποδεχτήκαμε καυτοί και παθιασμένοι. Τι καλύτερο από το να δεις τα γνήσια τέκνα των λατρεμένων μου Joy Division και New Order επί σκηνής!...

 

Στην αρχή της βραδιάς, ανέβηκε στη σκηνή το Αθηναϊκό ντουέτο των Le Page σε ένα Gagarin αρκετά γεμάτο, και με ένα με ένα set που περιείχε εκπλήξεις, που μας ζέστανε για τα καλά. Με ένα δεύτερο δίσκο στα σκαριά που θα κυκλοφορήσει οσονούπω και με έναν αέρα μεγάλης μπάντας, το μισάωρο που ήταν στη σκηνή πέρασε νεράκι με τον κόσμο να απολαμβάνει και με το παραπάνω. Ο ήρωας της ημέρας ήταν ο Αντώνης Κωνσταντάρας στην κιθάρα, που όπως μας πληροφόρησαν από μικροφώνου, έπαιζε με ανεβασμένο πυρετό! Αυτό βέβαια δεν τον εμπόδισε καθόλου να με στείλει σε ένα ταξίδι “back to 80's” με μία στάση στα “late 90's”, με την υπέροχη διασκευή τους στα “Blue” και “Enola Gay” τα οποία με βρήκαν να τα σιγοτραγουδώ σαν κλασικό φλωράκι, που θυμήθηκε τα νιάτα του. Εύγε παίδες...

Setlist:

Pac Man
Talking to Plants
Blue
You are always later
Enola Gay
Reach the stars

 

Σε ένα κλίμα γενικότερου χαμού, με τον κόσμο να ουρλιάζει και με τον τελευταίο τους -πολύ καλό- δίσκο στις αποσκευές, οι White Lies ανεβαίνουν στη σκηνή και επικρατεί πανδαιμόνιο στις νότες του καινούριου “Take it Out on me.” O Harry McVeigh είναι η ήρεμη δύναμη του group. ΄Άνετος, χαμογελαστός, δεν παρέλειπε να μας ευχαριστεί που ήμασταν εκεί και τους αποθεώναμε. Τα keyboards του Tommy Bowen να έχουν μια αύρα παλιότερων δεκαετιών, και μου θύμιζαν συνέχεια τους A-HA που τόσο λάτρεψα πιτσιρίκος χαζεύοντας τα clips τους στο MTV. Αυτό το coolness που βγάζουν παίζοντας μουσικάρες είναι τόσο θελκτικό που θες, δε θες, παρασύρεσαι στις υπέροχες μελωδίες τους.
O κόσμος δεν ήταν απλά εκεί, τραγουδούσε μαζί με την μπάντα, ήξερε και τον τελευταίο στίχο. Ευτυχώς, το κοινό ανταποκρίθηκε περίφημα και σε όγκο και σε παλμό. Έπαιξε ρόλο και το hype που δημιουργήθηκε μετά την καταπληκτική τους εμφάνιση στο Eject Festival το 2014 και τους τιμήσαμε δεόντως. Δεν είναι τυχαίο που μας αφιέρωσε το “Death”, λίγο πριν τα encore. Highlight της εμφάνισης τους, ήταν το εκπληκτικό “Price of Love” που με μετέφερε στα Λονδίνο να γυροβολάω στα local joints και να κυνηγώ «περιπέτειες». Το φινάλε με βρήκε με για γλυκιά επίγευση στα χείλη, να χαμογελώ σαν χάχας, και να σκέφτομαι πότε θα τους ξαναδώ. Ελπίζω και εύχομαι, πολύ σύντομα!…

Setlist:

Take it out on me
There goes our love to lose my life
Hold back your love
Getting even
Price of love
Fairground
Morning in LA
Is my love enough
Unfinished Business
From the stars
Place to hide
Don't want to fell it all
Death
Big TV
Come On
Bigger than us

 

Photos by Chris Kissadjekian / www.livephotographs.com 

 

Read 256 times

Leave a comment