UNIVERSE 217, AGNES VEIN, OMEGA MONOLITH - Fuzz Club, Aθήνα, Σάββατο 4 Μαρτίου 2017

Monday, 06 March 2017 13:47
Published in Special Guests

An Electric Litany....

Είχα πάρει μία γεύση από τη θεϊκή φωνή της Τάνιας αρκετά χρόνια πριν, σε ένα live των Infidel του ταπεινού αρχιμάστορα αυτού του site, καθώς οι Universe 217 εμφανίζονταν μετά από αυτούς, στο AN Club στα Εξάρχεια. Ήμουν έτοιμος να αποχωρήσω ως εργαζόμενος ξημερώματα, όμως μετά από την προτροπή του «κάτσε γιατί θα χάσεις!» έμεινα και…τρελάθηκα!

Γράφει ο Φώτης Λαμπρόπουλος 

 

Η παράσταση στο Fuzz ξεκινούσε νωρίς, αφού άνοιξαν οι Omega Monolith εννιά και κάτι. Δεύτερη φορά που τους έβλεπα ζωντανά, μετά το Desertfest της οδού Πειραιώς το Φθινόπωρο. Οι Takis & Alex εμφανίστηκαν σε ένα ήδη σχετικά γεμάτο χώρο, και με το instrumental heavy rock doom τους γέμισαν με ηχοχρώματα το Fuzz. O Takis με τη φοβερή διάφανη κιθάρα του, ακολουθούσε τις προσταγές του αφιονισμένου drummer και μάς παρέσυρε σε έναν καταιγισμό ήχων που κύλησε σαν ορμητικό ποτάμι ορχηστρικών ηχοχρωμάτων. Ο χαμηλός φωτισμός ενέτεινε το κλίμα κατάνυξης, καθώς οι ήχοι με κατέκλυζαν και μου έδιναν τον πρώτο τόνο για αυτά που θα ακολουθούσαν. Οι Αθηναίοι, που μετράνε πέντε χρόνια ζωής, με δύο Album και ένα E.P. στο ενεργητικό τους, δημιούργησαν μια υπέροχη ατμόσφαιρα που παρέπεμπε σε Εκκλησιασμό, με τους πιστούς στο χώρο όλο και να αυξάνονται.

 

Μία ώρα αργότερα σε ένα ήδη σχεδόν γεμάτο Fuzz εμφανίστηκαν οι Agnes Vein. Με το μικρόφωνο ψηλά ala Lemmy o Σάκης και το τρίο από την Θεσσαλονίκη ξεδίπλωσε με brutal φωνητικά το νέο δίσκο που έφερε στις αποσκευές του. Δεν ήθελε προσπάθεια να κάνει το Fuzz και την ταπεινότητα μου να κοπανιόμαστε. Ειδικά όταν αποφάσισαν να παίξουν ένα κομμάτι αφιερωμένο στον Lemmy, εκεί με έστειλαν κανονικά! Εδώ ήταν που ο Κισατζεκιάν χάθηκε λίγο από τα μάτια μου και γυρνώντας μου λέει γελώντας ηχηρά το αμίμητο «ρε συ, “Grigoro” το λεν αυτό φίλε!». «Τι είναι αυτό;» του απαντάω εγώ. «Έτσι λέγεται στις πρόβες τους ακόμη, δεν το έχουν βαπτίσει» μου αποκρίνεται. Καλό;;; Οι τύποι doom-ιζουν απίστευτα! Ένα μικρό πρόβλημα στον ήχο δεν έμοιαζε να τους χαλάει και πολύ, καθώς προτροπές…σεξουαλικού περιεχομένου ακούγονταν από το κοινό ως είθισται για τα οπίσθια του ψιλόλιγνου τυμπανιστή. Ο Σάκης στις κιθάρες ήταν καταιγιστικός και ο Ερίκκος στο μπάσο καίριος και βαρυμεταλλικός. Αποτέλεσμα; Μια απολαυστικότατη εμφάνιση που μετά την πρώτη γουλιά μπύρας, γινόταν άκρως οικία!...

 

Η ώρα είχε έρθει για τους Headliners της βραδιάς. Οι 217 του Σύμπαντος με ταξίδεψαν σε μια μικρή γωνίτσα του Γαλαξία μας με την αιθέρια θεσπέσια φωνή της αλλόκοσμης Τάνιας να δεσπόζει επιβλητικά. Με τον Μάνο στα drums να προστάζει αργόσυρτους ρυθμούς και την επιβλητική διπλή κιθάρα ala Jimmy Page του ετέρου Μάνου να δεσπόζει, το low tempo doom τους δημιούργησε ξανά ένα απίστευτο κλίμα κατάνυξης, ένα μήνα πριν το Πάσχα. Με πρωθιερέα την μαγευτική, υποβλητική και επιβλητική φωνητική της ερμηνεία άλλωστε, το κοινό παρακολουθούσε χωρίς να ακούγεται κιχ από την πλατεία. Ούτε ψίθυρος! Ειδικά στο “Never” με έκαναν να ανατριχιάσω από την κορυφή μέχρι τα νύχια, με το κοινό να ανταποκρίνεται σφοδρά, όπως πάντα. Είναι αυτό το ολόδικό τους φίλτρο που παραπέμπει έντονα στις ψυχεδελικές στιγμές των Zeppelin, καθώς ο «δικός μας» John Paul Jones σε μπάσο και πλήκτρα Nick the Greek ζωγραφίζει.

Δεν θυμάμαι πόσο καιρό έχω να συναντήσω κοινό που κοιτά με τόση προσήλωση μια συναυλία!... Με τον φωτισμό να συμπληρώνει υπέροχα το σκηνικό και τον ήχο να μοιάζει με στουντιακή ηχογράφηση, η μαγευτική αυτή βραδιά με βρήκε αποσβολωμένο.

Με μία τούρτα γενεθλίων στον εορτάζοντα Νίκο (που έγινε τριάντα χρόνων!) έκλεισε μια απόλυτα ουσιώδης και μαγευτική βραδιά που θα θυμάμαι για πολύ καιρό.


Set List

Intro/Nobody Sincere, Rest Here, Mouth, Counting Hours, Harm, Undone, Ease/Here Comes, Intentions, She/Electrified, Never, Change, Swallow

Photos by Chris Kissadjekian / www.livephotographs.com

 

Read 621 times

Leave a comment