Στην ενότητα αυτή θα παρουσιάζονται δίσκοι που για κάποιο λόγο δεν έχουν λάβει ευρεία αναγνωρισιμότητα, παρόλο που η αξία τους επιβάλλει το αντίθετο. Καλά κρυμμένα διαμάντια του σκληρού ήχου, cult και underground κυκλοφορίες, ξεχασμένοι, παραγνωρισμένοι αλλά εξαιρετικοί δίσκοι μεγάλων, γνωστών, μα και άγνωστων καλλιτεχνών…

WHITE WOLF – STANDING ALONE (RCA/BMG – 1984)

Tuesday, 27 December 2022 21:04
Published in Underrated Gems

Το άλμπουμ είναι ένα κομψοτέχνημα το οποίο (δυστυχώς) σκονίζεται κάτω, στις υπόγειες αποθήκες της RCA (πλέον BMG). Είμαι σχεδόν σίγουρος πως ακόμα και οι παραγωγοί του δεν θα θυμούνται την ύπαρξη του. Έπρεπε να τρυπώσω σε αχαρτογράφητα σπήλαια για να το βρω. Το δε συγκρότημα είναι μία από τις πιο αδικημένες περιπτώσεις.

Από τον Μάριο Παλαιοκαστρίτη

Οι Kαναδοί είναι υπερβολικά αξιόλογοι και ταλαντούχοι για να βρίσκονται στον βυθό του Ωκεανού. Και μη ξεχνάμε ότι είχαν υπογράψει συμβόλαιο με μία δισκογραφική εταιρεία «κολοσσό». Παρ’ όλα αυτά, η κατάληξη του σχήματος είναι αυτή στην αφετηρία της καλλιτεχνικής τους σταδιοδρομίας, δηλαδή, στις live εμφανίσεις, σε τοπικό επίπεδο. Όμως, στα της κυκλοφορίας τώρα.   
Ο δίσκος είναι (επί το πλείστων) ένα κλασσικό Heavy Metal μαργαριτάρι που δεν έχει να ζηλέψει τίποτα από τα υπόλοιπα μεγαθήρια. Η επιμέλεια του ήχου δεν είναι και η καλύτερη αφού ορισμένα παιξίματα δεν ακούγονται όπως θα έπρεπε, υποβιβάζοντας έτσι το έργο αυτό.

Δεν θα μπορούσε να υπάρξει καλύτερη εισαγωγή από το ομώνυμο τραγούδι του δίσκου. Το ξεκίνημα του κομματιού με ένα σύντομο heavy-bluesy riff και το ηδονιστικό τράβηγμα της κιθάρας είναι όλα τα λεφτά. Οι επιθετικές κιθαριές θα σε βελάξουν στον πόνο ενώ συνάμα θα ανακουφίζεσαι από τα εξαιρετικά synthesizers που τον επουλώνουν. Δεν είναι εξωφρενικό;
Το δεύτερο κομμάτι του δίσκου “Headlines” θα μπορούσα να το χαρακτηρίσω Hard και Heavy ταυτόχρονα. Αυτό το riff είναι άλλο πράγμα. Εμένα, πάντως, όταν μου λες για τον παραπάνω συνδυασμό το πρώτο πράγμα που μου έρχεται στο μυαλό είναι αυτό. Όσο για τους κιθαριστικούς αυτοσχεδιασμούς; Ποιο βαρβάτα και πλούσια solos, πεθαίνεις. Εάν ενθουσιάστηκες με τα κιθαριστικά τραβήγματα στο προηγούμενο κομμάτι, εδώ, θα εκστασιαστείς και αυτό διότι είναι μεγαλύτερης διάρκειας , συχνότερα και πιο αισθητά. Σε αυτό το σημείο πρέπει να επισημανθεί ότι αν πρόκειται να ακούσεις αυτό το άσμα, καλύτερα να το κάνεις σωστά. Η απολαυστική του ακρόαση πραγματοποιείται κατ’ εξοχήν σε ένα ποιοτικό ηχοσύστημα. Ειδάλλως, και σε αυτό του αμαξιού θα κάνεις την δουλειά σου.

Το “Night Rider” αποτελεί την εξαίρεση του δίσκου. Είναι ένα αμιγώς power metal τραγούδι. Οι «αγγελικά πλασμένες» φωνές των τραγουδιστών κατά την εισαγωγή και ενδιάμεσα του κομματιού μπορούν να σε αγγίξουν συναισθηματικά, σε βαθμό ανατριχίλας. Τα synthesizer μαζί με τα retro sampler έχουν συμφωνικό χαρακτήρα και πρωτεύοντα ρόλο στο κομμάτι. Το solo που ακολουθεί ύστερα από αυτό της κιθάρας, σε κάνει να αισθάνεσαι ότι ταξιδεύεις σε έναν εικονικό κόσμο, arcade παιχνιδιού.       
Εάν μέλη των Kansas και Deep Purple συναντιόντουσαν όμως για να φτιάξουν ένα τραγούδι, αυτό θα ήταν το “Homeward Bound”. Λίγο σουρεάλ σενάριο, το ξέρω. Κι’ όμως, εν μέρει πραγματικό. Μην φανταστείς ότι είναι τίποτα progressive. Στην βαρύτητα του ήχου αναφέρθηκα. Το riff είναι 70’s hard rock και σε κάνει να κουνάς το κεφάλι σου πέρα δώθε, ακόμα και αν έχεις ημικρανίες ενώ με το εκπληκτικό σολίδι θα αισθανθείς ότι μια σφαίρα διαμετρήματος 0.45 ACP διαπερνά το κέντρο του εγκεφάλου σου!

Η δισκογραφική εταιρεία με την επωνυμία RCA Records εξαγοράστηκε το 1987 από την BMG. Άφησε μία τεράστια κληρονομιά από γνωστά και μη συγκροτήματα, που πρέπει να ανακαλύψεις.
Και κάτι για το τέλος: αρκεί μία φορά να ακούσεις τον ακούσεις ώστε να κολλήσεις μια για πάντα μαζί του!

Album:
Standing Alone


Track List:


Side A:
1.    Standing Alone
2.    Headlines
3.    Shadows In The Night
4.    What The War Will Bring
Side B:
5.    Night Rider
6.    Homeward Bounder
7.    Metal Thunder
8.    Trust Me


Line Up:
Cam MacLeod – Guitars (Lead), Vocals
Don Wilk – Vocals, Keyboards
Rick Nelson – Guitars, Vocals
Leo Schwartz – Bass
Loris Bolzon – Drums, Vocals

Year:
1984

     



 
   

Read 57 times

Leave a comment