URIAH HEEP – ΤΕΤΑΡΤΗ 14 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ & ΠΕΜΠΤΗ 15 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ: ΣΕ ΔΥΟ ΤΡΙΩΡΕΣ ΕΠΕΤΕΙΑΚΕΣ ΣΥΝΑΥΛΙΕΣ ΓΙΑ ΤΑ 50 ΧΡΟΝΙΑ!

Sunday, 11 December 2022 16:16
Published in Upcoming Live Gigs

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΟΡΕΙΑ ΤΟΥ ΣΥΓΚΡΟΤΗΜΑΤΟΣ

Μεταδίδει και τιμά ο Νίκος Παπαδόπουλος

Επίσημο Ανακοινωθέν της Διοργανώτριας Εταιρείας:
Οι θρύλοι του κλασικού ροκ έρχονται στην Ελλάδα για να γιορτάσουν την επέτειο της 50ετούς πορείας τους με ένα τρίωρο σόου, για πρώτη φορά στην ιστορία τους! Οι δημιουργοί πολλών εμβληματικών τραγουδιών, μεταξύ των οποίων τα Easy Living και July Morning, θα ερμηνεύσουν όλες τις επιτυχίες τους σε δύο μεγαλειώδη live, στη Θεσσαλονίκη στις 14 Δεκεμβρίου του 2022 και την Αθήνα στις 15 Δεκεμβρίου 2022.

Μαζί με τους μεγάλους Led Zeppelin, Black Sabbath και Deep Purple οι Uriah Heep έπαιξαν πρωταγωνιστικό ρόλο στην εξέλιξη του κλασικού hard rock ήχου. Το ντεμπούτο άλμπουμ τους ...Very ‘Eavy, ...Very’ Umble σήμανε την εμφάνιση ενός νέου μουσικού κινήματος που θα μεσουρανούσε στα 70s και θα ενισχυόταν ακόμα περισσότερο στα 80s. Bird of Prey και Walking in Your Shadow - τραγούδια που γνωρίζουμε όλοι και που υπήρξαν η αφετηρία της πορείας των Uriah Heep, της πορείας που οδηγεί στο επερχόμενο tour του 2022. Κατά τη διάρκεια της εντυπωσιακής καριέρας τους οι Uriah Heep έχουν κυκλοφορήσει αμέτρητα studio και live albums, έχουν πουλήσει πάνω από 45 εκατομμύρια δίσκους παγκοσμίως και έχουν παίξει σε πάνω από 4000 επικών διαστάσεων συναυλίες, σε 60 χώρες. Η επί 50 συναπτά έτη αφοσίωσή τους στο καλλιτεχνικό αποτέλεσμα, ο χαρακτηριστικός ήχος και ο αμείωτος ενθουσιασμός τους τούς έχρισε ιδρυτές του hard rock και έβαλε τη μουσικήους στις καρδιές των πιστών fans των 70s.

Οι Uriah Heep συχνά αναφέρονται ως σημαντική επιρροή διάσημων συγκροτημάτων, μεταξύ των οποίων οι Iron Maiden, Queen, Ghost και King Diamond. Η μουσική τους άντεξε στον χρόνο και τη φήμη και ακούγεται τόσο διαχρονική, που δεν αφήνει ασυγκίνητες ούτε τις νεότερες γενιές.

Σε συνέντευξή τους στο Sea of Tranquility τον περασμένο Ιούλιο, ο κιθαρίστας Mick Box και ο μπασίστας Dave Rimmer επιβεβαίωσαν ότι ημπάντα σχεδίαζε να ξεκινήσει τις ηχογραφήσεις για το 26ο άλμπουμ τους στις αρχές του 2021. Πενήντα ολόκληρα χρόνια μετά τον σχηματισμό της μπάντας, λοιπόν, ο ήλιος συνεχίζει να λάμπει πάνω από τους Uriah Heep που από το 1969 έως σήμερα είναι τόσο δεμένοι με τους θαυμαστές τους όσο λίγα συγκροτήματα. Για τον Mick Box, ηγέτη του σχήματος, η μουσική δεν υπήρξε ποτέ διαγωνισμός - τα μέλη της μπάντας συνεχίζουν να στέλνουν μηνύματα αισιοδοξίας στους οπαδούς τους, κερδίζοντας και νέους θαυμαστές με τα χρόνια. Τα κομμάτια τους διένυσαν τις δεκαετίες διατηρώντας την καλλιτεχνική αξία τους αναλλοίωτη - με ακόμα περισσότερα καινούργια κομμάτια να ακολουθούν, οι Uriah Heep παραμένουν σπουδαίοι, μια κορυφαία μπάντα του κλασικού ροκ.

Γίνετε και εσείς μέρος της γιορτής των μυθικών Uriah Heep και ελάτε να τιμήσουμε τη χρυσή τους επέτειο, ακούγοντας live τις μεγάλες επιτυχίες τους σε δύο τρίωρες συναυλίες σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη!
Προπώληση εισιτηρίων = https://eventation.gr/uriahheepgr


Αφιέρωμα και Iστορική Αναδρομή


Οι Uriah Heep είναι ένα από σημαντικότερα και πιο αγαπημενα σχηματα της hard/heavy/prog rock που αναδύθηκαν από τη Βρετανία, ειδικότερα κατά τη δεκαετία του 1970. Συνδύασαν τον σκληρo, εστιασμένο στην κιθάρα ήχο παραδοσιακών συγκροτημάτων (όπως οι Deep Purple και οι Led Zeppelin) με εκτεταμένες δαιδαλώδεις ενορχηστρώσεις και φωνητικές αρμονίες πολυφωνικών μερών, που είχαν μεγάλη επίδραση και σε πολλα μετέπειτα συγκροτήματα.
Κατά τη δεκαετία ‘70, την χρυσή περίοδο της ακμής του συγκροτήματος, οι Uriah Heep πούλησαν περίπου 30 εκατομμύρια δίσκους (εως σήμερα πάνω από 45-50 εκατ.) με εκτεταμένες περιοδείες σε όλο τον κόσμο. Το line-up του συγκροτήματος άλλαζε τακτικά, αλλά το βασικό γκρουπ που παρήγαγε μεγάλο μέρος της σημαντικής δουλειάς από τη δεκαετία του 1970 αποτελούνταν από τους Mick Box, David Byron, Ken Hensley, Gary Thain και Lee Kerslake. Μεγάλο μέρος της μουσικής γράφτηκε από τους Ken Hensley, Mick Box και David Byron και θεωρούνται τα βασικότερα μέλη του γκρουπ.

Οι Uriah Heep πήραν το όνομά τους από έναν χαρακτήρα του μυθιστορήματος  “David Copperfield” του Charles Dickens (η χρήση ονομάτων και χαρακτήρων του Dickens για συγκροτήματα θα γινόταν κάτι σαν τάση με τους Mott the Hoople και Jethro Tull ως χαρακτηριστότερα παραδειγματα). Το πρώτο τους άλμπουμ, που κυκλοφόρησε το 1970, …Very ‘Eavy, …Very’ Umble, ήταν, όπως υπαγόρευε η τότε εποχή, βουτηγμένο στην ψυχεδέλια και το Progressive. Το μεγαλύτερο μέρος της μουσικής που έβγαινε από την Βρετανία εκείνη την εποχή βασιζόταν κατά πολύ στην επιρροή της ψυχεδέλειας και μπάντες που κυριαρχούσαν στην μουσική σκηνή εκείνη την εποχή - συμπεριλαμβανομένων των Deep Purple, Pink Floyd και Vanilla Fudge - πάντρευαν την ψυχεδέλεια και το Hard Rock, δημιουργώντας έναν πραγματικά μοναδικό ήχο. Αυτό το είδος μουσικής περιλάμβανε έναν ηχητικό καταιγισμό από Hammond Organ, Mellotron και σκληρών κιθάρων που τονίζονταν από εξαιρετικά δομημένες φωνητικές αρμονίες. Οι στίχοι περιείχαν συχνά μεσαιωνικά και αναγεννησιακά θέματα – για χαμένες πριγκίπισσες, μάγους, μαύρη μαγεία, μυθικά πλάσματα - τα οποία “ρομαντικoποιήθηκαν” από τη δυσαρεστημένη νέα γενιά και την νεανική κουλτούρα των Βρετανών.

Το 1971, οι Uriah Heep κυκλοφόρησαν το Salisbury, που από πολλούς (όπως και του υποφαινόμενου) θεωρείται άκρως κλασικό και κορυφαίο άλμπουμ αυτού του είδους. Το ομότιτλο κομμάτι, στην πραγματικότητα, είναι ένα δεκαπεντάλεπτο μνημείο μουσικής αριστουργηματικότητας αρτιότητας από τον Ken Hensley, ένα άκρως ενορχηστρωμένο κομμάτι που περιλαμβάνει μουσικές αρμονίες πολλών μερών και ευφάνταστης ορχηστρικής μουσικής επηρεασμένο από τους μεγάλους κλασσικούς μουσουργούς , με ατελείωτα κιθαριστικά Wha Wha σολο του Mick και μια απιστευη ερμηνεια που μόνο ο Byron θα μπορούσε να γεννήσει από την φωνή του με την λυρική πολύχρωμη χροιά των επιβλητικών φωνητικών δυνατοτήτων του.
Εκείνη τη χρονιά κυκλοφόρησε επίσης το επόμενο μεγάλο αλμπουμ, Look at Yourself, ένα λιγότερο ενορχηστρωμένο έργο, αλλά εξακολουθεί να είναι γεμάτο με ψυχεδελικό ρομαντισμό και ονειρική σύμπραξη κιθάρας-πλήκτρων. Ο Manfred Mann, ο οποίος αργότερα θα καθιερωθεί ως μια σημαντική προσωπικότητα στην μουσική, έπαιξε πλήκτρα σε μερικά κομμάτια και η μπάντα χρησιμοποίησε επίσης μέλη μιας μπάντας κρουστών Αφρικής στο ομώνυμο κομμάτι του άλμπουμ.

Το 1972 κυκλοφόρησαν δυο πολυαγαπημένα άλμπουμ, τα Demons and Wizards και The Magician’s Birthday με τα αναγνωρίσιμα από χιλιόμετρα εξώφυλλα του (Θεού) Roger Dean, που μπορούν να στολίσουν οποιονδήποτε τοίχο με την εξωπραγματική ομορφιά τους, είτε σε σπίτια είτε σε Rock Bars που σέβονται τον εαυτό τους και την μουσικη που αγαπούν. Οι τίτλοι των άλμπουμ, δείχνουν, ότι το συγκρότημα εξακολουθούσε να δουλεύει με ρομαντισμό τις μεσαιωνικές ιστορίες και μύθους στα τραγούδια τους, αλλά τώρα το έκαναν με έναν πιο άμεσο, σκληρό ροκ τρόπο. Οσο για τις συνθέσεις; Νομιζω δεν χρειάζεται να μπω σε λεπτομέρειες. Τα άλμπουμ ακούγονται όπως πάντα ολοκληρα.

Η αίσθηση των προηγούμενων άλμπουμ με έργα υψηλής παραγωγής και μοναδικές ενορχηστρώσεις, άρχισαν να εγκαταλείπονται σιγά σιγά με το Demons and Wizards και αντ 'αυτού το συγκρότημα άρχισε να παίζει έναν πολύ πιο παραδοσιακό heavy Rock ήχο. Διατήρησαν, ωστόσο, τις φωνητικές τους αρμονίες ως σήμα κατατεθέν, απλώς το έκαναν με λιγότερη έμφαση ίσως. Οι λάτρεις του συγκροτήματος θεωρούν το Demons and Wizards ως το κορυφαίο επίτευγμά τους και πράγματι, όσον αφορά τη δημοφιλή και κριτική επιτυχία, αυτή η εποχή σηματοδοτεί ίσως την κορυφή του συγκροτήματος, φτάνοντας στο νούμερο 20 στα βρετανικά charts και στο νούμερο 23 στις ΗΠΑ, όπως θα γινόταν και σε επόμενα άλμπουμ τους σαν το Sweet Freedom του 1973, Νο. 18 στα βρετανικά τσαρτ (αλλά 33 στις ΗΠΑ). Το πρώτο σινγκλ από το άλμπουμ, Easy Livin, έγινε πολύ δημοφιλές τραγούδι, αν και δεν μπηκε στα charts, είναι ένα από τα δύο ή τρία τραγούδια του γκρουπ που ακούγονται ακόμα στο …(εμπορικό) ραδιόφωνο και γενικά σε σταθμούς αφιερωμένους στο κλασικό ροκ.

Το 1973 όπως είπαμε, το συγκρότημα κυκλοφόρησε το Sweet Freedom που περιελάμβανε ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα τραγούδια του συγκροτήματος, το Stealin, αλλα και υμνους με τα Pilgrim, Circus, Sweet Freedom, If I Had The Time. Επίσης, κυκλοφόρησε το 1973 το κλασσικό Uriah Heep Live, το οποίο περιλάμβανε και ένα μείγμα πρώιμων ροκ τραγουδιών που ήταν βασικό στοιχείο του ραδιοφώνου εκείνη την εποχή, ανάμεσα στα δικα τους μεγάλα τραγούδια. Το 1974, κυκλοφόρησε το Wonderworld, το οποίο, αν και πούλησε αρκετά καλά, δεν έτυχε μεγάλης ανταπόκρισης από…κριτικούς.  Πρόκειται όμως για ένα αξιολογότατο δίσκο και υποτιμημένο στην συνείδηση του κόσμου. Ένας από τους λόγους που το άλμπουμ θεωρήθηκε τόσο …αδύναμο, ήταν ότι κάποια από τα μέλη του γκρουπ εκείνη την εποχή άρχισαν να έχουν προβλήματα με τα ναρκωτικά. Ήταν επίσης κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου σημαντικά μέλη του συγκροτήματος άρχισε να αλλάζει. Το 1975, ο Gary Thain, μπασίστας του συγκροτήματος από το 1969, αντικαταστάθηκε από τον John Wetton (πρώην King Crimson) για την ηχογράφηση του Return to Fantasy, του άλμπουμ με τις μεγαλύτερες πωλήσεις του συγκροτήματος στη Βρετανία. Επίσης το 1975, το συγκρότημα κυκλοφόρησε ένα άλμπουμ με τις μεγαλύτερες επιτυχίες με τίτλο, The Best of Uriah Heep.

Το επόμενο έτος είδε την αρχή του τέλους για το συγκρότημα μετα το High And Mighty (1976) καθώς ο David Byron, ένα από τα βασικά μέλη και ο βασικός τραγουδιστής, έφυγε για να ακολουθήσει σόλο καριέρα. Το συγκρότημα προσέλαβε τον John Lawton για να πάρει τη θέση του για να τραγουδήσει μαζί τους σε τρία υπεραγαπημένα και κλασσικά πλέον άλμπουμ, τα Firefly (1977), Innocent Victim (1977) και Fallen Angel (1978) και βρήκε τον τρίτο μπασίστα του στο προσωπο του Trevor Bolder, ο οποίος είχε δουλέψει με τον David Bowie στο συγκρότημα The Spiders from Mars.
Μέχρι το 1980, το συγκρότημα είχε ουσιαστικά εξαφανιστεί από το κοινό, εκτός από μια ομάδα σκληροπυρηνικών θαυμαστών που αυτοαποκαλούνταν Heepsters. Συνέχισαν να κυκλοφορούν άλμπουμ και περιοδείες, αν και περιορίστηκαν σε πιο μικρούς χώρους. Δίσκοι όπως  τα Conquest (1980) και τελευταίος δίσκος του Hensley στους Heep , Abominog (1982), Head First (1983), Equator (1985), Live at Shepperton '74 (1986), Raging Silence (1989), Different World (1991) συντήρησαν το μεγάλο μύθο του γκρουπ με αξιολογότατα και τιμιότατα άλμπουμ. Ήταν πάντα όμως πολύ πιο δημοφιλείς στην Ευρώπη και τη Βρετανία από ό,τι στις Ηνωμένες Πολιτείες και ιδιαίτερα στην Ανατολική Ευρώπη, όπου ήταν cult ήρωες. Το 1988, το συγκρότημα, ή ό,τι είχε απομείνει από αυτό, έπαιξε μια σειρά από sold out συναυλίες στο Λένινγκραντ (τώρα Αγία Πετρούπολη) και τη Μόσχα, τη στιγμή που η Σοβιετική Ένωση άρχιζε να “ξεπαγώνει” με τη Δύση.

Και η μεγάλη επιστροφή ήρθε με τα Sea of Light (1995) και Sonic Origami (1998). Το συγκρότημα περιόδευσε στην Ευρώπη μετά την κυκλοφορία του Sea of Light, με τους Mick Box ως το τελευταίο αρχικό μέλος του συγκροτήματος. Αν και πολλές μπάντες ανασυγκροτήθηκαν και περιόδευσαν τη δεκαετία του 1990, τα αρχικά μέλη των Uriah Heep δεν είχαν σχέδια να επιχειρήσουν κάποιου είδους επανένωση.

Από τότε διάφοροι δίσκοι όπως τα υπέροχα live Acoustically Driven (2001), Electrically Driven (2001), το πανέμορφο εορταστικό επίσης live και τεράστια αδυναμία του γράφοντα με την συμμετοχή καλεσμένων όπως Ken Hensley, John Lawton, Thijs Van Leer (Focus) που εχει κυκλοφορήσει και σε DVD - The Magician's Birthday Party (2002) είναι Must Have για όλους. Το Wake the Sleeper (2008) έπεσε σαν ατομική βόμβα με την συνθετική του δύναμη και η συνεχεια ήταν το ίδιο δυναμική με τα Into the Wild (2011), Outsider (2014), Living the Dream (2018). Το νέο αλμπουμ Chaos & Colour (2023) ετοιμάζεται όμως και είναι σχεδόν ετοιμο να κυκλοφορησει για  να το ακούσουμε…

Καλή αντάμωση εύχομαι στις δυο πολυαναμενόμενες εορταστικές συναυλίες των Uriah Heep για τα 50 χρόνια της συγκλονιστικής καλλιτεχνικής πορείας τους, που χτίστηκε με πολλές δυσκολίες, σκαμπανεβάσματα αλλα και εκατοντάδες πανέμορφες στιγμές και συγκινήσεις!!!

Concert photos copyright by Chris Kissadjekian

Read 80 times

Leave a comment